Załonowe podwieszenie szyi pęcherza

Nietrzymanie moczu często powoduje dyskomfort, trudności w utrzymaniu higieny, a przez to często przyczynia się do ograniczenia kontaktów międzyludzkich.

Nietrzymanie moczu często jest objawem chorób ogólnoustrojowych, a prawidłowe ich leczenie umożliwia wyeliminowanie tego przykrego problemu. Nietrzymanie moczu może występować w przypadku nieprawidłowości dróg moczowych, takich jak wady wrodzone. Może być także objawem chorób na tle neurologicznym np. przy urazach rdzenia kręgowego.

Nietrzymanie moczu najczęściej dotyczy kobiet w wieku około menopauzalnym, choć często występuje też u młodszych pań. Ponadto czynnikami ryzyka są liczne porody dużych dzieci, zabiegi ginekologiczne, znaczna otyłość. Wzrost ciśnienia w trakcie nasilonego wysiłku, częstego kaszlu oraz przewlekłe zaparcia także predysponują do wystąpienia nietrzymania moczu.

Podstawą postawienia rozpoznania jest dobrze zebrany wywiad. Lekarz w trakcie rozmowy będzie starał się dowiedzieć w jakich okolicznościach występuje nietrzymanie moczu - czy towarzyszy ono dużemu wysiłkowi fizycznemu, czy jest spowodowane niedawno przebytym porodem, czy nie występują choroby neurologiczne.

Następnym etapem diagnostyki jest badanie ginekologiczne i ocena statyki narządów moczowo-płciowych. Warto także prowadzić szczegółową obserwację mikcji - czyli ilość wizyt w toalecie. Najlepiej przed wizytą u lekarza ginekologa prowadzić dzienniczek z uwzględnieniem częstotliwości oraz średniej objętości oddawanego moczu.

Załonowe podwieszenie szyi pęcherza to jedna z metod operacji stosowanej w przypadku nietrzymania moczu. Oprócz niego stosuje się operacje wzmacniania przedniej ściany pochwy, przezpochwowe igłowe podwieszenie szyi pęcherza, kolposuspensję sposobem Burcha wykonaną techniką laparoskopową. Załonowe podwieszenie szyi pęcherza wykonywane może być metodą MMK (Marshall – Marchetti – Krantz) lub metodą Burcha.

Operacja Burcha jest częściej wybierana niż operacja MMK. Operacja Burcha polega na przyszyciu tkanek sklepień pochwy do więzadeł nad spojeniem łonowym. Z kolei operacja Marshall – Marchetti – Krantz zakłada przymocowanie tkanek okołocewkowych do spojenia łonowego. Szanse na wyleczenie są duże. Odnotowano 90% wyleczeń we wczesnej fazie oraz około 85% wyleczeń po upływie 5 lat.

Nietrzymanie moczu jest dolegliwością, na którą uskarża się wiele pacjentek. Warto jednak rozpocząć profilaktykę nietrzymania moczu już u młodych kobiet.

Profilaktyka polega przede wszystkim na prowadzeniu zdrowego stylu życia, a także na regularnym wykonywaniu ćwiczeń dna miednicy. Jest to specjalny zestaw ćwiczeń mięśni dna miedniczy według programu Kegla. Istotnym elementem profilaktyki jest także zachowanie prawidłowej masy ciała oraz prawidłowe prowadzenie porodu fizjologicznego z ochroną krocza.

Źródła

1. Jakowicki J., Rechberger T., Nietrzymanie moczu u kobiet. Diagnostyka i leczenie., Folium, Lublin 2001, ISBN 83-87991-16-3
2. Fryczkowski M. Podstawy urologii. Podręcznik dla studentów medycyny i lekarzy pierwszego kontaktu, Śląska Akademia Medyczna, Katowice 2000, ISBN 83-87114-55-3
3. Gilbert T., Ide W., Vahlensieck M., Vollmer K., Rehabilitacja urologiczna. Skuteczne leczenie nietrzymania moczu i zaburzeń erekcji, Elipsa-Jaim, Kraków 2007, ISBN 978-83-915185-9-5
4. Bar K. (red.), Podręcznik urologii, Czelej, Lublin 2006, ISBN 83-89309-74-2