Myślała, że to tylko krostka. Rak był już w zaawansowanym stadium

Gdy zmiana zaczęła się powiększać, Siobhan Harrison pomyślała, że to przez próby wyciśnięcia pryszcza. Postanowiła zgłosić się do lekarza. Podczas prywatnej wizyty usłyszała, że niewykluczone, że ma do czynienia z chorobą nowotworową. Lekarz zalecił jej biopsję. Mimo to nie była przygotowana na diagnozę: potrójnie ujemny rak piersi w stadium 2.

Rak potrójnie ujemny (TNBC, ang. triple-negative breast cancer) to jeden z agresywnych podtypów tego nowotworu. Częściej dotyka młode kobiety, a co więcej – szybciej się rozwija. Choć nie występuje często, to w jego przypadku rokowania są gorsze. Dlatego, im wcześniej zostanie wykryty, tym większe szanse ma pacjentka na przeżycie.

Siobhan nie spodziewała się takiej diagnozy z jednego powodu: miała zaledwie 23 lata i sądziła, że nowotwory jej nie dotyczą. Mimo to była pełna nadziei, że na lumpektomii, czyli operacji usunięcia guza, się skończy.

- Kiedy doszłam do siebie po operacji, mój lekarz poinformował mnie, że następnym krokiem będzie chemioterapia, ale powiedział, że istnieje ryzyko, że może to wpłynąć na moją płodność – opowiada o walce z nowotworem Siobhan.

Zdecydowała się na pobranie komórek jajowych przed rozpoczęciem terapii, ale nie sądziła, że to dopiero początek jej walki o zdrowie. Już po pierwszej rundzie chemioterapii młoda kobieta zaczęła tracić włosy.

- Chociaż wiedziałem, że stracę włosy, nie spodziewałem się, że wpłynie to na mnie tak mocno, jak miało to miejsce, więc kupiłam perukę, aby poczuć się trochę bardziej sobą – mówi i dodaje, że w sumie przeszła 12 rund chemioterapii, a także radioterapię.

Siobhan pragnie, by wszystkie kobiety miały świadomość, że nowotwór nie wybiera. Dotyka także bardzo młode kobiety.

- Nigdy nie myślałam, że mogę zdiagnozować raka w tak młodym wieku, to był ogromny szok dla mnie i mojej rodziny – wspomina kobieta.

Podkreśla, że najważniejszym jest, by regularnie dokonywać samobadania pod kątem niecodziennych zmian i guzków, które mogą pojawić się w obrębie piersi czy klatki piersiowej. Przyznaje, że w rzeczywistości miała ogromne szczęście.

- Mam pecha, że zachorowałam na raka, ale w pewnym sensie mam też szczęście, że mój guzek był wyraźnie widoczny i szybko udało mi się zrobić badania. Boję się pomyśleć, co by się stało, gdyby nie zostało to wykryte – mówi.

Karolina Rozmus, dziennikarka Wirtualnej Polski

Masz newsa, zdjęcie lub filmik? Prześlij nam przez dziejesie.wp.pl