Zwichnięcie stawu biodrowego

Zwichnięcie stawu biodrowego oznacza, że głowa kości udowej zostaje przesunięta i traci kontakt z panewką. Zwichnięcie stawu biodrowego następuje, gdy działają na niego zbyt duże siły. Jest to bowiem staw zwarty, wzmocniony mocną torebką oraz silnymi więzadłami. Uraz, który jest w stanie zwichnąć staw biodrowy jest silny i zwykle także uszkadza okoliczne tkanki.

1. Przyczyny zwichnięć stawu biodrowego

Zwichnięcie stawu biodrowego pojawia się zwykle u młodych osób, w najaktywniejszym momencie życia i spowodowane jest przez upadek z wysokości (np. z drabiny), wypadek samochodowy, motorowy lub inny silny uraz. Dużo rzadziej przyczyną zwichnięcia jest uprawianie sportu, wyjątkiem jest: football amerykański, rugby, wspinaczka wysokogórska, snowboarding, jazda na nartach, gimnastyka i wyścigi samochodowe. U dzieci wystarczy dużo mniejsza siła, by wybić kość z panewki. W 90 proc. przypadków kość udowa przemieszcza się do tyłu, w pozostałych do przodu. Objawami zwichnięcia stawu biodrowego są:

Zobacz film: "#dziejesienazywo: Dlaczego warto robić screening?"

  • bardzo silny ból biodra,
  • niemożność poruszania uszkodzoną nogą,
  • obrzęk,
  • krwiak.

Zwichnięcie stawu biodrowego może być zakwalifikowane jako:

  • zwichnięcie typu 1 – brak dodatkowych uszkodzeń kości;
  • zwichnięcie typu 2 – drobne ukruszenie kości, ale uszkodzony staw jest stabilny;
  • zwichnięcie typu 3 – duża niestabilność stawu;
  • zwichnięcie typu 4 – zwichnięcie wraz z uszkodzeniem głowy kości udowej.

Przy zwichnięciu biodra może dojść także do uszkodzenia nerwów, co wywołuje brak czucia w stopie. Po takim urazie może się także pojawić uszkodzenie naczyń krwionośnych, co skutkuje niedostatecznym ukrwieniem całej nogi.

Innym rodzajem zwichnięcia stawu biodrowego jest zwichnięcie wrodzone. Taka nieprawidłowość nazywa się dysplazją stawu biodrowego i występuje 2-4 razy na 1000 urodzeń, przy czym 80-85 proc. przypadków to dziewczynki. Dysplazja stawu biodrowego obejmuje nieprawidłowości w budowie panewki stawowej, przeskakiwanie kości, skrócenie dotkniętej chorobą kończyny i jej widoczną asymetrię. Leczenie dysplazji obejmuje zakładanie dziecku specjalnych uprzęży, a w razie braku poprawy – leczenie chirurgiczne. W razie braku leczenia może dojść do zmian zwyrodnieniowych i powstania biodra koślawego.

2. Leczenie zwichnięcia stawu biodrowego

Zwichnięty staw biodrowy wymaga jak najszybszej interwencji lekarskiej. Nie należy ruszać osoby, u której podejrzewamy zwichnięcie biodra. Chorych ze zwichnięciem stawu biodrowego transportuje się w pozycji leżącej. Na czas transportu kończyna jest unieruchamiana. Leczenie odbywa się w szpitalu i polega na szybkim nastawieniu stawu w znieczuleniu ogólnym. Wcześniej robi się prześwietlenie w celu ustalenia, czy nie powstały jakieś dodatkowe uszkodzenia kości, stawu czy tkanek miękkich. Po nastawieniu przeprowadza się także badanie rentgenowskie, aby stwierdzić, czy kości są w odpowiednim miejscu. W rzadkich przypadkach, jeśli uszkodzenia są zbyt duże, aby poprawnie nastawić staw, stosuje się operację chirurgiczną. Po nastawieniu stawu, metodą tradycyjną lub operacyjną, kończyna pozostaje na wyciągu przez ok. 2-3 tygodnie. 2-3 miesiące są potrzebne, aby biodro powróciło do sprawności. W przypadku braku leczenia może dojść do uszkodzenia naczyń krwionośnych oraz martwicy głowy kości udowej. Ryzyko zwiększa się, im dłużej zwichnięte biodro pozostaje nienastawione.

spis treści
rozwiń

Polecane dla Ciebie

Pomocni lekarze

Szukaj innego lekarza

Komentarze

Wysyłając opinię akceptujesz regulamin zamieszczania opinii w serwisie. Grupa Wirtualna Polska S.A. z siedzibą w Warszawie jest administratorem twoich danych osobowych dla celów związanych z korzystaniem z serwisu. Zgodnie z art. 24 ust. 1 pkt 3 i 4 ustawy o ochronie danych osobowych, podanie danych jest dobrowolne, Użytkownikowi przysługuje prawo dostępu do treści swoich danych i ich poprawiania.
    Podoba Ci się ten artykuł? Chcesz więcej? Polub
    i bądź na bieżąco!