Młodzieńcza kifoza

Młodzieńcza kifoza, inaczej zwana chorobą Scheuermanna, polega na powolnym zginaniu kręgosłupa ku przodowi. W trzonach kręgowych oraz krążkach międzykręgowych kilku sąsiadujących ze sobą kręgów powstają kręgi klinowe, zmiany degeneracyjne i zwężenie krążków. Następuje wciskanie się zawartości krążków międzykręgowych do gąbczastej tkanki kręgów – tworzą się tzw. guzki Schmorla. Choroba zaczyna się zazwyczaj w wieku 10-14 lat. Proces chorobowy trwa 2-3 lata, niekiedy dłużej. Choroba nie jest do końca poznana, ale najprawdopodobniej jej przyczyna tkwi w czynniku genetycznym.

Przyczyny i objawy młodzieńczej kifozy

Przyczyny niedokrwienia prowadzące do martwicy mogą być różne. Do czynników ryzyka młodzieńczej kifozy należą: przeciążenia, mikrourazy, zaburzenia hormonalne, zaburzenia kostnienia nasad trzonów kręgowych w okresie wzmożonego wzrostu, mała wytrzymałość na obciążenie, słabe mięśnie tułowia – zwłaszcza grzbietu i brzucha, zaburzenia mikrokrążenia, grupa wiekowa – dzieci i młodzież. Wpływ mają także predyspozycje genetyczne.

Kifoza RTG

Kifoza jest leczona poprzez zastosowanie gimnastyki mającej na celu... »

Młodzieńcza kifoza początkowo nie daje objawów bólowych. Symptomy ujawniają się po zakończeniu wzrostu: objawy zmęczenia, pobolewania grzbietu, najczęściej zlokalizowane powyżej lub poniżej zmian. Bóle mogą pojawiać się w wieku dojrzałym. Ból i nasilenie objawów choroby występuje często po długotrwałym siedzeniu, staniu, a nawet chodzeniu. Dlatego też przy zdiagnozowaniu choroby przeciwwskazaniem jest przebywanie długo w pozycji siedzącej oraz stojącej, gdyż powinno się odciążać kręgosłup. Zalecane jest tu pływanie, leżenie na twardym. Jeśli chodzi o kobiety, to bóle mogą nasilać się podczas miesiączki, po wysiłku oraz zmęczeniu.

Zapobieganie i leczenie młodzieńczej kifozy

Leczenie uzależnione jest od ciężkości choroby. Wczesne wykrycie choroby zapobiega zniekształceniom. W leczeniu stosowane są ćwiczenia wzmacniające grzbiet i tułów, korygujące postawę. U chorych z postępującym skrzywieniem zaleca się gorsety reklinacyjne. Przy dużych deformacjach i dolegliwościach bólowych skuteczne może okazać się leczenie operacyjne.

Ze sposobów leczenia wykorzystujemy tu: kinezyterapię, która polega na ćwiczeniach ogólnokondycyjnych, ćwiczeniach rozciągających, wzmacniających, korekcyjnych,ćwiczeniach oddechowych i wyciągach biernych i czynno-biernych; fizykoterapię, czyli elektrostymulację rozciągniętych i osłabionych mięśni grzbietu w odcinku piersiowym; wszelkiego rodzaju zabiegi cieplne, których zadaniem jest lepsze ukrwienie, odżywienie mięśni i przykurczowych więzadeł i stref wzrostowych. Z powodzeniem zastosujemy także pole elektromagnetyczne, które przyśpiesza procesy regeneracyjne w strefach wzrostowych trzonów kręgowych.