Angiokardiografia - przebieg, wskazania i powikłania

Angiokardiografia pozwala ustalić stopień zaawansowania choroby niedokrwiennej serca. Dzięki temu, kardiolog wykonujący badanie może podjąć decyzję, jeśli są takie wskazania, by bezpośrednio po badaniu wykonać zabieg angioplastyki, czyli poszerzania zwężonych przez blaszkę miażdżycową tętnic wieńcowych.

Badanie jest wykonywane w szpitalu w specjalnych oddziałach kardiologii inwazyjnej, które posiadają pracownie hemodynamiki. W celu zakwalifikowania pacjenta do angiokardiografii na oddziale wykonuje się mu EKG, RTG klatki piersiowej i ECHO serca.

Każdy pacjent powinien wyrazić zgodę na wykonanie badania, po zapoznaniu się z procedurą i możliwością ewentualnych powikłań. Podczas zabiegu leży się na specjalnym stole całkowicie rozebranym. Całość trwa kilkadziesiąt minut i wykonywana jest w znieczuleniu miejscowym. Znieczula się miejsce nakłucia, czyli najczęściej okolice pachwiny. Kardiolog nakłuwa przeważnie tętnicę udową, do której wprowadza za pomocą koszulki tętniczej cewnik, który następnie przesuwa do jam serca i wychodzących z nich dużych naczyń. Następnie podawany jest środek cieniujący (kontrast). Całe badanie jest widoczne na ekranie monitora i nagrywane.

Po badaniu w miejscu nakłucia tętnicy zakłada się opatrunek uciskowy, który powinien pozostać przez kilka godzin. Chory musi pozostać w szpitalu przynajmniej jeszcze przez kilkanaście godzin. Nie powinien wstawać z łóżka i wykonywać gwałtownych ruchów. Wszystko to ma zapobiec powstawaniu krwiaka w miejscu wprowadzenia cewnika do naczynia. U części chorych występują reakcje uczuleniowe na środek cieniujący (wysypka, rumień, nudności, wymioty, ból głowy). Objawy szybko mijają po podaniu leków.

Wskazaniem do wykonania angiokardiografii jest wyjaśnienie przyczyny bólu w klatce piersiowej, kwalifikacja chorego do leczenia inwazyjnego kardiologicznego, kardiochirurgicznego lub zachowawczego, ocena podjętego już leczenia, np. po wykonanej angioplastyce (PTCA). Badania nie wykonuje się u kobiet w ciąży.

Źródła

1. Nowoczesna diagnostyka chorób serca
2. Wicke L. Atlas anatomii radiologicznej, Elsevier Urban & Partner, Wrocław 2009, ISBN 978-83-7609-019-1
3. Chapman S., Nakielny R. Metody obrazowania radiologicznego, Medycyna Praktyczna, Kraków 2006, ISBN 83-89015-89-7
4. Pruszyński B. Wskazania do badań obrazowych, Wydawnictwo Lekarskie PZWL, Warszawa 2011, ISBN 978-83-200-3525-4