Co to jest remisja białaczki?

spis treści
rozwiń

Słowo remisja oznacza cofnięcie się objawów choroby. Używa się go w przypadku schorzeń przewlekłych i nawracających. Generalnie w białaczkach o remisji mówi się, gdy ustąpią dolegliwości związane z chorobą a obraz krwi w podstawowych badaniach hematologicznych jest prawidłowy. Remisja może też być częściowa, kiedy nie udaje się usunąć wszystkich objawów białaczki.

1. Remisja białaczki

W białaczkach uzyskanie remisji jest podstawowym celem skomplikowanego leczenia onkologicznego. Zostały stworzone ściśle określone kryteria, według których ocenia się, czy za pomocą danej terapii udało się osiągnąć remisję białaczki. Ponieważ istnieje wiele rodzajów białaczek, stworzono wiele definicji remisji. Dla każdej z nich wyznaczono określone kryteria remisji częściowych i całkowitych oraz wiele podtypów odpowiedzi na leczenie, zależnie od stosowanych badań diagnostycznych.

Zobacz film: "Choroby serca najczęstszą przyczyną zgonów Polaków"

W zależności od dojrzałości oraz rodzaju komórki która uległa przemianie nowotworowej powstają różne typy białaczek. Podstawowo białaczki dzieli się na ostre (szpikową i limfoblastyczną), przewlekłą białaczkę szpikową oraz przewlekłą białaczkę limfatyczną.

2. Remisja w ostrych białaczkach

Białaczki ostre wywodzą się z komórek wczesnego stadium rozwoju leukocytów. W zależności od tego, czy transformacji nowotworowej ulegną komórki mielopoezy czy limfopoezy powstaje ostra białaczka szpikowa lub limfoblastyczna. Leczenie ostrych białaczek nastawione jest na uzyskanie remisji choroby a następnie jej podtrzymanie.

W pierwszym etapie leczenia – indukcji remisji dąży się do uzyskania remisji całkowitej (CR – complete remission). Remisję całkowitą w ostrych białaczkach uzyskuje się przez zmniejszenie liczby komórek nowotworowych (blastów) z 1 biliona (1012 – 1kg) do
Remisję całkowitą można stwierdzić, gdy spełnione są następujące kryteria:

  • dobry stan ogólny i zachowana pełna sprawność,
  • brak zmian w tkankach i narządach poza szpikiem kostnym,we krwi,
  • normalizacja ilości granulocytów i płytek krwi, brak blastów, a ilość erytrocytów zapewnia przeżycie bez przetoczeń krwinek czerwonych,
  • w szpiku

3. Konsolidacja emisji w leczeniu białaczki

Kolejnym etapem leczenia jest konsolidacja remisji. Terapia ma na celu dalsze usuwanie pozostałych jeszcze w organizmie komórek nowotworowych (choroby resztkowej). Mogłyby one wywołać nawrót białaczki i zakończenie uzyskanej remisji. Jeżeli terapia jest skuteczna, liczba blastów spada poniżej miliona (106 – 1mg).

Następnie wprowadza się leczenie pokonsolidacyjne, mające na celu utrzymanie remisji. Jeżeli remisja całkowita utrzymuje się co najmniej 5 lat, mówi się o pełnym wyleczeniu. Niestety nie we wszystkich przypadkach udaje się uzyskać pełną remisję. Czasami doprowadza się do remisji częściowej, a niekiedy stwierdza się brak remisji.

Remisja białaczki częściowa to stan, kiedy nie udaje się zwalczyć wszystkich objawów choroby. Od remisji całkowitej różni się występowaniem w szpiku większej ilości blastów (5-20%) lub zmniejszeniem ich początkowej ilości tylko o połowę. Ponadto stwierdza się znaczną poprawę stanu ogólnego, ale chory nie uzyskuje pełnej sprawności. Przy braku remisji w szpiku obserwuje się > 20% blastów, a wyjściowo złe parametry krwi prawie nie ulegają poprawie. Stan ogólny również nie zmienia się na lepsze.

4. Przewlekła białaczka szpikowa

Przyczyną choroby jest powstanie specyficznej mutacji w DNA komórki macierzystej szpiku. W wyniku wymiany części materiału genetycznego między chromosomami 9 i 22 (translokacja) powstaje tzw. chromosom Philadelphia. Znajduje się w nim zmutowany gen BCR/ABL. Koduje białko (kinazę tyrozynową) powodujące, że komórka białaczkowa nieustannie się dzieli i żyje dużo dłużej. W przypadku tej białaczki o skuteczności terapii świadczy normalizacja badań krwi oraz zmniejszenie lub całkowita eliminacja komórek zawierających chromosom Ph (Ph+). Dlatego oceniając leczenie używa się aż 3 kryteriów remisji: hematologicznej, cytogenetycznej i molekularnej.

O pełnej remisji hematologicznej mówi się, gdy zostaną spełnione następujące kryteria:

  • normalizacja parametrów krwi obwodowej,
  • niepowiększona śledziona w badaniu przeprowadzonym przez lekarza.

Kryteria remisji cytogenetycznej opierają się na ilości komórek Ph+ w szpiku kostnym. Na tej podstawie stwierdza się remisję całkowitą, częściową, mniejszą, minimalną lub brak remisji. O remisji całkowitej mówi się, gdy w szpiku kostnym w ogóle nie wykrywa się komórek zawierających chromosom Ph.

Remisja molekularna również może być częściowa lub całkowita. Określa się to na podstawie ilości białka kodowanego przez gen BCR/ABL. Jeżeli w dwukrotnie wykonywanych badaniach molekularnych nie wykryje się żadnej cząsteczki tego białka, remisja jest całkowita.

5. Przewlekła białaczka limfatyczna

Przeważnie wywodzi się z limfocytów B. We krwi szpiku i innych narządach obserwuje się nadmiar dojrzałych limfocytów B. To choroba ludzi starszych. W wielu przypadkach przebiega łagodnie nawet przez 20-30 lat. Całkowite wyleczenie można uzyskać tylko przez przeszczep szpiku. Transplantację mogą przeżyć tylko młode osoby w stosunkowo dobrym stanie ogólnym. Dlatego w przewlekłych białaczkach limfatycznych wykonuje się je dość rzadko. Leczenie w większości przypadków ma na celu przedłużenie życia chorego w jak najlepszym stanie ogólnym. Dlatego długotrwałych remisji białaczki raczej się nie spotyka.

Polecane dla Ciebie

Pomocni lekarze

Szukaj innego lekarza

Komentarze

Wysyłając opinię akceptujesz regulamin zamieszczania opinii w serwisie. Grupa Wirtualna Polska S.A. z siedzibą w Warszawie jest administratorem twoich danych osobowych dla celów związanych z korzystaniem z serwisu. Zgodnie z art. 24 ust. 1 pkt 3 i 4 ustawy o ochronie danych osobowych, podanie danych jest dobrowolne, Użytkownikowi przysługuje prawo dostępu do treści swoich danych i ich poprawiania.
    Podoba Ci się ten artykuł? Chcesz więcej? Polub
    i bądź na bieżąco!