Cukier we krwi rośnie po cichu. Te objawy łatwo pomylić ze zmęczeniem

– Podwyższone stężenie glukozy we krwi może przez długi czas nie dawać wyraźnych objawów, dlatego stan przedcukrzycowy i cukrzyca typu 2 bywają rozpoznawane dopiero podczas rutynowych badań – mówi dietetyczka Anna Radowicka w rozmowie z WP abcZdrowie.

Jednym z sygnałów ostrzegawczych może być przewlekłe zmęczenie, które nie ustępuje mimo odpoczynku. Osoby z podwyższonym poziomem cukru mogą odczuwać senność, osłabienie i spadek energii. Takie dolegliwości łatwo jednak przypisać stresowi, niedoborowi snu czy przepracowaniu.

Co jeszcze powinno nas zaniepokoić? – Sygnałami, na które warto zwrócić uwagę, są też: wzmożone pragnienie, częstsze oddawanie moczu, również w nocy, pogorszenie ostrości widzenia oraz trudności z gojeniem się ran – wymienia Anna Radowicka. Przyjrzyjmy się tym objawom.

Jednym z bardziej charakterystycznych objawów hiperglikemii jest nadmierne pragnienie, któremu często towarzyszy częstsze oddawanie moczu. Gdy stężenie glukozy jest znacznie podwyższone, nerki próbują usuwać jej nadmiar wraz z moczem. Prowadzi to do zwiększonej utraty płynów, a w konsekwencji do wzmożonego pragnienia.

Niepokojącym sygnałem mogą być również zaburzenia widzenia. Wahania poziomu glukozy wpływają na gospodarkę wodną w soczewce oka, co może powodować okresowe pogorszenie ostrości wzroku.

U części osób pojawiają się także problemy z gojeniem drobnych skaleczeń i otarć. Długotrwale podwyższony poziom cukru może osłabiać mechanizmy odpornościowe i utrudniać regenerację tkanek. – Niektóre osoby zauważają także nawracające infekcje lub niezamierzoną utratę masy ciała, jednak objawy te nie muszą występować jednocześnie i nie są wystarczające do postawienia rozpoznania – zaznacza dietetyczka.

Zaburzenia gospodarki węglowodanowej mogą pojawić się u każdego, jednak pewne grupy są na nie bardziej narażone. – Szczególną czujność powinny zachować osoby z nadwagą lub otyłością, małą aktywnością fizyczną, nadciśnieniem tętniczym, cukrzycą w najbliższej rodzinie lub cukrzycą ciążową w wywiadzie – wskazuje Anna Radowicka.

Dietetyczka apeluje jednak, by nie lekceważyć badań profilaktycznych. Wczesne wykrycie zaburzeń pozwala szybciej wdrożyć odpowiednie postępowanie i zmniejszyć ryzyko powikłań.

– Najważniejsze jest to, aby nie czekać na pojawienie się dolegliwości, ponieważ oznaczenie glukozy na czczo, a w uzasadnionych przypadkach również HbA1c lub wykonanie doustnego testu obciążenia glukozą, pozwala wykryć zaburzenia gospodarki węglowodanowej na wcześniejszym etapie – tłumaczy ekspertka.

Podstawowym badaniem jest wspomniane oznaczenie stężenia glukozy we krwi na czczo. Wynik od 100 do 125 mg/dl może wskazywać na nieprawidłową glikemię na czczo, natomiast wartość wynosząca co najmniej 126 mg/dl wymaga dalszej diagnostyki w kierunku cukrzycy.

Hemoglobina glikowana (HbA1c) odzwierciedla średni poziom glukozy z ostatnich około trzech miesięcy. W określonych sytuacjach lekarz może zalecić także doustny test obciążenia glukozą (OGTT).

Wczesne rozpoznanie ma szczególne znaczenie, ponieważ stan przedcukrzycowy, jak wspomniała ekspertka, często nie daje żadnych objawów. Odpowiednio wcześnie wprowadzone zmiany w diecie, regularna aktywność fizyczna i kontrola masy ciała mogą zmniejszyć ryzyko rozwoju cukrzycy typu 2.