Ćwiczenia mogą być prawdziwym lekarstwem dla osób chorych na Parkinsona

Chociaż aktywność fizyczna może wydawać się niemożliwe dla pacjentów z Parkinsonem, nowy przegląd badań potwierdza to, co wielu specjalistów podejrzewało, że ćwiczenia fizyczne mogą mieć wpływ na długotrwałą poprawę chodu i zmniejszenie ryzyka upadków.

"Rzadko widuję pacjentów chorych na Parkinsona bez zalecania ćwiczeń" - powiedział dr Michael Okun, dyrektor medyczny Fundacji Parkinsona oraz przewodniczący neurologii na Uniwersytecie Floryda.

Choroba Parkinsona sprawia, że mózg produkuje mniej dopaminy, co prowadzi do utraty kontroli nad ruchem. Fizyczne objawy to drżenie, powolność i sztywność, ale różnią się znacznie między poszczególnymi osobami.

Przegląd analizował podobieństwa między wynikami ponad 100 badań przeprowadzonych w ciągu ostatnich 30 lat, jeśli chodzi o wpływ ćwiczeń na pacjentów z parkinsonem. Okazało się, że aktywność fizyczna ma wyraźne korzyści, w szczególności dla wytrzymałości, mobilności, elastyczności i równowagi.

"Kiedy zacząłem moją karierę, zawsze mówiliśmy, że ćwiczenia stosowane w chorobie Parkinsona są jak lek. Teraz mówiąc to, mówimy serio" – powiedział Okun.

Fundacja Parkinsona stwierdza, że połączenie leków i ćwiczeń powinno być traktowane jako część leczenia.

Martine Lauze jest pierwszym autorem nowego przeglądu, opublikowanego niedawno w czasopiśmie "Journal of Parkinson's Disease". Jest ona kinezjologiem i naukowcem z Uniwersytetu w Quebec w Montrealu.

"Wiele osób boi się ćwiczyć, bo nie wie dokładnie, co robić" - powiedziała Lauze, która pracuje z pacjentami z Parkinsonem prywatnie.

Dr Andrew Feigin, neurolog z Cushing Neuroscience Institute w Manhasset w stanie Nowy Jork, ma kilka propozycji dla osób, zastanawiających się, jak zacząć.

Feigin sugeruje, że aerobik w wodzie i pływanie są dobrym sposobem ćwiczeń bez ryzyka upadku. Zaleca również bieżnie, jeśli chodzenie na zewnątrz jest zbyt trudne.

Feigin dodał, że najlepszą rzeczą, jaką może zrobić opiekun osoby chorej, jest pomoc w dostępie do ćwiczeń – na przykład zaprowadzenie jej na basen lub siłownie.

Lauze powiedziała, że kluczem do pracy z pacjentami z Parkinsonem jest podjęcie stopniowej aktywności. To może być tak proste, jak chodzenie po domu, dopóki nie jesteśmy gotowi wyjść na zewnątrz. Dodała, że ważne jest, aby znaleźć odpowiednią aktywność dla danej osoby, mimo że dana forma aktywności nie będzie odpowiednia na zawsze.

• Drżenie rąk jako objaw choroby
• Głęboka stymulacja mózgu w chorobie Parkinsona
• Wpływ aktywności na zdrowie

Dla pacjentów z wczesnym stadium Okun powiedział, że jeśli muszą korzystać z uniwersalnych sprzętów, najodpowiedniejszym, najbezpieczniejszym i wartym wysiłku jest rower poziomy. Można na nim siedzieć bliżej ziemi z nogami na zewnątrz. Podkreśla, że zaledwie 10 minut będzie mieć pozytywny wpływ.

Okun powiedział również, że współpraca z osobistym trenerem jest użyteczna dla ludzi w późnym stadium. Może się to wiązać z wykorzystaniem taśm oporu i technik rozciągających.

"Nigdy nie myśl, że jest za późno" - powiedział Okun. "Można zrobić różne rzeczy, nawet jeśli traci się zdolność do chodzenia".

Specjaliści zgodzili się, że pacjenci powinni dążyć do stosunkowo energicznej aktywności. Chodzi o to, aby się rozgrzać. Różne osoby są zdolne do różnych poziomów intensywności, ale ważne jest, aby nadal się ruszać.

Nowa recenzja sugeruje również, gdzie potrzebne są dalsze badania, na przykład jak sposób ćwiczeń może wpływać na naukę, nastrój i depresje. Choć nie ma dowodów, że ćwiczenia zapobiegają postępowi choroby, inne korzyści są oczywiste.