Cyklodiatermia

Istotą zabiegu autodestrukcyjnego, jakim jest cyklokoagulacja, jest obniżenie ciśnienia wewnątrz gałki ocznej poprzez zmniejszenie produkcji cieczy wodnistej. Celem zabiegu jest zniszczenie ciała rzęskowego. Polega ono na działaniu laserem poprzez twardówkę na ciało rzęskowe, powodując anemizację jego naczyń krwionośnych.

Cyklodiatermia stosowana jest w leczeniu jaskry. Glaukomę możemy podzielić na pierwotną lub też wtórną. Jaskra wtórnaujawnia się w przebiegu szeregu innych chorób:

• choroby soczewki;
• stany zapalne oka;
• urazy oka;
• cukrzyca;
• nadciśnienie tętnicze;
• choroba zakrzepowa;
• zespół Sturge'a-Webera.

Cyklodiatermia jest to zabieg stosowany, gdy zawodzą wszystkie inne metody poprawiające odpływ cieczy wodnistej lub zmniejszające ciśnienie wewnątrzgałkowe, np. leczenie farmakologiczne. Badanie przeprowadzane jest także, gdy inne metody stosowane w leczeniu jaskry obciążone są zbyt wielkim ryzykiem powikłań (np. w zespole Sturge'a-Webera).

Pierwszy raz cyklodiatermia była wykonana w 1932 roku (wtedy też opublikowano badania na ten temat) przez lekarza okulistę Weve. Była to tzw. przeztwardówkowa cyklodiatermia. Za pomocą okrągłego aplikatora, który przykładany był bezpośrednio do twardówki, wykonywany był szereg koagulacji, które uszkadzały nabłonek barwnikowy wyrostków rzęskowych. W późniejszych latach metoda ta została zmodyfikowana przez lekarza o nazwisku Vogt. Przy pomocy cienkiej (1 mm) elektrody została przebijana twardówka w odległości 2,5 - 5,0 mm od rąbka, doprowadzając w ten sposób do powstania ognisk koagulacji tkanki ciała rzęskowego.

Tego typu badanie okulistyczne wykonywane jest w poradni okulistycznej, w gabinecie lekarskim lub w specjalistycznej klinice okulistycznej. Cyklokoagulacja wykonywana jest pod znieczuleniem miejscowym, aby nie był odczuwany ból podczas wykonywania zabiegu, ale w przebiegu badania może być odczuwane niewielkie kłucie. Powikłania po cyklodiatermii są rzadkie, ale najczęściej pojawiające się to hipotonia, spadek ostrości wzroku i wylewy krwi do ciała szklistego.

Nie ma konkretnych zaleceń dotyczących przygotowania się pacjenta do zabiegu. Przed jego wykonaniem lekarz zleca przeprowadzenie szeregu badań poprzedzających, jakimi są:

• tenometria (badanie ciśnienia wewnątrzgałkowego);
• tonografia (badanie określające odpływ cieczy wodnistej z gałki ocznej);
• perymetria (badanie pola widzenia).

Po zabiegu może wystąpić podrażnienie oka i przez pewien czas pacjent może widzieć rozmyty obraz.

Cyklodiatermia jest to zabieg stosowany jedynie w niektórych przypadkach jaskry. Zabieg destrukcyjny tego typu przeprowadzany jest ostatecznie, gdy nie są skuteczne wszystkie inne metody leczenia.

Źródła

1. Zabiegi chirurgiczne w jaskrze wtórnej
2. Niżankowska M. H. Okulistyka - podstawy kliniczne, Wydawnictwo Lekarskie PZWL, Warszawa 2007, ISBN 83-200-3224-6
3. Kański J.J. Diagnostyka kliniczna w okulistyce, Urban & Partner, Wrocław 2008, ISBN 978-83-60290-84-2
4. Kański J.J., Nischal K. Okulistyka. Objawy i różnicowanie, Urban & Partner, Wrocław 2000, ISBN 83-87944-60-2