Dystymia

Wiele osób traktuje depresję jak wyrok i poddaje się jeszcze przed rozpoczęciem leczenia. Tymczasem, chociaż choroba jest ciężka, można ją pokonać. Jednym z rodzajów depresji jest dystymia. Charakterystyczne objawy dystymii to m.in.: obniżenie nastroju, które może trwać nawet wiele lat, poczucie permanentnego zmęczenia, pesymizm, prokrastynacja, niska samoocena i problemy w zakresie decyzyjności. Jak walczyć z uporczywym obniżeniem nastroju?

Co to jest dystymia?

Szacuje się, że dystymia dotyka 3% populacji. Jest to typ depresji charakteryzujący się długotrwałym obniżeniem nastroju. Przebiega łagodniej niż chociażby depresja endogenna, ale właśnie z tego powodu trudno ją rozpoznać. Często osoby z dystymią funkcjonują wiele lat, nie wiedząc, skąd bierze się ich nieustanne przygnębienie. Zdarza się, że trwa to nawet całe życie. Nie wiadomo dokładnie, co może być przyczyną dystymii. Zazwyczaj wskazuje się na czynniki biologiczne i genetyczne. Niektóre badania dowodzą też, że choroba ma charakter nerwicowy i że wpływ na nią ma również środowisko.

Polecane wideo:

Objawy dystymii

Aby lekarz mógł stwierdzić u kogoś dystymię, muszą wystąpić co najmniej dwa spośród niżej wymienionych czynników. Konieczne jest również, by były one obecne przez minimum dwa lata, a okres ich remisji nie był dłuższy niż 2 miesiące:

  • zmęczenie,
  • zaburzenia łaknienia (słaby apetyt lub przejadanie się),
  • zaburzenia snu (bezsenność lub spanie za długo),
  • trudności w podejmowaniu decyzji lub w zakresie koncentracji uwagi,
  • zaniżona samoocena,
  • poczucie beznadziejności.

Obok nich może się także pojawiać: niechęć do kontaktów towarzyskich, ograniczenie zainteresowań, poczucie bezsensu i marnowania czasu, nuda, wewnętrzna pustka, napięcie psychiczne, zamartwianie się, lęk, częściowa anhedonia, czasem również brak higieny osobistej. Dystymikom życie wydaje się cięższe niż innym ludziom, codzienne sprawy przytłaczają ich. Osoby takie rzadko się uśmiechają, sprawiają wrażenie ponurych i leniwych. Nawet jeśli czasem odczuwają radość, to znacznie słabiej niż inni. Nie mają w sobie entuzjazmu, chęci życia. Nie potrafią też aktywnie wypoczywać.

Objawy dystymii są silniejsze w godzinach popołudniowych. Chorują na nią częściej osoby, których krewni pierwszego stopnia cierpieli na depresję endogenną. Na dystymię zapadają też częściej kobiety niż mężczyźni. Pierwsze symptomy choroby pojawiają się zwykle już w wieku dojrzewania. Dystymia dzieci i młodzieży objawia się ogólnym poirytowaniem, nie musi natomiast występować smutek. Osoby dotknięte dystymią miewają okresy (dni, tygodnie) zupełnie dobrego samopoczucia, jednak większość czasu (miesiące) czują się zmęczone i przygnębione. Wszystko łączy się z dużym wysiłkiem i brakiem zadowolenia. Osoby takie są zniechęcone, cierpiące, narzekają na zaburzenia snu. Są jednak w stanie podołać codziennym obowiązkom.

Leczenie dystymii

Dystymię leczy się za pomocą psychoterapii i leków przeciwdepresyjnych. Lepsze i trwalsze wyniki dają zwykle medykamenty, ale często łączy się je z terapią. Jest ona zwykle trudniejsza niż w przypadku „zwykłej” depresji. Takie „podwójne leczenie” skutkuje u 60% pacjentów. Dystymię, czyli uporczywe (utrwalone) zaburzenie nastroju należy różnicować z nawracającymi krótkotrwałymi zaburzeniami depresyjnymi.

Komentarze (3)
~Tom
~Tom ponad rok temu

Spróbuj z Deprimem to Dziurawiec w formie tabletek plus dobra suplementacja magnez, cynk, kwas foliowy, B-kompleks, kwasy omega. Jeśli to nie pomoże psychiatra i pewnie SSRI większość powoduje krótki dyskomfort w okresie ok 1tyg.

Odpowiedz
~:) on @
~:) on @ ponad rok temu

@~ava57: Witam Cię. No cóż, życie nie składa się wyłącznie z pięknych chwil. Ktoś zadbał o to aby w przyrodzie panował pożądek i względna równowaga. Przykro mi że tak wcześnie straciłaś tak bliską Ci osobę, każdy z nas kiedyś musi przejść przez to, prędzej lub później. Mówię o tym " całkiem na świeżo" ponieważ w ostatnich dniach pożegnaliśmy żonę kolegi która przez pięć lat walczyła z ciężką chorobą. Odeszła, pozostawiając z nami naszego kolegę i trójkę dzieci z których ostatnie chyba w tej chwili najbardziej jej potrzebuje. Martwie się o nich, ale na pewno ich nie zostawie. Wspominam o tym tylko dlatego że przed kilku laty pożegnałem ojca a kilka lat później matkę z którymi podobnie jak Ty byłem dość "blisko". W między czasie rozsypał się równiwż mój związek a w takich chwilach ważnym jest by mieć swych bliskich przy sobie. "Jechałem w dół i znikąd pomocy", lecz sam spostrzegłem narastającą we mnie agresje która zajmowała miejsce tych wszystkich radości. Starałem się walczyć, nie wiedząc z czym i jak uznałem wreszcie że chyba "wariuję"- " ,,myslałem ,ze to z czasem minie,przejdzie ,czas ukoi rany ale niestety funkcjonowałam bo musiałam ale to takie niezycie,,ciagły smutek,brak mozliwosci cieszenia się z czegokolwiek..." - uznałem jednak że musze to skonsultować. Z przed drzwi psychiatry uciekłem chyba z pięć razy słysząc rady znajomych że-" on i tak ci nie pomoże". Mylili się. Dziś wiem że było to niepotrzebne, na pierwszej wizycie zapewnił mnie że będzie dobrze a nawet super i już za dwa tygodnie (prawdopodobnie) wróce "do siebie". Czując ulgę uśmiechnołem się, pierwszy raz od kilku lat nie wieżąc w to co mówi. Wiedział co mówi, lubie go spotykać choć ostatnio zaglądam do niego niego zbyt rzadko. Zmień lekarza, zmień leki, życie przed Tobą. Wyjdź do ludzi,wymieniaj uśmiechy,dziel się z innymi choćby najmniejszą radością,wróć do realizacji swoich marzeń z dzieciństwa,życie jest piękne i bardzo krótki. Zobaczysz , jeszcze będzie dobrze. P O Z D R A W I A M i trzymam kciuki. PS. Za dwa tygodnie jade na narty - iiii- już się nie moge doczekać.

Odpowiedz
~ava57
~ava57 ponad rok temu

ja na pewno mam dystymię ..mam obecnie 57 lat bardzo zauważalne obniżenie nastroju nastąpiło w wieku 30 lat po śmierci mojego ojca z którym bardzo byłam zwiazana,,,myslałam ,ze to z czasem minie,przejdzie ,czas ukoi rany ale niestety funkcjonowałam bo musiałam ale to takie niezycie,,ciagły smutek,brak mozliwosci cieszenia się z czegokolwiek..w wieku 36 lat poraz pierwszy udałam się do psychiatry..dostałam leki na depresję bardzo silne..ale chyba nie dopasowane bo niewiele mi pomogły a wręcz przeciwnie,,odeszłam od tego leczenia po ponad pół roku..potem jeszcze ki;kakrotnie próbowałam sie leczyć ale chyba byłam jakaś lekoodporna..i tak trwałam,meczyłam się aż w końcu przeczytałam o dystymii..to pasuje do mnie ..trwające latami stany obnizonego nastroju itd...chciałabym cieszyć się z życia ale nie potrafię..boje się leków bo sama się utrzymuję i nie byłabym w stanie przy nich (przynajmniej przez jakiś czas )pracować a utrzymuje się z pracy dorywczej...i tak tkwię w tym błednym kole...może ktoś wie o lekach takich przy których mozna od poczatku normalnie funkcjonować?

Odpowiedz
zapytaj lekarza

za darmo

  • Odpowiedź w 24 godziny
  • Bez żadnych opłat
  • Lekarze, psychologowie, dietetycy

lekarzy jest teraz online

0/500

Depresja i mania
najnowsze pytania

Dyskusje na forum

Pomocni lekarze

Artykuły Depresja i mania
Depresja i mania

Depresja w chorobach neurologicznych

Depresja w chorobach neurologicznych Odtwórz wideo

Depresja jest bardzo częstym powikłaniem chorób neurologicznych, takich jak stwardnienie rozsiane czy choroba Alzheimera. Szacuje (...) się, że na zaburzenia depresyjne cierpi ponad połowa chorych na różnego rodzaju choroby neurologiczne. Depresja...

Depresja i mania

Leki przeciwdepresyjne

Leki przeciwdepresyjne Odtwórz wideo

Leczenie depresji polega na stosowaniu różnych metod terapeutycznych, których celem jest m.in. udzielenie wsparcia osobie chorej. Dodatkowo, pomaga

Depresja i mania

Teoria Becka

Teoria Becka Odtwórz wideo

Aaron Temkin Beck jest twórcą teorii poznawczej, która jest obecnie szeroko stosowana w terapii depresji na całym świecie. Teoria ta próbuje ująć (...) w całość problematykę przyczyn depresji. Zakłada ona, że istnieją...

Depresja i mania

Przyczyny depresji u dzieci

Przyczyny depresji u dzieci Odtwórz wideo

Depresja to poważna choroba psychiczna, która niestety dotyka coraz więcej ludzi młodych i dzieci. Statystyki pokazują, iż coraz więcej dzieci (...) młodocianych pragnie zwrócić na siebie uwagę w rodzinie, szkole czy grupie rówieśniczej. Jakie...

Depresja i mania

Depresja a seks

Depresja a seks Odtwórz wideo

Depresja to zaburzenie psychiczne, które wpływa negatywnie na życie seksualne. Przyjmowanie leków antydepresyjnych może obniżać libido, zatem osoby (...) czynniki, które mogą przyczynić się do zaburzeń w depresji, to:...

Depresja i mania

Zaburzenia somatyczne

Zaburzenia somatyczne Odtwórz wideo

Obniżony nastój, złe samopoczucie i izolacja to najczęstsze objawy depresji. Jeśli nie podejmie się w porę odpowiedniego leczenia taka choroba (...) w tym samym czasie, przez co rozpoznanie może być błędne. Depresja...