Fosgen - charakterystyka, objawy zatrucia, postępowanie w przypadku zatrucia fosgenem

Fosgen, nazywany również dichlorkiem karbonylu lub tlenochlorkiem węgla jest organicznym związkiem chemicznym należącym do grupy chlorków kwasowych. Ten toksyczny, duszący i bezbarwny gaz charakteryzuje się dość specyficznym zapachem, który może kojarzyć się z wonią gnijących owoców lub świeżo skoszonego siana. Fosgen jest związkiem cięższym od powietrza.

W wodzie ulega hydrolizie, której produktami są tlenek węgla (IV) oraz chlorowodór. Temperatura topnienia fosgenu wynosi -118 stopni Celsjusza. W przypadku, w którym temperatura spada poniżej 7 stopni, fosgen przybiera postać żółtej cieczy. Postać gazu przybiera z kolei wówczas, gdy temperatura otoczenia oscyluje między 15, a 25 stopniami Celsjusza. Wzór chemiczny fosgenu to CCl2O.

Jakie są objawy zatrucia fosgenem? Zatrucie dichlorkiem karbonylu można podzielić ze względu na trzy postacie kliniczne. W przypadku postaci ciężkiej, zgon pacjenta następuje niemal natychmiast. Zanim dojdzie do całkowitego uszkodzenia nabłonka pęcherzyków płucnych, pacjent może mieć poważne problemy z oddychaniem.

Skutkiem drugiej postaci klinicznej - umiarkowanego zatrucia fosgenem jest podrażnienie spojówek i błony śluzowej górnych dróg oddechowych, pozorna remisja, a także obrzęk płuc. W przypadku lekkiej postaci klinicznej, symptomy kliniczne mogą być niecharakterystyczne.

U osób, które doznały lekkiej lub umiarkowanej postaci zatrucia mogą wystąpić następujące objawy, takie jak:

• duszności w klatce piersiowej,
• drapanie w gardle,
• zawroty głowy,
• nadmierna potliwość,
• zgaga,
• pokrzywka na ciele,
• przekrwienie śluzówki nosa.

Dodatkowo, u pacjentów może dojść także do obrzęku płuc.

Fosgen wykazuje działanie silnie trujące. Pacjent, który miał bezpośredni kontakt z fosgenem wymaga natychmiastowej pomocy lekarskiej. W większości przypadków poszkodowany wymaga tlenoterapii biernej lub wentylacji mechanicznej z dodatnim ciśnieniem końcowo-wydechowym. W przypadku, w którym doszło do skażenia naskórka, pacjent wymaga dokładnej kąpieli całego ciała. W przypadku objawów takich jak: przekrwienie, pieczenie spojówek niezbędne jest przemycie oczu wodą. Poszkodowany powinien ograniczyć wysiłek fizyczny. Należy zapewnić mu maksimum spokoju i odpoczynku.

Postępowanie w przypadku zatrucia fosgenem często oparte jest również na podaniu sterydów wziewnych lub sterydów dożylnych. Dodatkowo, lekarz może zalecić podanie niesterydowego leku przeciwzapalnego. W przypadku, w którym pacjent wymaga leczenia antybiotykami, zalecanym środkiem jest ceftriakson.