Trwa ładowanie...

Hemipareza - czym jest i jak sobie z nią radzić

Hemipareza to inaczej połowiczny niedowład. Może objąć całe ciało, a jej przyczyną są zmiany w obrębie półkul mózgowych. Hemiparezę można skutecznie wyleczyć i wrócić do pełnej sprawności. Zobacz, kiedy występuje i jak sobie z nią radzić.

Zobacz film: "Bolała go szyja. Lekarze są zgodni: mógł umrzeć"

spis treści

1. Co to jest hemipareza?

Hemiparezą nazywa się lewo- lub prawostronny niedowład. Zwykle objawia się w kończynach po jednej stronie ciała. Choroba polega na upośledzeniu siły mięśniowej, a co za tym idzie - także zdolności ruchowej i zakresu ruchu. Niedowład może mieć różne natężenie. Czasem nie utrudnia szczególnie życia, innym razem całkowicie uniemożliwia codzienne funkcjonowanie.

Hemipareza może pojawić się bez względu na wiek i stan zdrowia, jednak częściej atakuje osoby starsze i narażone na zaburzenia pracy układu krwionośnego.

1.1. Objawy hemiparezy

Hemipareza objawia się przede wszystkim osłabieniem siły mięśniowej w kończynach po jednej stronie ciała. Chorzy nagle odczuwają zmniejszone napięcie mięśni, coraz trudniej utrzymać im długopis czy kubek, a chodzenie zaczyna sprawiać problem.

Chorba nie wywołuje żadnych towarzyszących objawów.

1.2. Hemipareza czy hemiplegia?

Hemiplegia, nazywa także połowiczym porażeniem lub paraliżem, jest bardzo często mylona z hemiparezą. Warto jednak wiedzieć, że w jej przypadku porażenie kończyn jest całkowite i uniemożliwia wykonanie jakiegokolwiek ruchu kończynami dolnymi czy górnymi. Za jej wystapienie również odpowiadają uszkodzenia półkul mózgowych, jednak są one znacznie bardziej rozległe.

Hemipareza to tylko częśćiowe porażenie, które wymaga znacznie mniej pracy i czasu podczas leczenia.

Rekomendowane przez naszych ekspertów

2. Przyczyny hemiparezy

Przyczyną hemiparezy zwykle są uszkodzenia w obrębie mózgu. Jeśli dojdzie do upośledzenia pracy lewej pólkuli mózgowej, wówczas problem niedowładu pojawia się po prawej stronie. Jeśli uszkodzenie obejmuje prawą półkulę, chory będzie miał kłopoty z poruszaniem lewymi kończynami.

W zależności od stopnia uszkodzenia, pacjenci zgłaszają różne nasilenie objawów. Czasem zdarza się, że muszą jedynie lekko podpierać się podczas chodzenia lub mają kłopoty z utrzymaniem przedmiotów w dłoni, a czasem zupełnie nie mogą prawidłowo posługiwać się kończynami.

Najczęściej przyczyną hemiparezy jest:

  • niedokrwienny i krwotoczny udar mózgu
  • żylny udar mózgu
  • guz mózgu
  • stwardnienie rozsiane
  • zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych
  • zapalenie mózgu

Bardzo często przyczyną częściowego porażenia kończyn jest tzw. przemijający napad niedokrwienny, zwany także małym udarem. To rodzaj niedokrwiennego udaru mózgu o znacznie mniejszym nasileniu i mniej poważnych skutkach. Może wywołać niedowład mięśni, jednak będzie on krótkotrwały - zwykle ustępuje samoistnie w ciągu 24 godzin.

Niestety w przypadku klasycznych udarów mózgu, objawy hemiparezy mogą utrzymywać się nawet przez całe życie, choć można zwiększać ruchomość kończyn poprzez rehabilitację.

3. Diagnostyka hemiparezy

Lekarz z łatwością odróżnia hemiparezę od innych dolegliwości związanych z niedowładem. Podstawą diagnostyki jest ustalenie rodzaju hemiparezy. Może ona objąć zarówno kończyny górne, jak i dolne (wówczas mogło dojśc do uszkodzenia rdzenia kręgowego). Hemipareza może objąć tylko kończynę dolną lub tylko górną.

Lekarz musi także przeprowadzić szczegółowy wywiad, aby ustalić, co mogło być przyczyną wystąpienia objawów i jak długo już się utrzymują. Ustala także, czy występują inne objawy neurologiczne.

Zwykle w przypadku hemiparezy wykonuje się badania obrazowe - tomografię komputerową z wykorzystaniem kontrastu lub rezonans magnetyczny.

4. Leczenie hemiparezy

Leczenie niedowładu opiera się przede wszystkim na rehabilitacji. W przypadku udaru mózgu chory musi zostać jak najszybciej przewieziony do szpitala i poddany tzw. leczeniu trombolitycznemu. Polega to na rozpuszczaniu ewentualnych skrzepów w przypadku stwierdzenia udaru niedokrwiennego.

Czasem konieczna jest także operacja neurochirurgiczna. Kiedy już stan pancjenta będzie ustabilizowany, kluczową rolę odgrywa tutaj rehabilitacja. Najlepiej, jeśli będzie się odbywać w domu pacjenta. W pracę powinien być zaangażowany nie tylko specjalista, ale także bliscy chorego. Pozwoli to na szybszy powrót do zdrowia.

Polecane dla Ciebie

Pomocni lekarze

Szukaj innego lekarza

Komentarze

Wysyłając opinię akceptujesz regulamin zamieszczania opinii w serwisie. Grupa Wirtualna Polska Media SA z siedzibą w Warszawie jest administratorem twoich danych osobowych dla celów związanych z korzystaniem z serwisu. Zgodnie z art. 24 ust. 1 pkt 3 i 4 ustawy o ochronie danych osobowych, podanie danych jest dobrowolne, Użytkownikowi przysługuje prawo dostępu do treści swoich danych i ich poprawiania.