Insulina - cukrzyca, działanie, zastrzyki

Insulina jest hormonem wydzielanym przez trzustkę, przez tzw. komórki B wysp Langerhansa. Insulina pełni wiele ważnych funkcji w organizmie, bierze udział m.in. w metabolizmie białek, węglowodanów i tłuszczów. Wzrost stężenia glukozy we krwi po spożyciu posiłku stanowi bodziec do produkcji insuliny.

Zobacz film: "Czy wiesz, jakie występują rodzaje insuliny? Obejrzyj nasz film:"

1. Insulina - cukrzyca

Insulina u diabetyków (osoby chorujące na cukrzycę) nie jest wytwarzana przez trzustkę w wystarczającej ilości (lub w ogóle nie jest przez ten organ wytwarzana). Może zdarzyć się również tak, że wytwarzana przez trzustkę insulina nie jest w pełni wykorzystana przez ten narząd. W konsekwencji, poposiłkowy poziom glukozy we krwiobiegu nie może zostać obniżony przez insulinę. Następuje znaczne nagromadzenie się glukozy we krwi, co skutkuje wystąpieniem poważnych schorzeń obejmujących takie narządy, jak: serce, oczy, nerki oraz układ nerwowy.

Insulina odgrywa istotną rolę w rozwoju cukrzycy. Zaburzenia wydzielania insuliny przez trzustkę prowadzą do rozwoju cukrzycy. Rodzaje cukrzycy to:

Cukrzyca typu II (prezentacja edukacyjna)
Cukrzyca typu II (prezentacja edukacyjna) [18 zdjęć]

Cukrzyca to przewlekła choroba, która uniemożliwia przekształcenie cukru w energię, a to z kolei powoduje...

zobacz galerię
  • Cukrzyca typu 1, zwana również insulinozależną spowodowana jest niszczeniem przez własny układ odpornościowy komórek trzustkowych B wytwarzających insulinę. Z czasem, organizm chorego na ten rodzaj cukrzycy przestaje produkować endogenną (własną) insulinę. W tym przypadku konieczne jest leczenie insuliną egzogenną (w postaci zastrzyków);

  • Cukrzyca typu 2, zwana również insulinoniezależną spowodowana jest niedostatecznym wydzielaniem insuliny przy jednoczesnym wysokim poposiłkowym poziomie glukozy we krwi. Komórki mogą również wykorzystywać insulinę jedynie w niewielkim stopniu. Terapię cukrzycy drugiego typu rozpoczyna się od ustalenia prawidłowej diety, zestawu ćwiczeń oraz leków doustnych. W przypadku, gdy te ostatnie nie przynoszą pożądanych efektów leczniczych, konieczna jest interwencja w postaci iniekcji z insuliny.

2. Insulina - działanie

Insulina łączy się ze specjalnymi receptorami insulinowymi na powierzchni komórek organizmu „ucieczka" glukozy do komórek spowodowana napływem insuliny do krwi odbywa się za pośrednictwem specjalnych przenośników białkowych zwanych w skrócie GLUT (glucose transporter); niektóre komórki organizmu (np. komórki nerwowe, komórki oczu, komórki nerek), mogą pobierać glukozę niezależnie od poziomu insuliny we krwi; jest to sprawny mechanizm zabezpieczający ważne narządy organizmu przed niedostatkiem glukozy. Insulina wzmaga procesy magazynowania glukozy w wątrobie w postaci glikogenu oraz stymuluje syntezę białek w organizmie.

3. Insulina - fazy wydzielania

Prawidłowe funkcjonowanie komórek wytwarzających insulinę zależy od tzw. wczesnej fazy wydzielania insuliny (jej szybki, nagły wzrost po ok. 2 min. od wzrostu poziomu glukozy poposiłkowej we krwi) oraz tzw. drugiej fazy. Podczas tej ostatniej, insulina wydziela się wolno, na stałym poziomie. W tym czasie dochodzi do zahamowania produkcji glukozy przez wątrobę. Druga faza wydzielania insuliny trwa tak długo, jak długo podwyższona jest glikemia (poziom glukozy we krwi). W cukrzycy typu 2. dochodzi do zaniku pierwszej fazy oraz opóźnienia drugiej fazy wydzielania insuliny, znaczne zmniejszenie wydzielania insuliny oraz wzrost syntezy prekursorów insuliny. Proinsulina – cząsteczka, z której powstaje insulina – ma działanie miażdżycorodne (tzw. aterogenne).

Stymulację wytwarzania insuliny powoduje:

PYTANIA I ODPOWIEDZI LEKARZY NA TEN TEMAT

Zobacz odpowiedzi na pytania osób, które miały do czynienia z tym problemem:

Wszystkie odpowiedzi lekarzy

Najbardziej intensywny proces wydzielania insuliny zachodzi w porze porannej, maleje natomiast po południu. W nocy znacznie spada ilość wydzielanej insuliny.

4. Insulina - zastrzyki

Insulinę do podawania w iniekcjach uzyskuje się z trzustek zwierząt lub poprzez specjalne szczepy bakterii, którym wszczepiono geny insuliny ludzkiej (proces biotechnologiczny). Różne preparaty z insuliną różnią się szybkością działania po wstrzyknięciu. Insulina krótkodziałająca pojawia się we krwi w krótkim czasie po wstrzyknięciu i równie krótko utrzymuje się jej działanie (ok. 8 godzin). Preparaty z insuliną działające nieco dłużej, zapewniają swoją aktywność farmakologiczną do 24 godzin. Istnieją również preparaty insuliny o przedłużonym czasie działania – ponad 24 godziny.

spis treści
rozwiń

Polecane dla Ciebie

Pomocni lekarze

Szukaj innego lekarza

Komentarze

Wysyłając opinię akceptujesz regulamin zamieszczania opinii w serwisie. Grupa Wirtualna Polska S.A. z siedzibą w Warszawie jest administratorem twoich danych osobowych dla celów związanych z korzystaniem z serwisu. Zgodnie z art. 24 ust. 1 pkt 3 i 4 ustawy o ochronie danych osobowych, podanie danych jest dobrowolne, Użytkownikowi przysługuje prawo dostępu do treści swoich danych i ich poprawiania.
    Podoba Ci się ten artykuł? Chcesz więcej? Polub
    i bądź na bieżąco!