Działanie preparatów odczulających
Podczas pierwszego kontaktu z cząsteczką alergenu dochodzi do „przyczepienia się" przeciwciał IgE do tzw. komórek tucznych (mastocytów). Te ostatnie odpowiedzialne są m.in. za wydzielanie substancji prozapalnych oraz wywołujących objawy uczulenia (histamina, prostaglandyny, cytokiny). Ponowny kontakt alergenu z organizmem, wyzwala serię reakcji w układzie odpornościowym. Alergen, będący antygenem łączy się z przeciwciałem (wytworzonym w wyniku pierwszego kontaktu z substancją uczulającą). Efektem tego „spotkania" jest nagły wyrzut substancji znajdujących się w mastocytach. Dochodzi do manifestacji (ujawnienia się) pełnych objawów uczulenia (pokrzywka, katar, dusznośc).
W tym artykule:
Kuracja określonym alergenem
Kuracja określonym alergenem opiera się na powtarzanych iniekcjach, stopniowo coraz większych dawek alergenu. Czynności te pobudzają układ odpornościowy organizmu do produkcji przeciwciał klasy IgA oraz IgG. Mają one zdolność reakcji z alergenem, co skutkuje blokadą wiązania ich cząsteczek z przeciwciałami klasy IgE. Reakcja ta uniemożliwia powstanie kompleksu alergen-przeciwciało IgE, a tym samym nie dopuszcza do uwalniania substancji prozapalnych i wywołujących objawy uczulenia (histaminy, prostaglandyn, cytokin).
Odczulanie
Odczulanie należy do metod tzw. immunoterapii swoistej. Jest to postępowanie lecznicze skierowane wobec osób cierpiących na schorzenia alergiczne. Polega na takim wpływie na mechanizmy odpornościowe organizmu, aby wytworzyć w nim stan tolerancji wobec danego alergenu odpowiedzialnego za objawy uczulenia. Ta metoda leczenia wymaga wcześniejszych badań osoby, która ma być poddana immunoterapii.
Immunoterapię stosuje się u osób, u których stwierdza się szczególnie ciężki przebieg alergii oraz brak pozytywnej odpowiedzi organizmu na leczenie farmakologiczne. Aby organizm efektywnie przeszedł kurację, pacjent nie może być odczulany więcej niż dwoma alergenami jednocześnie. Wstrzyknięcia dwoma różnymi alergenami powinny być wykonane w dwa różne miejsca. Wskazaniami do terapii odczulającej są:
- pyłkowice (uczulenie na pyłki traw, drzew)
- uczulenie na jad owadów (osy, pszczoły)
- alergia na roztocza
Szczepionki
Szczepionki zawierające alergeny pyłków drzew i traw wykazują skuteczność u ok. 60% chorych. Niemal 100% pacjentów uczulonych na jad osy doświadcza poprawy stanu zdrowia po zastosowaniu kuracji odczulającej. Brak jest szczepień odczulających dla osób cierpiących na alergie pokarmowe oraz uczulonych na pleśń.
Przeciwwskazania do terapii alergenem, to:
- schorzenia tarczycy,
- choroba wieńcowa,
- choroby z autoagresji,
- nowotwory złośliwe.
Najczęstszymi działaniami niepożądanymi występującymi po godzinie od iniekcji, są objawy miejscowe – zaczerwienienie, zgrubienie i łagodny obrzęk w okolicy podania preparatu. Znacznie rzadsze są objawy ogólne, pojawiające się po kilkunastu godzinach od wstrzyknięcia dawki terapeutyku. Może się wówczas pojawić silny świąd, rumień twarzy, pokrzywka, katar, bóle głowy i stawów. Bardzo rzadko dochodzi do reakcji zwanej wstrząsem anafilaktycznym. Zaburzenia krążenia i oddychania wymagają wówczas natychmiastowej interwencji lekarskiej.
W przypadku alergii na pyłki drzew i traw (pyłkowica), kurację rozpoczyna się przed okresem pylenia. Zabezpiecza to osobę chorą przed podwójną dawką alergenu (znajdującą się w preparacie i w środowisku naturalnym). Szczepionki stosowane są w postaci wstrzyknięć podskórnych lub śródskórnych. Wstrzyknięcia przeprowadzane są w obecności lekarza alergologa w ustalonych dawkach i odpowiednich częstotliwościach. Leczenie trwa od 3 do 6 lat. Po zakończeniu terapii, pacjent jest zabezpieczony przed alergenami na kilka kolejnych lat.
Treści w naszych serwisach służą celom informacyjno-edukacyjnym i nie zastępują konsultacji lekarskiej. Przed podjęciem decyzji zdrowotnych skonsultuj się ze specjalistą.
