Jak wygląda badanie u ginekologa?

Jeśli dziewczyna jeszcze dojrzewa płciowo, ma 15-16 lat, nie powinna iść od razu do ginekologa dla kobiet dojrzałych. Lepiej udać się do specjalisty w dziedzinie ginekologii rozwojowej. Lekarz taki w inny sposób podchodzi do problemów młodych pacjentek, które są jeszcze niedojrzałe zarówno emocjonalnie, jak i psychicznie.

Ginekologia rozwojowa zajmuje się problemami pacjentek do 18 roku życia. Stanowi nieodłączną część dziedziny ginekologii i położnictwa. Głównym zadaniem tego działu medycyny jest profilaktyka. Na podstawie wyników badań z zakresu genetyki, mikrobiologii, endokrynologii, czy psychologii, ustalany jest konkretny plan leczenia.

Zadaniem ginekologii wieku rozwojowego jest zapobieganie ciążom u nieletnich, infekcjom narządów intymnych, niepłodności oraz nowotworom narządu rodnego .

Podczas konsultacji ginekologicznej niezwykle istotne jest nawiązanie dobrego kontaktu z dziewczyną. Dlatego, w szczególności na pierwszej wizycie, lekarz stara się stworzyć przyjazną atmosferę. W ten sposób młoda pacjentka może się odprężyć i poczuć komfortowo, co gwarantuje idealne warunku do otwartej, nieskrępowanej rozmowy.

Czego można się spodziewać na konsultacji ginekologicznej? Po pierwsze często pojawiają się pytania o cykl menstruacyjny – kiedy wystąpiła pierwsza miesiączka, jaki ma charakter, czy jest regularna, bolesna, kiedy miało miejsce ostatnie krwawienie przed wizytą, jakie środki higieniczne używane są podczas okresu. Ginekolog może też pytać o metodę stosowanej antykoncepcji, stosunki seksualne, plamienie podczas stosunku, występowanie orgazmu, a także przebyte zabiegi ginekologiczne.

Dla młodej dziewczyny pierwsze badanie u ginekologa może być krępujące, nawet w przypadku, gdy została szczegółowo poinformowana o jego przebiegu. Najważniejszym etapem wizyty jest przełamanie lęku, czy skrępowania związanego z koniecznością rozebrania się przed lekarzem i spoczęcia na fotelu ginekologicznym.

Moment pierwszego badania ginekologicznego jest często odwlekany przez pacjentki. Współczesne gabinety ginekologiczne składają się z reguły z trzech części lub pokoi. W pierwszym ginekolog udziela konsultacji, w drugim zlokalizowana jest łazienka, a w trzecim przeprowadzane są badania.

Pierwszym etapem wizyty u ginekologa jest wywiad medyczny. Następnie pacjentka ma możliwość skorzystania z łazienki, gdzie może się bez skrępowania rozebrać i w razie potrzeby podmyć. Na koniec kobieta przechodzi do sali z fotelem ginekologicznym, w której odbywa się badanie. Na znak rozpoczęcia badania lekarz dotknie wewnętrznej części ud oraz brzucha pacjentki, a następnie wejścia do pochwy. Na tym etapie ginekolog decyduje o właściwej dla kobiety drodze badania – przez pochwę lub odbyt, a także o wielkości wziernika i rodzaju oświetlenia.

Badanie ginekologiczne przez odbyt ma szczególne znaczenie u dziewic, młodych dziewcząt i kobiet w podeszłym wieku, kiedy przedsionek pochwy pozwala na wprowadzenie tylko jednego palca. W niektórych przypadkach stosuje się jednocześnie badanie przez odbyt i pochwę. Aby zniwelować nieprzyjemne uczucie tarcia, palce rękawicy ginekolog moczy w wazelinie lub glicerynie.

Jeżeli pacjentka odczuwa badanie ginekologiczne jako bolesne lub nieprzyjemne, powinna poinformować o tym lekarza. Wizyta u ginekologa kończy się podaniem szczegółowych wyjaśnień na temat stanu zdrowia pacjentki, diagnozy, ewentualnych dodatkowych badań, np. badanie cytologiczne czy wymaz mikrobiologiczny z pochwy.

Jeśli pacjentka przyszła przede wszystkim po środki antykoncepcyjne, to ginekolog dokładnie przedstawia ich wady i zalety oraz zaleca najlepsze metody antykoncepcyjne. Przed przepisaniem tabletek antykoncepcyjnych powinny zostać wykonane specjalistyczne badania, w tym badania hormonalne.

Wizyta u ginekologa nie może kojarzyć się z niepokojem i strachem. W celach profilaktycznych, nawet kiedy kobieta jest zdrowa i nie zgłasza żadnych dolegliwości ze strony układu płciowego, badanie u ginekologa powinno być wykonywane przynajmniej raz w roku.

Źródła

1. Chazan B. Badanie ginekologiczne. Wytyczne Royal College of Obstetricians and Gynaecologists, Medycyna Praktyczna Ginekologia i Położnictwo 2004, 5, 12
2. Hanretty K. P. Położnictwo, Urban & Partner, Wrocław 2006, ISBN 83-89581-34-5
3. Bręborowicz G. Ginekologia i położnictwo, Wydawnictwo Lekarskie PZWL, Warszawa 2005, ISBN 83-200-3082-X
4. Słomko Z. Ginekologia, Wydawnictwo Lekarskie PZWL, Warszawa 2008, ISBN 978-83-200-3153-9