Jaki powinien być prawidłowy puls? Sprawdź, czy taki masz

Monitorowanie tętna jest istotnym elementem oceny zdrowia serca. Prawidłowy puls u dorosłych wynosi od 60 do 100 (bpm) uderzeń na minutę. Wartości te mogą się różnić w zależności od wieku i kondycji fizycznej. Regularne pomiary mogą pomóc w wykrywaniu problemów z układem krążenia.

W młodszym wieku normy są odpowiednio podniesione:

• dzieci mają zwykle tętno ok. 100 bpm,

• młodzież - ok. 85 bpm,

• niemowlęta - aż ok. 130 bpm.

Również kobiety w ciąży mogą mieć wyższe tętno spoczynkowe - od 80 do 100 bpm. Takie wartości nie powinny budzić niepokoju, związane są bowiem z większą objętością krwi i gwałtownymi zmianami hormonalnymi.

Na puls mogą wpływać rozmaite czynniki przyspieszające bicie serca, np. nagły stres bądź wysiłek fizyczny. Tętno nie może jednak wzrastać w nieskończoność - maksymalny puls oblicza się według wzoru: 220 odjąć wiek osoby.

Regularne ćwiczenia mogą jednak na stałe obniżyć puls spoczynkowy, co jest oznaką dobrej kondycji fizycznej. Tętno profecjonalnych sportowców ma o wiele niższe wartości - może wywnosić nawet nawet 40–60 bpm, co wynika ze świetnej wydolności serca.

Zarówno tachykardia, czyli zbyt szybkie tętno, oraz bradykardia, zbyt wolne, mogą wskazywać na problemy zdrowotne.

O tachykardii możemy mówić, gdy tętno spoczynkowe pacjenta wynosi powyżej 100 bpm. Przyczyny tego stanu mogą być rozmaite - stres, emocje, lęk, wysiłek fizyczny, odwodnienie, gorączka, kofeina, alkohol, nikotyna, narkotyki, niedobory elektrolitów (np. magnezu, potasu), nadczynność tarczycy, anemia, arytmie i w końcu niewydolność serca.

Skutki długo utrzymującego się zbyt wysokiego tętna mogą być opłakane - przyspieszone bicie serca, choć często występujące w romantycznych filmach, może prowadzić do zaburzeń rytmu i zwiększonego ryzyka zawału. Na dłuższą metę wydajność serca zmniejsza się coraz bardziej - nie nadąża pompować krwi, co może skutkować zawrotami głowy i omdleniami. Po latach zaniedbań pojawia się w tym przypadku najczęściej nadciśnienie i migotanie przedsionków.

Zbyt niskie tętno natomiast wynosi poniżej 60 bpm w spoczynku (oczywiście nie dotyczy to wyżej wspomnianych sportowców, u których jest to norma). Tutaj przyczyną może być niedoczynność tarczycy, hipotermia (czyli wychłodzenie organizmu), zaburzenia elektrolitowe (np. niedobór potasu), niektóre leki (w szczególności beta-blokery) i niewydolność lub bloki serca.

Skutki zbyt niskiego tętna objawiają się znacznie szybciej - niedostateczne ukrwienie mózgu spowoduje zawroty głowy, osłabienie, omdlenia. W dłuższej perspektywie czasowej osoby z bradykardią mają znacznie zwiększone ryzyko niewydolności serca, a w skrajnych przypadkach nagłego zatrzymania akcji serca.

Zgłoś się do lekarza, jeśli:

• występują u ciebie kołatania serca, ból w klatce piersiowej, duszności,

• tętno jest stale powyżej 100 bpm lub spada poniżej 40 bpm bez wyraźnej przyczyny,

• pojawiają się nagłe przerwy w rytmie serca.

Warto wdrożyć w swoją codzienną rutynę działania mające na celu wsparcie naszego serca i, co za tym idzie, zdrowego tętna. Pomoże nam w tym:

• zdrowa dieta – bogata w magnez i potas (banany, orzechy, szpinak, awokado),

• unikanie stresu – medytacja, techniki oddechowe,

• regularna aktywność fizyczna – pomaga ustabilizować tętno,

• ograniczenie kofeiny i alkoholu,

• nawodnienie – odpowiednia ilość płynów wspiera prawidłową pracę serca,

• regularne badania – kontrola ciśnienia, EKG, poziomu elektrolitów.

Masz newsa, zdjęcie lub filmik? Prześlij nam przez dziejesie.wp.pl