Kadzidłowiec indyjski - właściwości zdrowotne, działanie, przeciwwskazania

Kadzidłowiec indyjski (Boswellia serrata) to niewielkie, rozłożyste, silnie rozgałęzione drzewo z rodziny osoczynowatych. Pochodzi z Półwyspu Arabskiego, Somalii i Etiopii. Jest znany ze swoich licznych właściwości prozdrowotnych.

Surowcem pozyskiwanym w celach leczniczych i kosmetycznych jest żywica. Wykorzystuje się ją zarówno w medycynie naturalnej, jak i kosmetyce. Ma to związek ze składem chemicznym, to jest właściwościami i działaniem obecnych w nim substancji.

Za wyjątkowe walory kadzidłowca odpowiadają kwasy alfa- i beta-bosweliowy oraz ich pochodne, takie jak kwas 11-keto-beta-bosweliowy, kwas acetylo-beta-bosweliowy czy kwas acetylo-11-keto-beta-bosweliowy (AKBA).

To związki organiczne, które hamują i niwelują procesy zapalne. Jego działanie potęguje połączenie z kurkuminą lub imbirem lekarskim. Kadzidłowiec indyjski jest rośliną, która wykazuje silne właściwości przeciwzapalne, ale również:

• przeciwobrzękowe, łagodzi obrzęki, poprawia ukrwienie tkanki stawowej i krążenie,
• przeciwbólowe,
• przeciwgorączkowe,
• przeciwbakteryjne,
• uspokajające,
• przeciwkaszlowe,
• przeciwbiegunkowe,
• przeciwgrzybicze,
• zwalczające choroby skórne,
• wspierające wątrobę,
• zmniejszające wypadanie włosów.

Właściwości kadzidłowca indyjskiego warto wykorzystać w leczeniu oraz profilaktyce wielu chorób i dysfunkcji:

• stawów, kości i mięśni (np. choroba zwyrodnieniowa stawów, reumatoidalne zapalenie stawów),
• problemów neurologicznych i neurodegeneracyjnych (np. choroba Alzheimera). Ma to związek z tym, że kwas beta-boswelinowy obecny w żywicy kadzidłowca zapobiega utracie pamięci i działa neuroprotekcyjnie. Poprawia pamięć i koncentrację,
• schorzeń układu pokarmowego (np. wrzodziejące zapalenie jelita grubego, spastyczne zapalenie jelita, choroba Leśniowskiego-Crohna, uszkodzenie wątroby, zaburzenia jelitowe, takie jak biegunki, zaparcia czy wzdęcia). Ponadto kadzidłowiec wykazuje właściwości hepatoprotekcyjne. Obniża poziom markerów wątrobowych, wspiera regenerację i pracę wątroby,
• zaburzeń metabolicznych i lipidowych (np. cukrzyca, za wysokie stężenie „złego” cholesterolu). Preparaty z kadzidłowcem zalicza się do produktów o działaniu przeciwmiażdżycowym,
• zaburzeń psychiatrycznych (stanów depresyjnych i lękowych, nerwicy. Kadzidłowiec stosowany zewnętrznie może mieć właściwości przeciwdepresyjne, wpływać na zmniejszenie stresu i łagodzić objawy lękowe),
• chorób skóry i przydatków (np. nadaktywności gruczołów łojowych). Ekstrakt z kadzidłowca jest składnikiem kosmetyków, głównie kremów i balsamów. Ma właściwości regenerujące, uelastycznia skórę, zmniejsza zaczerwienianie skóry, redukuje zmarszczki,
• chorób o podłożu alergicznym (np. alergiczny nieżyt nosa) czy astmy,
• obniżenia odporności. Kadzidłowiec działa immunosupresyjnie. Wspiera odporność, hamując cytokiny prozapalne, stymuluje wytwarzanie limfocytów z grupy B.
• chorób onkologicznych (rak jelita grubego, guzy mózgu). Kadzidłowiec indyjski wykazuje aktywność przeciwnowotworową. Wywołuje apoptozę – śmierć komórek nowotworowych.

Aby korzystać z dobroczynnego działania kadzidłowca indyjskiego, można przyjmować tabletki lub pić herbatę z mielonej mieszanki tego zioła. Stosowanie zewnętrzne umożliwiają maści i hydrolaty.

Można również kupić naturalne kadzidła czy olejki eteryczne. Można je wykorzystać do przygotowania aromatycznych kąpieli lub do inhalacji parą wodną. Gdzie kupić kadzidłowiec? Preparaty są dostępne w aptekach i sklepach ze zdrową żywnością, tak internetowych, jak i stacjonarnych.

Kadzidłowiec indyjski uznaje się za roślinę bezpieczną, niemniej z jego stosowaniem wiąże się ryzyko wystąpienia działań niepożądanych. Najczęściej obserwuje się takie skutki uboczne jak nudności, bóle brzucha, biegunki i zmiany skórne w postaci wysypki.

Roślina nie powinna być wykorzystywana przez kobiety w ciąży i karmiące piersią oraz osoby zmagające się z chorobami płuc i nerek. Stosując preparaty, które zawierają kadzidłowiec, należy pamiętać, że roślina wchodzi w interakcje z aspiryną, ibuprofenem i innymi lekami z grupy niesteroidowych leków przeciwzapalnych (NLPZ). Nie należy również przekraczać zalecanej dawki, która wynosi 300-400 mg stosowanych 3 razy dziennie.