Marihuana lecznicza - zastosowanie w ziołolecznictwie, leczenie nowotworów

Lecznicze właściwości marihuany są znane już od setek lat. Na terenach starożytnych Indii i Chin popularne było wykorzystanie jej kwiatów w celu leczenia zmian skórnych takich jak owrzodzenia czy poparzenia.

Nasiona natomiast uznano za świetne lekarstwo o działaniu przeciwzapalnym, przeczyszczającym i odrobaczającym. Wytwarzany z nich olej stosowano jako odżywkę poprawiającą kondycję włosów. To jednak nie wszystko.

Żywiczny wyciąg z tej rośliny stanowił bazę napoju alkoholowego, który miał uśmierzać migrenowe bóle głowy, a jednocześnie stanowił naturalny środek ułatwiający zasypianie.

Istną rewolucję w wykorzystaniu marihuany jako leku przyniósł XX wiek, kiedy to stosowano ją jako środek łagodzący bóle reumatyczne i menstruacyjne. Stała się ona składnikiem wielu leków przepisywanych na najróżniejsze schorzenia.

Palenie marihuany coraz częściej jest praktykowane przez pacjentów cierpiących na stwardnienie rozsiane. Rozwój choroby prowadzi do znacznego ograniczenia zdolności ruchowych, czemu towarzyszą silne bóle, których uśmierzenie za pomocą tradycyjnych środków w wielu przypadkach nie jest możliwe.

Z pomocą przychodzi wówczas marihuana lecznicza, która jednocześnie pomaga zmniejszyć sztywność mięśni. Badania nad jej rzeczywistą skutecznością nadal trwają, jednak w Kanadzie został stworzony lek na bazie konopi indyjskich przeznaczony właśnie dla pacjentów zmagających się z SM.

Terapia tego typu budzi w środowisku medycznym sporo wątpliwości. Zarówno lekarze, jak i naukowcy podkreślają, że nie są dokładnie znane skutki długotrwałego stosowania marihuany leczniczej. Co więcej jest podawane w wątpliwość bezpieczeństwo zażywania substancji o działaniu psychoaktywnym przez osoby, u których na skutek stwardnienia rozsianego dochodzi do osłabienia funkcji kognitywnych.

Z badań przeprowadzonych przez brytyjskich naukowców wynika, że marihuana może okazać się pomocna w terapii raka. Z ich testów wynika, że zażywanie marihuany w postaci wziewnej, czyli poprzez wypalenie tzw. jointa, sprawia, że znacznemu zmniejszeniu ulega nasilenie wywołujących wymioty nudności, które stanowią efekt uboczny chemioterapii.

Marihuana lecznicza pomaga uporać się także z innymi powikłaniami takiej metody leczenia – poprawia znacznie obniżony apetyt, który w wielu przypadkach przeradza się w niebezpieczny dla zdrowia jadłowstręt, a także pozytywnie wpływa na samopoczucie pacjenta, wyraźnie poprawiając jego nastrój.

Zdaniem niektórych zawarte w konopiach kannabinoidy mogą ponadto wywoływać autodestrukcję niektórych typów komórek rakowych. W świetle ostatnich testów marihuana lecznicza uchodzi za substancję korzystnie wpływającą na stan chorych na glejaka – jedną z najbardziej niebezpiecznych postaci guza mózgu.

Okazuje się bowiem, że po wstrzyknięciu zawartych w marihuanie leczniczej aktywnych substancji bezpośrednio do zmiany nowotworowej, zostaje zahamowane jej ukrwienie, co przyczynia się do obumarcia guza.

Co jakiś czas na światło dzienne wychodzą inne, ciekawe ustalenia dotyczące możliwości leczenia marihuaną leczniczą. Opublikowany na łamach czasopisma „Nature” artykuł dowodzi, że THC może odgrywać ważną rolę w profilaktyce miażdżycy.

Są znane także badania mówiące o jej terapeutycznych właściwościach w przypadku niektórych odmian epilepsji. Zdaniem amerykańskich badaczy marihuana lecznicza przyjmowana przez cukrzyków zmniejsza ryzyko wystąpienia powikłania w postaci retinopatii cukrzycowej, która bywa przyczyną utraty wzroku.

Pobudzanie apetytu będące jednym ze skutków przyjmowania marihuany leczniczej wykorzystuje się ponadto w terapii osób cierpiących na AIDS, u których obserwuje się niebezpieczne zaburzenia apetytu.

Legalizacja THC jako środka leczniczego ma obecnie w Polsce niewielkie szanse na powodzenie. Przeszkodą są przede wszystkim zagrożenia, jakie może nieść długoterminowe stosowanie tego psychoaktywnego środka, przede wszystkim uzależnienie.

Zdaniem specjalistów, w przyszłości może udać się wykorzystać w celach terapeutycznych kannabinoidy, które w niewielkich ilościach są produkowane w naszym organizmie. Zaletą takiego rozwiązania jest fakt, że nie mają one negatywnego wpływu na zdrowe komórki.