Mozarin - wskazania, przeciwwskazania, dawkowanie, skutki uboczne

Substancją czynną leku jest escitalopram, należy ona do grupy inhibitorów wychwytu zwrotnego serotoniny. Serotonina jest jednym z neuroprzekaźników, substancji odgrywających istotną rolę w komunikacji pomiędzy neuronami. Miejsce połączenia dwóch neuronów zwane jest synapsą.

Komórka uwalnia do szczeliny synaptycznej tzw. mediator, czyli substancję, która jest wychwytywana przez komórkę odbierającą informację, znajdującą się za synapsą. W tym przypadku mediatorem jest serotonina.

Niektóre cząsteczki serotoniny zostają wychwycone z powrotem przez receptory neuronu znajdującego się przed synapsą, co nazywamy wychwytem zwrotnym.

Działanie escitalopramu polega na hamowaniu procesu wychwytu zwrotnego serotoniny, a co za tym idzie na wydłużeniu czasu działania serotoniny w synapsie i czasu pobudzenia komórki odbiorczej. Impulsy nerwowe wysyłane między neuronami są częstsze.

Działanie leku Mozarin polega na leczeniu silnych zaburzeń depresyjnych. Ponadto preparat stosowany jest w przypadku objawów zaburzeń lęku panicznego oraz fobii społecznej, charakteryzującej się lękiem przed kontaktami z ludźmi. Dodatkowo preparat zalecany jest w przypadkach zaburzeń kompulsyjno-obsesyjnych.

• nadwrażliwość na substancję czynną lub substancję pomocniczą,
• przyjmowanie innych leków należących do MAO,
• wrodzone zaburzenia rytmu serca,
• przyjmowanie leków przeciwko zaburzeniom pracy serca,
• wiek poniżej 18. roku życia.

• nieselektywne inhibitory monoamniooksydazy (IMAO),
• odwracalne selektywne inhibitory MAO-A,
• nieodwracalne inhibitory monoamniooksydazy B,
• lit,
• imipramina i dezypramina,
• linezolid,
• ziele dziurawca,
• kwas acetylosalicylowy,
• niesteroidowe leki przeciwzapalne,
• leki przeciwzakrzepowe,
• neuroleptyki.

Mozarin ma postać tabletek do stosowania doustnego. Dawkowanie powinno odbywać się zgodnie z zaleceniami lekarza. Dorośli w przypadku ciężkiej depresji zażywają zwykle 10 mg leku na dobę.

W razie konieczności lekarz może zadecydować o zwiększaniu dawki do maksymalnie 20 mg na dobę. Poprawa stanu chorego staje się widoczna po 2-4 tygodniach leczenia.

Stosowanie Mozarin należy kontynuować co najmniej przez 6 miesięcy po ustąpieniu objawów depresji, aby zagwarantować trwałą reakcję na leczenie. Zaburzenie obsesyjno-kompulsyjne to choroba przewlekła i chorzy powinni być leczeni odpowiednio długo, tak aby istniała pewność, że objawy ustąpiły.

Mozarin należy stosować raz na dobę rano, podczas posiłku lub niezależnie od niego, popijając odpowiednią ilością płynu. Tabletki nie należy rozgryzać.

• nasilenie stanów lękowych,
• zawroty głowy,
• zaburzenia snu,
• pobudzenie,
• niepokój,
• nudności.

Mozarin może zaburzać zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania urządzeń/maszyn. Leki psychoaktywne mogą również zaburzać zdolność podejmowania decyzji i reakcji w nagłych sytuacjach.

W razie pojawienia się efektów ubocznych w przyjmowaniu leku Mozarin lekarz może przepisać inny preparat.

• Aciprex (tabletki powlekane),
• ApoEscitaxin ORO (tabletki ulegające rozpadowi w jamie ustnej),
• Betesda (tabletki powlekane),
• Betesda (krople doustne, roztwór),
• Depralin (tabletki powlekane),
• Depralin ODT (tabletki ulegające rozpadowi w jamie ustnej),
• Deprilept (tabletki powlekane),
• Elicea (tabletki powlekane),
• Elicea Q-Tab (tabletki ulegające rozpadowi w jamie ustnej),
• Escipram (tabletki powlekane),
• Escitalopram Actavis (tabletki powlekane),
• Escitalopram Bluefish (tabletki powlekane),
• Escitalopram PharmaSwiss (tabletki powlekane),
• Escitalopram Zdrovit (tabletki powlekane),
• Escitasan (tabletki powlekane),
• Escitil (tabletki powlekane),
• Lenuxin (tabletki powlekane),
• Lexapro (tabletki powlekane),
• Mozarin Swift (tabletki ulegające rozpadowi w jamie ustnej),
• Nexpram (tabletki powlekane),
• Oroes (tabletki powlekane),
• Pralex (tabletki powlekane),
• Pramatis (tabletki powlekane),
• Servenon (tabletki powlekane).