Neoazarina - działanie, wskazania, przeciwwskazania, skutki uboczne

Neoazarina to lek o właściwościach przeciwkaszlowych, wykrztuśnych i przeciwskurczowych. Jest stosowany w przypadku silnych napadów suchego lub mokrego kaszlu i stanach zapalnych dróg oddechowych.

Substancją czynną Neoazariny jest fosforan kodeiny i sproszkowane ziele tymianku, składniki te wstrzymują ataki kaszlu. Dodatkowo w składzie znajduje się olejek anyżowy, skrobia ziemniaczana, laktoza jednowodna, powidok, talk oraz makrogol.

Neoazarina to jeden z leków opioidowych o właściwościach przeciwkaszlowych, a także o lekkim działaniu przeciwbólowym oraz uspokajającym. Kodeina wchłania się z przewodu pokarmowego, osiągając maksymalny wpływ na organizm w ciągu godziny. Jest metabolizowana w wątrobie poprzez przemiany do morfiny i norkoideiny, następnie organizm usuwa ją wraz z moczem.

Lek jest przeznaczony do zapobiegania napadowych ataków kaszlu, szczególnie tych występujących wieczorem i w nocy. Produkt może być stosowany zarówno w przypadku suchego, jak i mokrego rodzaju kaszlu. Zalecane dawkowanie to przyjmowanie jednej tabletki 3 razy dziennie, ale w silnych atakach można zażywać dwie tabletki 3 razy na dobę.

Lek nie powinien być przyjmowany w przypadku uczulenia na substancję czynną lub którykolwiek ze składników. Wśród przeciwwskazań wymieniana jest również:

• ciąża,
• okres karmienia piersią,
• wiek poniżej 6. roku życia,
• ostra niewydolność oddechowa,
• ostre napady astmy oskrzelowej,
• przewlekły spastyczny nieżyt oskrzeli,
• śpiączka,
• uzależnienie od opioidów,
• zaburzenia oddychania,
• przewlekłe zaparcia,
• rozedma płuc,
• nietolerancja galaktozy,
• niedobór laktazy (typu Lapp),
• zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy,
• dzieci z zaburzeniami nerwowo-mięśniowymi,
• ciężkie zaburzenia pracy serca lub układu oddechowego,
• wielonarządowe urazy.

Brakuje badań klinicznych, które potwierdzałyby bezpieczeństwo stosowania Neoazariny w czasie ciąży i karmienia piersią. Nie wiadomo czy lek nie będzie miał wpływu na rozwój i zdrowie dziecka. Z tego względu nie zaleca się przyjmowania preparatu w takich okolicznościach. Warto pamiętać, że Neoazarina nie powinna być stosowana przez okres dłuższy niż siedem dni, ponieważ może prowadzić do uzależnienia.

Neoazarina jest zazwyczaj dobrze tolerowana przez organizm, ale jak każdy lek może wywołać działania niepożądane. Zazwyczaj pojawia się suchość w jamie ustnej, nudności i wymioty, zaparcia, zaburzenia snu, a także reakcje alergiczne, na przykład wysypka.

Środki ostrożności

Przedawkowanie Neoazariny, czyli przyjęcie większej dawki preparatu, może skutkować nudnościami, wymiotami, bólami brzucha i głowy, zaburzeniami oddychania, nadmierną potliwością, drgawkami, a nawet utratą świadomości.

Po zaobserwowaniu powyższych dolegliwości należy jak najszybciej skonsultować się z lekarzem i odstawić Neoazarinę. Lek nie powinien być zażywany jednocześnie ze środkami przeciwdepresyjnymi, nasennymi, opioidami, klonidyną oraz neuroleptykami.

Produkt nasila działanie alkoholu, a także ma niekorzystny wpływ na zdolność obsługi maszyn oraz prowadzenia pojazdów. Należy zachować szczególną ostrożność w przypadku zażywania leków obniżających ciśnienie krwi oraz preparatów antyhistaminowych, ponieważ istnieje ryzyko wystąpienia interakcji.

Odnotowane niepożądane reakcje organizmu po przyjęciu ACC Optima, Flavamed oraz Vicks Antigrip Complex. Lek należy przechowywać w szczelnie zamkniętym opakowaniu, w miejscu niedostępnym i niewidocznym dla dzieci.