Nowe leki na dwubiegunowość mniej skuteczne od poprzednich
Nowe badanie przeprowadzone przez Uniwersytet Deakin we współpracy z Instytutem Barwon pokazuje, że leki na chorobę afektywną dwubiegunową starej generacji są dużo skuteczniejsze niż nowe. Naukowcy zbadali działanie litu, stabilizatora nastroju używanego od lat 70. XX wieku, i porównali je do działania kwetiapiny, alternatywnej substancji leczniczej przepisywanej dziś powszechnie na to zaburzenie.
Pacjenci, na których badano działanie tych substancji, przechodzili pierwszy w życiu epizod manii. Główny autor badania, prof. Michael Berk, stwierdził, że lit wydaje się lepiej chronić mózg po pierwszych epizodach choroby niż kwetiapina.
Profesor Berk powiedział, że ważne jest niezależne badanie skuteczności leków na zaburzenia psychiczne, ponieważ czasem ich popularność zawdzięcza się innym czynnikom niż skuteczność w leczeniu pacjentów.
"Stabilizatory nastroju to fundamentalna część terapii zaburzeń dwubiegunowych. Używa się ich do poprawienia samopoczucia pacjentów. Najstarszym tego typu lekiem jakim dysponujemy jest lit, ale pojawił się szereg konkurencyjnych substancji, takich jak leki z grupy atypowych leków przeciwpsychotycznych, które najczęściej stosuje się w przypadku schizofrenii. Najlepszym przykładem leku z tej grupy jest kwetiapina." - mówi Berk.
Stosowanie litu ma wiele efektów ubocznych, przez co nowe substancje zaczęły zyskiwać popularność do tego stopnia, że są teraz głównie używanymi lekami w terapii zaburzeń dwubiegunowych. Z powodu efektów ubocznych oraz marketingu, lit stopniowo zaczął tracić popularność, pomimo tego, że większość lekarskich wytycznych sugeruje tę substancję jako najlepszy wybór w terapii.
Profesor Berk tłumaczy, że badanie polegało na ocenie stanu osób przechodzących pierwszy epizod manii. Połowie pacjentów podano lit, a drugiej połowie kwetiapinę. Na początku badania, a następnie po trzech i dwunastu miesiącach, przeprowadzano badania mózgu rezonansem magnetycznym oraz ocenę objawów choroby.
"Na początku badania pacjenci przechodzący pierwszy epizod manii wykazali zmniejszony obszar białej i szarej tkanki mózgu w porównaniu z grupą kontrolną. Skany mózgu tych pacjentów po trzech i dwunastu miesiącach pokazały, że lit był skuteczniejszy niż kwetiapina w spowalnianiu procesu zanikania tkanki białej mózgu" - mówi Berk.
"Szara i biała substancja mózgu to dwa główne elementy, z których składa się nasz mózg. Szara substancja to komórki mózgowe, natomiast biała to włókna łączące te komórki między sobą. Objętość tych części mózgu jest bardzo ważnym czynnikiem, ponieważ badania pokazały, że osoby z zaburzeniami psychicznymi stopniowo tracą tkankę mózgową. W wyniku tego, każdy lek, który zapobiega zmniejszaniu się tkanki mózgu daje ważne korzyści dla zdrowia" - dodaje Berk.
Koniecznie przeczytaj
- Leczenie chorby dwubiegunowej
- Rozpoznanie choroby dwubiegunowej
- Depresja w chorobie dwubiegunowej
Te dane pokazują, że właściwym postępowaniem będzie dalsze używanie litu w leczeniu zaburzeń dwubiegunowych. Zastosowanie litu powinno rozpocząć się już w najwcześniejszych etapach choroby psychicznej, najlepiej już podczas pierwszego epizodu manii. Dotychczasowe wytyczne sugerowały użycie leków na bazie litu dopiero po kilku przebytych epizodach.
Treści w naszych serwisach służą celom informacyjno-edukacyjnym i nie zastępują konsultacji lekarskiej. Przed podjęciem decyzji zdrowotnych skonsultuj się ze specjalistą.
