Panowie łykają na potęgę. Ryzyko dla zdrowia jest ogromne

Sildenafil, będący głównym składnikiem dużej części leków na potencję, to substancja czynna należąca do grupy inhibitorów fosfodiesterazy typu 5 (PDE5). Jego mechanizm działania polega na blokowaniu enzymu rozkładającego cykliczny GMP, co prowadzi do rozszerzenia naczyń krwionośnych i znacznego zwiększenia napływu krwi do ciał jamistych prącia. Warto jednak pamiętać, że sildenafil nie jest afrodyzjakiem. 

Substancja ta nie zwiększa pożądania seksualnego ani nie wywołuje automatycznej erekcji – do jej zadziałania niezbędna jest naturalna stymulacja erotyczna. Oprócz urologii lek ten znajduje zastosowanie w leczeniu tętniczego nadciśnienia płucnego, obniżając ciśnienie w łożysku naczyniowym płuc, jednak jego najpopularniejszym przeznaczeniem pozostaje terapia zaburzeń erekcji.

Mimo wysokiej skuteczności sildenafil jest preparatem o silnym wpływie na układ krążenia, dlatego istnieje szereg bezwzględnych przeciwwskazań do jego przyjmowania. Przede wszystkim lek nie może być w żaden sposób łączony z azotanami (nitratami) ani lekami uwalniającymi tlenek azotu – takimi jak nitrogliceryna, diazotan izosorbidu, pentaerytrytol, molsidomina czy popularne "poppersy" (azotyn amylu). Jednoczesne zażycie tych substancji grozi drastycznym, niebezpiecznym dla życia spadkiem ciśnienia tętniczego. Podobnie bezwzględnym przeciwwskazaniem jest stosowanie riocyguatu w nadciśnieniu płucnym.

Leku nie powinny przyjmować osoby z ciężkimi chorobami układu krążenia, w tym z niestabilną dławicą piersiową, ciężką niewydolnością serca, a także pacjenci, którzy w ciągu ostatnich sześciu miesięcy przeszli zawał serca lub udar mózgu. Do tej grupy należą również osoby z ciśnieniem spoczynkowym poniżej 90/50 mmHg, z ciężką niewydolnością wątroby oraz cierpiące na określone schorzenia wzroku, takie jak dziedziczne zmiany zwyrodnieniowe siatkówki czy przebyta nagła utrata wzroku w wyniku niedokrwiennej neuropatii nerwu wzrokowego. Przeciwwskazaniem jest także stwierdzona nadwrażliwość na sildenafil lub jakikolwiek składnik pomocniczy preparatu.

Mimo wyraźnych wytycznych medycznych, statystyki pokazują niepokojący wzrost liczby pacjentów, którym równolegle przepisuje się oba typy leków. Jak wskazują badania naukowców ze szwedzkiego Karolinska Institutet pod kierunkiem prof. Daniela Petera Anderssona, opublikowane na łamach "Journal of the American College of Cardiology", jednoczesne przyjmowanie inhibitorów PDE5 oraz azotanów wiąże się ze zwiększonym ryzykiem zachorowalności i ogólnej śmiertelności. Zaburzenia erekcji stanowią często pierwszy objaw rozwijających się chorób układu krążenia u mężczyzn w wieku średnim i starszym, co skłania pacjentów do sięgania po wsparcie farmakologiczne.

W szwedzkiej analizie, obejmującej ponad 61 tysięcy mężczyzn ze stabilną chorobą wieńcową, po przebytych zawałach lub zabiegach rewaskularyzacji, zaobserwowano, że u osób stosujących jednocześnie nitraty oraz leki na potencję ryzyko powikłań sercowo-naczyniowych w dłuższej perspektywie czasu było zauważalnie wyższe niż u pacjentów leczonych wyłącznie azotanami. Choć u pacjentów ze stabilną chorobą wieńcową i łagodną dławicą inhibitor PDE5 może być względnie bezpieczny, to przy stałym doustnym przyjmowaniu azotanów jego stosowanie pozostaje w najlepszym razie niewskazane, a zasadniczo całkowicie przeciwwskazane.

Istnieje wiele stanów zdrowotnych, które wymagają zachowania szczególnej rozwagi i wcześniejszej konsultacji z lekarzem lub farmaceutą. Dotyczy to mężczyzn z anatomicznymi wadami prącia, takimi jak skrzywienie czy choroba Peyroniego, a także osób ze schorzeniami predysponującymi do priapizmu (bolesnego, długotrwałego wzwodu) – m.in. w przebiegu niedokrwistości sierpowatokrwinkowej, szpiczaka mnogiego czy białaczki. Ostrożność muszą zachować pacjenci z chorobą wrzodową żołądka lub dwunastnicy oraz zaburzeniami krzepnięcia krwi, takimi jak hemofilia.

Szczególnej uwagi wymaga jednoczesne przyjmowanie leków alfa-adrenolitycznych (stosowanych m.in. w przeroście prostaty lub nadciśnieniu), ponieważ w połączeniu z sildenafilem mogą one wywołać niebezpieczną hipotonię ortostatyczną, objawiającą się zawrotami głowy i omdleniami. W przypadku umiarkowanych zaburzeń funkcji nerek lub wątroby lekarz najczęściej zaleca rozpoczęcie terapii od najmniejszej dostępnej dawki. Sildenafil nie jest przeznaczony dla dzieci, młodzieży poniżej 18. roku życia, kobiet oraz zdrowych mężczyzn niemających problemów z potencją, ponieważ jego rekreacyjne zażywanie nie poprawia sprawności seksualnej, a jedynie naraża organizm na zbędne skutki uboczne.

Zdecydowanie odradza się łączenie leków zawierających sildenafil z alkoholem. Zarówno alkohol, jak i sildenafil rozszerzają naczynia krwionośne, co nasila ryzyko gwałtownego spadku ciśnienia, osłabienia, zawrotów głowy i omdleń. Ponadto nadmiar alkoholu hamuje ośrodkowy układ nerwowy i uderza w zdolność organizmu do uzyskania wzwodu, co wprost niweczy terapeutyczny cel leczenia.

Jeśli pacjent nie ma przeciwwskazań zdrowotnych i sięga po preparat bez recepty, standardowa dawka początkowa wynosi 25 miligramów. W razie braku wystarczającego efektu i przy dobrej tolerancji leku dawkę można zwiększyć do 50 miligramów. Wyższe dawki, sięgające 100 miligramów, są dostępne wyłącznie z przepisu lekarza. Niezależnie od przyjmowanej dawki, sildenafil należy stosować maksymalnie raz na dobę, zawsze stawiając bezpieczeństwo i zdrowie układu krążenia na pierwszym miejscu.

Źródła: facetpo40.pl, Nauka w Polsce.