Rzęsistkowica - objawy, profilaktyka, leczenie

Rzęsistkowica, inaczej trychomonadoza (łac. trichomonadosis), to choroba pasożytnicza przenoszona drogą płciową. Głównym sprawcą tej choroby jest rzęsistek pochwowy (łac. Trichomonas vaginalis) – pierwotniak z grupy wiciowców bytujący w drogach moczowo-płciowych człowieka. Do zakażenia dochodzi zwykle w czasie stosunku seksualnego, rzadziej wskutek korzystania z publicznych toalet, sauny czy używania wspólnego ręcznika z zakażonym oraz w wyniku kąpieli w tej samej wannie. Rzęsistkowica może wystąpić u dzieci – przyczyną jest najprawdopodobniej nieprzestrzeganie zasad higieny przez dorosłych.

1. Rzęsistkowica - objawy

Przebieg rzęsistkowicy u zarażonych mężczyzn ma najczęściej charakter bezobjawowy, dlatego mogą oni nieświadomie zarażać swoje partnerki seksualne. Czasami występują przejściowe objawy, takie jak:

Zobacz film: "#dziejesienazywo: Czy warto wykonywać badania profilaktyczne?"

Rzęsistki - zdjęcia
Rzęsistki - zdjęcia

Do zarażenia dochodzi w czasie kontaktu z chorym partnerem.

zobacz galerię
  • podrażnienie lub pieczenie penisa,
  • stan zapalny na żołędzi,
  • bolesność w okolicy krocza,
  • wydzielina z cewki moczowej,
  • uczucie parcia na mocz,
  • trudności z oddawaniem moczu.

U kobiet rzęsistek pochwowy może również bytować przez wiele lat, nie dając żadnych objawów chorobowych. Do spektrum dolegliwości rzęsistkowicy, które nasilają się w trakcie miesiączki, należą:

  • uczucie dyskomfortu w dole brzucha,
  • ból podczas oddawania moczu,
  • pieczenie warg sromowych, krocza, a nawet ud,
  • dolegliwości bólowe podczas stosunków seksualnych,
  • żółto-zielone upławy o cuchnącej woni.

Gdy rzęsistkowica nie jest leczona, u kobiet może dojść do przewlekłego zapalenia pochwy, zapalenia gruczołu Bartholina, zapalenia cewki moczowej oraz zapalenia pęcherza, zaś u mężczyzn – zapalenia najądrza i gruczołu krokowego. U kobiet w ciąży rzęsistek może być przyczyną pęknięcia błon płodowych lub przedwczesnego porodu.

2. Rzęsistkowica - profilaktyka i leczenie

Diagnozę rzęsistkowicy stawia się w oparciu o obraz mikroskopowy, świadczący o obecności żywych pierwotniaków w drogach moczowo-płciowych oraz na podstawie wyników laboratoryjnych wydzieliny z pochwy lub wymazu z cewki moczowej. Rzęsistkowica uprawdopodabnia wystąpienie innych chorób wenerycznych, np. kiły, rzeżączki czy chlamydiozy, dlatego lekarz ginekolog może zlecić dodatkowe badania na obecność krętka białego, dwoinki rzeżączki czy chlamydii.

W celu zapobiegania i minimalizowania ryzyka zarażenia się rzęsistkowicą zaleca się abstynencję seksualną, pozostawanie w związku monogamicznym ze zdrowym partnerem, używanie podczas stosunków prezerwatyw i przestrzeganie zasad higieny okolic intymnych. Przygodne kontakty seksualne z nieznajomymi osobami mogą przyczynić się do wystąpienia chorób wenerycznych, w tym rzęsistkowicy.

Leczenie rzęsistkowicy polega głównie na podawaniu pochodnych imidazolu oraz metronidazolu – leku o działaniu pierwotniakobójczym oraz bakteriobójczym wobec drobnoustrojów beztlenowych. Aby uniknąć ponownego zarażenia i aby leczenie było skuteczne, trzeba objąć farmakoterapią wszystkich partnerów seksualnych osoby zarażonej rzęsistkiem pochwowym. W czasie leczenia należy wykazać się wstrzemięźliwością seksualną. Metronidazolu nie powinny przyjmować kobiety w ciąży.

spis treści
rozwiń

Polecane dla Ciebie

Pomocni lekarze

Szukaj innego lekarza

Komentarze

Wysyłając opinię akceptujesz regulamin zamieszczania opinii w serwisie. Grupa Wirtualna Polska S.A. z siedzibą w Warszawie jest administratorem twoich danych osobowych dla celów związanych z korzystaniem z serwisu. Zgodnie z art. 24 ust. 1 pkt 3 i 4 ustawy o ochronie danych osobowych, podanie danych jest dobrowolne, Użytkownikowi przysługuje prawo dostępu do treści swoich danych i ich poprawiania.
    Ważne tematy