Scopolan - skład, wskazania, przeciwwskazania, dawkowanie, skutki uboczne

Scopolan to lek o działaniu rozkurczowym, przeciwbólowym, przeciwzapalnym oraz przeciwgorączkowym. Substancje czynne (butylobromek hioscyny oraz metamizol sodowy) redukują stany skurczowe mięśni gładkich jamy brzusznej, dróg żółciowych i układu moczowo-płciowego.

Scopolan stosowany jest doraźnie w krótkotrwałym leczeniu silnych dolegliwości bólowych. Działanie odczuwane jest już po upływie 30-60 minut od zażycia preparatu. Dawkowanie należy rozpocząć od możliwie najmniejszej dawki, dostosowując ilość leku w zależności od intensywności bólu.

Scopolan zawiera dwie substancje czynne:

• butylobromek hioscyny (Hyoscini butylbromidum) - 10 mg,
• metamizol sodowy jednowodny (Metamizolum natricum monohydricum) - 250 mg.

Pozostałe składniki preparatu to: sacharoza, talk, skrobia ziemniaczana, guma arabska, żelatyna, glicerol, stearynian magnezu oraz dwutlenek tytanu (E 171).

Wskazania do zażycia preparatu Scopolan to przede wszystkim silny ból spowodowany stanami skurczowymi przewodu pokarmowego, a także dolegliwości bólowe dróg żółciowych i układu moczowo-płciowego.

Lek stosowany jest między innymi w przypadku skurczów żołądka, kolki jelitowej, zespołu jelita drażliwego, kolki żołciowej i nerkowej, skurczy spowodowanych kamicą moczowodową oraz bolesnego miesiączkowania.

Scopolan przeznaczony jest dla dzieci od 6. roku życia i osób dorosłych. Zastosowanie preparatu jest uzasadnione w sytuacji, gdy inne leki przeciwbólowe nie są skuteczne lub występują przeciwwskazania do ich zażywania.

Nie należy stosować leku Scopolan w następujących przypadkach:

• wiek poniżej 6. roku życia,
• okres ciąży i karmienia piersią,
• uczulenie na alkaloidy tropanowe i ich pochodne,
• jaskra z wąskim kątem przesączania,
• rozrost gruczołu krokowego,
• zaparcia,
• niedrożność porażenna jelit,
• zwężenie przełyku, wpustu lub odźwiernika żołądka,
• zwężenie szyi pęcherza moczowego,
• zaburzenia rytmu serca,
• nużliwość mięśni,
• patologiczne poszerzenie jelita grubego.

Produkt należy stosować ostrożnie u osób z chorobą refluksową przełyku, wrzodziejącym zapaleniem jelit, chorobą niedokrwienną serca, zwężeniem ujścia mitralnego oraz u pacjentów w podeszłym wieku.

Scopolan ma postać tabletek drażowanych do stosowania doustnego. Preparat należy zażywać zgodnie z zaleceniami lekarza lub informacjami na ulotce dołączonej do opakowania. Podstawowe dawkowanie to:

• dzieci 6-12 lat - 1 tabletka 2 razy na dobę,
• młodzież w wieku powyżej 12 lat - 1-2 tabletki od 3 do 5 razy na dobę,
• dorośli - 1-2 tabletki od 3 do 5 razy na dobę.

Należy stosować najmniejszą skuteczną dawkę, jeżeli dolegliwości będą utrzymywać się powyżej 3 dni od rozpoczęcia leczenia lub ulegną nasileniu, zaleca się przerwanie zażywania preparatu i skonsultowanie się z lekarzem.

Scopolan, podobnie jak każdy lek, może spowodować wystąpienie skutków ubocznych, ale nie pojawiają się one u każdego pacjenta. Niezbyt często i rzadko występuje rumień, pieczenie skóry, pokrzywka, świąd, suchość w jamie ustnej, nudności i wymioty, zaparcia, przyspieszenie akcji serca, niedociśnienie, uszkodzenie nerek, zatrzymanie wydalania moczu oraz zaburzenia widzenia.

Skutki uboczne występujące rzadziej niż u 1 na 10 000 pacjentów oraz te o częstotliwości nieznanej to:

• zespół Stevensa-Johnsona,
• toksyczna rozpływna martwica naskórka,
• uszkodzenie czynności krwiotwórczej szpiku o podłożu alergicznym, prowadzące do agranulocytozy, trombocytopenii, anemii i pancytopenii,
• reakcje anafilaktyczne,
• reakcje anafilaktoidalne,
• astma,
• uszkodzenie wątroby.