Syndrom Piotrusia Pana

Chłopiec rośnie, dojrzewa, staje się mężczyzną, zakłada rodzinę, staje się odpowiedzialny i opiekuńczy. Jest to naturalny kierunek rozwoju mężczyzny. Jak się jednak okazuje, nie każdego. Dla niektórych droga ta urywa się w pewnym momencie i chłopiec nigdy nie staje się mężczyzną. Co prawda, wszystkie cechy zewnętrzne świadczą o jego dojrzałości. Może mieć nawet wyższe wykształcenie i dobrą pracę. Wewnątrz jednak pozostaje małym, rozkapryszonym chłopcem. Na tym właśnie polega syndrom Piotrusia Pana. Czy to zaburzenie osobowości, zaburzenie emocjonalne czy po prostu infantylność?

Zobacz film: "#dziejesienazywo: Psychoterapia par - razem czy osobno?"

Co to jest syndrom Piotrusia Pana?

Syndrom bądź kompleks Piotrusia Pana jest terminem używanym do określenia osób (najczęściej mężczyzn), które postanowiły nie wchodzić w dorosłe życie. Mimo wieku, pod względem emocjonalnym, społecznym i seksualnym są one wciąż jak dzieci. Nazwa tej przypadłości pochodzi od głównego bohatera prozy J.M. Barrie pt. „Piotruś Pan”. Przypadłość ta budzi pewne kontrowersje, a niektórzy lekarze i psychologowie podważają ją jako zaburzenie emocjonalne i psychiczne. Nie ma jednak wątpliwości, iż przypadki dorosłych Piotrusiów Panów są jak najbardziej prawdziwe.

Piotruś Pan to zazwyczaj osoba w pełni rozwinięta pod względem fizycznym i emocjonalnym. Zamiast jednak zachowywać się jak osoba dorosła, wciąż unika odpowiedzialności, spędza czas na dobrej zabawie, woli towarzystwo dzieci niż innych dorosłych, których problemów nie chce i nie potrafi zrozumieć. Osoby z tym syndromem często przejawiają skrajne emocje, np. wybuchają gniewem.

Syndrom Piotrusia Pana a życie seksualne

Niektórzy dopatrują się związku między syndromem Piotrusia Pana a pedofilią. W rzeczywistości związek taki nie istnieje. Osoby z tym kompleksem często nie wykazują żadnego zainteresowania sprawami seksu i intymności. Tak jak mali chłopcy, na dotyk i bliskość reagują niechęcią i wstrętem. W ekstremalnych przypadkach mężczyzna cierpiący na syndrom Piotrusia Pana pragnie poddać się kastracji, aby pozbyć się wszelkich oznak dorosłości.

Kompleks Piotrusia Pana postrzegany jest jako problem typowo męski. W rzeczywistości jednak mogą na niego cierpieć zarówno mężczyźni, jak i kobiety. U kobiet syndrom ten może pozostać niezdiagnozowany, gdyż niektóre zachowania typowe dla Piotrusia Pana, w tym wyrażanie emocji oraz spędzanie czasu z dziećmi, nie odbiegają od normalnych zachowań kobiety, przynajmniej w ujęciu stereotypowym.

Leczenie syndromu Piotrusia Pana

Ze względu na to, że syndrom Piotrusia Pana nie jest uznanym zaburzeniem psychicznym, nie opracowano dla niego metod leczenia. Potwierdzony jest jednak korzystny wpływ psychoterapii na stan pacjentów na niego cierpiących. Syndrom Piotrusia Pana to postawa człowieka, który pragnie na zawsze pozostać dzieckiem. Dzięki temu może uniknąć dojrzałości i wszystkich problemów, które dorosłość ze sobą niesie. Osoby z kompleksem Piotrusia Pana to często ludzie obawiający się dorosłości i związanej z nią odpowiedzialności za własne czyny. Osoba taka cieszy się wolnością, ale jednocześnie omija ją wszystko to, co dorosłość umożliwia, w tym założenie rodziny oraz zbudowanie bliskiej więzi z inną osobą.

Komentarze (18)
~kilkaliter
~kilkaliter 4 tygodnie temu

"Osoba taka cieszy się wolnością, ale jednocześnie omija ją wszystko to, co dorosłość umożliwia..." A co takiego fascynującego umożliwia dorosłość, że warto w nią wejść? Świat roi się od idiotów zaawansowanych w swoim myśleniu by nienawidzić innych ludzi, by stawiać zmyślone wartości (religię, mamonę) na pierwszym miejscu. Tak, "Piotruś" będzie specjalnie nieodpowiedzialny, ponieważ chce w ten sposób powiedzieć, że cały świat, który jest stworzony przez "dorosłych" do tej pory nie ma sensu, krzywdzi, nie stwarza prawdziwych możliwości komfortowego życia w którym czas można poświęcić na znalezienie odpowiedzi na własne pytania. Chyba jestem takim "Piotrusiem" i mam potrzebę sabotowania ustalonego "porządku", ponieważ nie jest dla mnie wartością. Rozumiem, że związek z kimś takim może się nie podobać kobietom. Odmawiam zmiany siebie dopóki nie odczuję tego, że jest coś wart.

Odpowiedz
~Agnes
~Agnes około miesiąca temu

Powiem tak, nie ma sensu inwestować w taki związek. Jak wszystko jest ok, robi sie karierę, jeździ na wakacje to się tego tak nie odczuwa. Jak przychodzą kłopoty, dzieci, ogarnianie obowiązków to dostaje się obuchem po głowie. Czterdziestoletni dwunastolatek nie dorośnie - taka niestety jest prawda.

Odpowiedz
~ncddn
~ncddn około miesiąca temu

To teraz chęć zabawy z dziećmi (bez podtekstów seksualnych), chęć życia w spokoju, przy swoich pasjach i niechęć do np. wielkiej polityki, podatków i przepisów, szarej monotonii dorosłego życia, zamiany wrażliwości na cynizm - to wszystko to jakieś zaburzenie psychiczne? A to ciekawe! Świat bez zaburzeń psychicznych wyglądałby chyba jak u Orwella - tylko kto tu ma wtedy tak naprawdę psychiczne zaburzenia? Jak się czyta te wszystkie bzdury, to taki Disney zgniłby chyba na jakimś oddziale w psychiatryku. Już by go tam "dorośli" ludzie ustawili do pionu i świat byłby od razu od tego lepszy. Lekarzu, lecz się sam!

Odpowiedz
~hehe
~hehe 4 miesiące temu

Czyli rozumiem ze brak odpowiedzialnosci, przerzucanie win, fochy to norma dla kobiet i nie są piotrusiami panami?Czyli sądziećmi tak? Kobiety sądziećmi duzymi? Jesli tak to kto im pozwoli decydowac i byc rownymi? Z dziecmi sie nie dyskutuje tylko wyznacza granice. Tak, ogranicza.

Odpowiedz
~niewytrzymałem...musiałem
~niewytrzymałem...musiałem ponad rok temu

"Zamiast jednak zachowywać się jak osoba dorosła, wciąż unika odpowiedzialności, spędza czas na dobrej zabawie...." - to jest chyba żart jakiś, wpajanie ludziom przez społeczeństwo, media i ogólnie przyjęte normy jak ma się zachowywać osoba dorosła...standardowy model praca dom rodzina praca dom 0 z życia i 50% ludzi niezadowolonych ze swoich związków i męczą się bo są ze sobą i tak już wypada. NIE! Bo jestem dorosły to mam żyć według schematów? żałować sobie przyjemności? i będąc w wieku 70 lat bujając się w fotelu powiedzieć sobię "krw#" ale miałem nudne życie - ale za to byłem przykładnym schematycznym człowiekiem dorosłym - jestem z siebie dumny....yhy takiego". Bierzcie z życia co najlepsze i cieszcie się każdą chwilą. Jak ważnymi wartościami są dla was dom i rodzina to żyjcie tym jeżeli to wam sprawia radość, jeżeli chcecie się zachowywać jak dzieci i czerpać radość z drobiazgów nie zważając na to co powiedzą inni to żyjcie w ten sposób! Bo kto za was będzie decydował co jest dobre a co złe??? Będę żył schematami "osoby dorosłej" i zbierał każdy grosz do słoika żeby mieć 300zł większą emeryturę jak jej mogę nie dożyć bo jutro walnie mnie piorun albo samochód. Biorę z życia co najlepsze i potrafię się tym cieszyć! Każdą chwilą, która sprawia mi radość! Bo po co żyjemy? ... no chyba żyjemy dla siebie a nie dla innych - tak trochę to było egoistyczne! Pozdrawiam

Odpowiedz
~Marduk717
~Marduk717 ponad rok temu

Ja nie wiem, co ja mam wiecznie pijany chodzić i się bić bo jestem facetem. wole alternatywne zabawy typu rpg gry figurkowe czy larp przynajmniej mam jakąś pasję. Wole być na zawsze dzieckiem bo jest zajebiście

Odpowiedz
zapytaj lekarza

za darmo

  • Odpowiedź w 24 godziny
  • Bez żadnych opłat
  • Lekarze, psychologowie, dietetycy

lekarzy jest teraz online

0/500

Zaburzenia osobowości
najnowsze pytania

Dyskusje na forum

Pomocni lekarze

Artykuły Zaburzenia osobowości
Zaburzenia osobowości

Zaburzenia dysocjacyjne - zdjęcie

Zaburzenia dysocjacyjne - zdjęcie

Zaburzenia te związane są z występowaniem dwóch odrębnych osobowości u jednej osoby. Obie osobowości nie są zależne od siebie.

Zaburzenia osobowości

Objawy paranoi

Objawy paranoi

objawia się zespół paranoiczny? Czy na to zaburzenie osobowości składa się tylko podejrzliwość i urojenia prześladowcze? Przyczyny paranoi Zaburzenia urojeniowe to złożone przeżycia. Chory ma na...

Zaburzenia osobowości

Osobowość dyssocjalna

Praca z dzieckiem z ADHD i jego środowiskiem jako jednostka chorobowa została ujęta w Międzynarodowej Klasyfikacji Chorób i Problemów Zdrowotnych ICD-10 pod kodem F60.2. Zaburzenia osobowości o charakterze dyssocjalnym...

Zaburzenia osobowości

Syndrom jerozolimski - dziwne zaburzenie psychiczne

Syndrom jerozolimski - dziwne zaburzenie psychiczne

opisał je w 1937 roku Heinz Herman -psychiatra mieszkający na terenach dzisiejszego Izraela. Zaburzenie to swoją nazwę zawdzięcza  innemu (...) cierpiących na zaburzenia psychiczne, ani fanatyków religijnych. W przeważającej...

Zaburzenia osobowości

Osobowość zależna

Zaburzenie osobowości zależnej (ang. Dependent Personality Disorder) określano dawniej jako asteniczne zaburzenie osobowości. Inne nazwy osobowości (...) zależnej to zaburzenie...

Zaburzenia osobowości

Osobowość anankastyczna

Termin "osobowość anankastyczna" brzmi dość zagadkowo dla przeciętnego człowieka. Na czym polegają zaburzenia osobowości tego typu? Człowiek (...) określana jako osobowość kompulsyjno-obsesyjna....

Zaburzenia osobowości

Osobowość unikająca

Osobowość unikająca (łac. personalitas anxifera) to zaburzenie osobowości, które manifestuje się w zachowaniu skrajną nieśmiałością i introwertyzmem. Inaczej osobowość unikającą określa...

Zaburzenia osobowości

Osobowość histrioniczna

Osobowość histrioniczna albo inaczej histrioniczne zaburzenia osobowości zostały ujęte w Międzynarodowej Klasyfikacji Chorób i Problemów Zdrowotnych ICD-10 pod kodem F60.4. Termin „osobowość...