Szczepionka na pneumokoki - zalecenia, przebieg, skutki uboczne, bezpieczeństwo

Przyjęcie takiej szczepionki zalecane jest dla:

• osób po 65. roku życia;
• osób poniżej 2. roku życia z przewlekłą chorobą serca lub płuc, w tym zastoinową niewydolnością serca, cukrzycą, przewlekłą chorobą wątroby, alkoholizmem, wyciekami płynu rdzeniowego, kardiomiopatią, przewlekłym zapaleniem oskrzeli i rozedmą płuc;
• osób poniżej 2 lat z dysfunkcją śledziony (np. anemią sierpowatą) lub brakiem funkcji śledziony, nowotworami krwi (białaczka), szpiczakiem mnogim, niewydolnością nerek, przeszczepem narządu lub zaburzeniami immunosupresyjnymi;
• rdzennych mieszkańców Alaski i niektórych populacji Indian;


W przypadku planowej operacji usunięcia śledziony lub leczenia immunosupresyjnego szczepionka na pneumokoki jest podawana wtedy 2 tygodnie przed rozpoczęciem procedur. Osoby, u których pojawiła się reakcja alergiczna na szczepionkę na pneumokoki nie powinny jej otrzymywać. Kobiety w ciąży przed jej przyjęciem powinny skontaktować się z lekarzem.

Szczepionka na pneumokoki jest podawana domięśniowo w jednej dawce. Osoby zaszczepione przed 65. rokiem życia powinny być zaszczepione ponownie w wieku 65 lat, jeśli minęło 5 lat lub więcej od podania pierwszej dawki. Osoby bez śledziony, pacjenci po przeszczepach, z przewlekłą chorobą nerek, z niedoborami odporności i zaburzeniami odporności, narażone na zwiększone ryzyko śmiertelnej infekcji powinny otrzymać drugą dawkę szczepionki na pneumokoki najmniej 5 lat po pierwszej.

Szczepionka na pneumokoki rzadko powoduje efekty uboczne. Mogą to być: tkliwość i zaczerwienie w miejscu podania szczepionki, gorączka, wysypka, reakcja alergiczna. Nieaktywna szczepionka przeciwko grypie lub tężcowi może być podawana w tym samym czasie, co szczepionka na pneumokoki. Nie trzeba zachowywać odstępu czasu pomiędzy nimi.

W 2000 roku American Academy of Pediatrics (AAP) oraz CDC zaleciły szczepienie dzieci przeciwko pneumokokom, odkąd infekcje pneumokokami są najczęstszymi infekcjami wśród dzieci w Stanach Zjednoczonych.

Wykonano wiele badań klinicznych w Polsce i za granicą, które gwarantują bezpieczeństwo stosowanych szczepionek na pneumokoki. Współczesne szczepionki na pneumokoki nie zawierają śladowych ilości metali ciężkich, są więc w pełni bezpieczne dla najmłodszych. Powikłania poszczepienne w postaci gorączki, wysypki, zmniejszenia apetytu są zdecydowanie mniej groźne niż powikłania pneumokokowego zapalenia płuc. W wielu krajach na świecie, szczepienie przeciwko pneumokokom wprowadzono do kalendarza szczepień obowiązkowych. W tych krajach spadła też znacząco liczba zachorowań na zapalenie płuc, sepsę wywołaną pneumokokami czy zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych.

Źródła

1. Zbyt drogie szczepienia przeciwko pneumokokom
2. Szczeklik A. (red.), Choroby wewnętrzne, Medycyna Praktyczna, Kraków 2011, ISBN 978-83-7430-289-0
3. Antczak A. Wielka interna - pulmonologia, Medical Tribune Polska, Warszawa 2010, ISBN 978-83-60135-76-1
4. Gołąb J., Jakóbisiak M., Lasek W., Stokłosa T., Immunologia, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2009, ISBN 978-83-01-15154-6