Szczepienie Hib

Hib – Haemophilus influenzae typu b – to jednokomórkowa bakteria o kształcie pałeczki, mająca otoczkę, która zabezpiecza ją przed przeciwciałami organizmu ludzkiego i pozwala przeżyć w trudnych warunkach. Dlatego też bakterie otoczkowe są groźniejsze dla człowieka niż ich bezotoczkowe odmiany.

1. Choroby powodowane przez bakterię Hib

Bakteria Hib może powodować:

  • Posocznicę – czyli ogólne zakażenie organizmu. Mogą ją wywołać bakterie, wirusy, grzyby. Mikroorganizmy prowadzą do rozwoju silnego stanu zapalnego, którego konsekwencją mogą być zaburzenia pracy narządów, obciążenie układu krążenia, a nawet śmierć.
  • Zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych i mózgu – infekcja rozwija się wtedy w przestrzeni błon otaczających rdzeń kręgowy i mózg, jak również w samym mózgu. Symptomy choroby: gorączka, bóle głowy, wymioty, drgawki, także utrata przytomności. U niemowląt ciemiączko jest napięte i tętni. Choroba może powodować: niedosłuch, niedowidzenie, zwolniony rozwój psychoruchowy, porażenia mięśni, padaczkę.
  • Zapalenie płuc – wywołane przez bakterie Hib ma ciężki przebieg – ok. 5-10% dzieci chorych umiera mimo antybiotykoterapii. Objawia się ono: gorączką, złym samopoczuciem, bólami brzucha, kaszlem, nudnością. U niemowląt: apatią, niechęcią do ssania, brakiem przyrostu masy. Mogą wystąpić po nim takie powikłania, jak: zapalenie opłucnej przebiegające z obecnością płynu w jamie opłucnej lub bez, ropnie w płucach, czyli ogniska obecności bakterii, niedodma, czyli niewypełnienie płuca powietrzem z powodu zatkania oskrzela.
  • Zapalenie nagłośni – nagłośnia to fałd zamykający wejście krtani, zbudowany z chrząstki nagłośniowej pokrytej tkanką miękką, więzadeł i mięśni. Gdy w tym miejscu zaatakują bakterie Hib, powstaje stan zapalny, który zwęża ujście krtani i powoduje trudności z oddychaniem lub duszność. Wcześniej może wystąpić ból gardła, trudności z przełykaniem, gorączka, świszczący oddech.
  • Zapalenie kości i stawów.

Zobacz film: "Cała prawda o multiwitaminach"

2. Cykl szczepień przeciw Hib

Schemat szczepienia przeciw Hib prowadzący do całkowitego uodpornienia obejmuje 4 dawki szczepionki podane w następujący sposób: szczepienie podstawowe w 3 dawkach podanych co 6 tygodni począwszy od 2 miesiąca życia oraz szczepienie przypominające w 1 roku życia (w wieku 12-15 miesięcy). Szczepienie podstawowe, na które składają się tylko dwie dawki szczepionki (dwie w 1. rż. i trzecia w 2. rż.) można zastosować tylko w przypadku, gdy cały cykl prowadzony jest szczepionką, w której białkiem nośnikowym jest białko błonowe Neisseria meningitidis.

3. Obowiązkowe szczepienia Hib

Szczepionka w 100% zabezpiecza przed wystąpieniem zapalenia płuc, które powodują Hib, a w pozostałych wymienionych chorobach ma 95% skuteczność.

Od 2007 roku szczepionka jest obowiązkowa, więc i bezpłatna. Szczepieniom poddaje się wszystkie niemowlęta po ukończeniu 6 tygodnia życia, dzieci do 5 roku życia dotychczas niezaszczepione, dzieci powyżej 5 roku życia z osłabioną odpornością. Przeciwwskazaniem jest wystąpienie reakcji alergicznej po poprzedniej dawce, choroba z wysoką gorączką. U dzieci ze skazą krwotoczną szczepionkę podaje się podskórnie, a nie domięśniowo.

Na polskim rynku dostępne są dwie postacie szczepionki: zawierające anatoksynę tężcową oraz zawierające białko Neisseria meningitidis.

Szczepionka zapewnia ochronę po przyjęciu 4 dawek: szczepienie podstawowe w 3 dawkach podanych co 6 tygodni począwszy od 2 miesiąca życia oraz szczepienie przypominające w 1 roku życia (w wieku 12-15 miesięcy). W przypadku szczepionki z białkiem Neisseria meningitidis szczepienie podstawowe ma tylko dwie dawki (dwie w 1 roku życia i trzecia w 2 roku).

W szczepionce znajduje się jedynie wielocukier obecny w otoczce bakteryjnej. Nie zawiera ona całej bakterii a jedynie jej niewielki fragment, więc szczepionka nie może doprowadzić do rozwoju chorób powodowanych przez Hib. Aby ułatwić wytwarzanie przeciwciał odpornościowych u dzieci najmłodszych - do 2. roku życia, wielocukier ten połączony jest z białkiem - toksoidem tężcowym lub białkiem bakterii Neisseria meningitidis, w zależności od preparatu szczepionki. Są one tylko białkami pomocniczymi i zaszczepienie szczepionką przeciw Hib nie powoduje jednocześnie powstania odporności na te bakterie.

4. Przeciwwskazania do szczepienia przeciw Hib

Jest ono przeciwwskazane jedynie u dziecka, u którego wystąpiły ciężkie reakcje alergiczne po podaniu poprzedniej dawki szczepionki. Ponadto podanie szczepionki należy przesunąć w czasie w przypadku ostrych chorób przebiegających z wysoką gorączką. U dzieci z objawami skazy krwotocznej należy zmienić sposób podania szczepionki i zamiast wstrzyknięcia domięśniowego zastosować wstrzyknięcie podskórne.

5. Działania niepożądane po szczepieniu Hib

Najczęstszym jest miejscowe zaczerwienienie w okolicy podania szczepionki, obrzęk i ból. Objawy te pojawiają się nawet u 25% dzieci szczepionych i ustępują same. Inne dolegliwości takie jak niepokój i płaczliwość, gorączka mogą się również zdarzyć, ale zdecydowanie rzadziej. Jeszcze rzadziej pojawiają się reakcje alergiczne.

spis treści
rozwiń

Polecane dla Ciebie

Pomocni lekarze

Szukaj innego lekarza

Komentarze

Wysyłając opinię akceptujesz regulamin zamieszczania opinii w serwisie. Grupa Wirtualna Polska S.A. z siedzibą w Warszawie jest administratorem twoich danych osobowych dla celów związanych z korzystaniem z serwisu. Zgodnie z art. 24 ust. 1 pkt 3 i 4 ustawy o ochronie danych osobowych, podanie danych jest dobrowolne, Użytkownikowi przysługuje prawo dostępu do treści swoich danych i ich poprawiania.
    Podoba Ci się ten artykuł? Chcesz więcej? Polub
    i bądź na bieżąco!