choroby psychiczne (strona 3 z 4)

Wizyta u psychologa to decyzja, która może wywoływać obawy. Różne są powody, dla których ludzie udają się do psychologa – stany lękowe, depresja, problemy z zasypianiem, nieradzenie sobie ze stresem... Po podjęciu decyzji o skorzystaniu z pomocy psychologa przychodzi czas, kiedy uświadamiasz sobie, że tak naprawdę nie wiesz, od czego zacząć i nie masz pojęcia, jak zwierzyć się ze swoich kłopotów. Fachowa pomoc psychologiczna ma pomóc pacjentowi otworzyć się, by łatwiej było mu dokonać introspekcji i stawić czoła problemom.

Osobowość chwiejna emocjonalnie jako jednostka nozologiczna została ujęta w Międzynarodowej Klasyfikacji Chorób i Problemów Zdrowotnych ICD-10 pod kodem F60.3. Wyróżnia się dwa podtypy osobowości chwiejnej emocjonalnie – typ impulsywny (F60.30) i typ borderline (F60.31). Oba rodzaje dysfunkcji cechują się wyraźną skłonnością do zachowań impulsywnych bez względu na konsekwencje i labilnością uczuciową. Chorzy nie umieją planować swojej przyszłości, są nadpobudliwi, drażliwi, gwałtowni. Wybuchają niepohamowanym gniewem, szczególnie w sytuacji krytyki. Czym różni się osobowość chwiejna emocjonalnie o typie impulsywnym od osobowości z pogranicza?

W objawach traumy zahamowana jest energia, zatrzymane są możliwości i zasoby konieczne do konstruktywnej przemiany jej objawów. Proces uzdrawiania może być blokowany na wiele sposobów: przez zażywanie leków, przywiązywanie nadmiernej wagi do przystosowania lub do kontroli, zaprzeczanie uczuciom i wrażeniom albo lekceważenie ich.

Pierwsze objawy depresji nie zawsze są charakterystyczne. Zdarza się, że początki choroby są łagodne, ledwo zauważalne. Chory może doświadczać tylko subtelnych zmian w motywacji, nastroju, czy apetycie. Dlatego też pierwsze symptomy łatwo przeoczyć. Niestety, nieumiejętność dostrzeżenia wczesnych objawów depresji, może opóźniać diagnozę i leczenie. Po czym rozpoznać depresję?

Osobowość człowieka kształtuje się przez całe jego życie pod wpływem życiowych doświadczeń. Ludzie różnią się między sobą pod względem nasilenia cech osobowości, a niektóre z nich sprzyjają pojawieniu się depresji. W jaki sposób osobowość wpływa na depresję, a w jaki depresja na osobowość? Czy osobowość depresyjna jest uznawana za zaburzenie osobowości?

Paranoiczne zaburzenia osobowości obejmują osobowość ekspansywną paranoiczną, osobowość fanatyczną, osobowość pieniaczą oraz osobowość sensytywną paranoiczną. W oryginale osobowość paranoiczna musiałaby zostać przetłumaczona z języka angielskiego jako osobowość paranoidalna (ang. paranoid personality disorder), jednak przymiotnik „paranoiczna” lepiej odzwierciedla psychopatologiczną treść i kliniczny obraz tego rodzaju zaburzenia osobowości. Paranoja implikuje bowiem, że zaburzenia myślenia w postaci urojeń mogą potencjalnie zaistnieć w rzeczywistości, np. zdrada partnera, natomiast paranoidalny charakter zaburzeń wyraża się w myślach niedorzecznych, niemożliwych do zaistnienia nawet teoretycznie. Czym charakteryzuje się osobowość paranoiczna?

Wiele osób na całym świecie zgadza się z Hillary Clinton, która twierdzi, że Trump nie nadaje się na prezydenta. Choć jej opinia, jako jego przeciwniczki w wyborach, była oczywista, to jednak teraz wypowiedzieli się w tej kwestii niektórzy psychologowie.

Wiele z nas ma w domu zwierzę, które jest pupilem wszystkich domowników. Istnieje już wiele dowodów na lecznicze działanie zwierząt. Najnowsze badania dowodzą, że zwierzęta mogą odgrywać bardzo istotną rolę w leczeniu przewlekłych problemów ze zdrowiem psychicznym.

Nie jest tajemnicą, że nastawienie pacjenta wpływa na wynik leczenia i to zarówno chorób fizycznych, jak i psychicznych. Te ostatnie nie mogą być zwalczane jedynie farmakologicznie. Zaburzenia psychiczne może pokonać aktywny pacjent. Ważne jest także zaangażowanie bliskich i to zarówno na etapie decyzji o zasięgnięciu pomocy, jak i podczas terapii. Jak leczyć zaburzenia psychiczne? Czy poddać się wyłącznie leczeniu farmakologicznemu, czy może skuteczniejsza jest psychoterapia?

Depresja postrzegana jest w społeczeństwie jako wstydliwa przypadłość. Znanych jest jednak wiele osób ze świata show-biznesu czy polityki, które otwarcie mówią o swojej chorobie. Wśród nich należy wymienić m.in.: Korę, Kasię Groniec, prezentera Maksa Cegielskiego, nieżyjącego już Winstona Churchilla, Marilyn Monroe czy Ernesta Hemingwaya. Depresja należy do chorób z kręgu zaburzeń nastroju. Zaburzenia nastroju wyrażają się przede wszystkim jego zmianami, np. długimi okresami nadmiernego smutku, przesadnej wesołości lub smutku i wesołości na zmianę. Jakie są objawy depresji? Jakie można wyróżnić rodzaje depresji? Dlaczego zaburzenia depresyjne należą do najczęstszych zaburzeń afektywnych?

Zespół Cotarda bywa inaczej określany jako syndrom chodzącego trupa. To niezwykle rzadko diagnozowane zaburzenie psychiczne, występuje najczęściej u pacjentów psychotycznych albo w ciężkiej depresji. Charakteryzuje się obecnością absurdalnych urojeń – pacjent twierdzi, że nie istnieje albo że jego ciało się rozpada. Ponadto pojawiają się poczucie winy, silny lęk i urojenia kary. Jak dokładnie objawia się zespół Cotarda i jakim zaburzeniom psychicznym towarzyszy?

Badania wykazały, że już przebieg ciąży i porodu może wyłynąć na występowanie zaburzeń obsesyjno-kompulsywnych (ang. obsessive compulsive disorder, OCD) u dzieci.

Istnieje bardzo wiele dziwnych zaburzeń psychicznych, ale jednym z najbardziej tajemniczych jest zespół Fregoliego. To bardzo rzadko występujące schorzenie, które objawia się irracjonalnym przekonaniem chorego, że wszystkie spotykane przez niego osoby są w rzeczywistości jednym i tym samym człowiekiem, który zmienia swój wygląd zewnętrzny. Urojenia mogą wynikać nie tylko z zaburzeń natury psychicznej, ale również towarzyszyć chorobom neurologicznym. Na czym dokładnie polega zespół Fregoliego i jakie są jego przyczyny?

Depresja endogenna to specyficzny rodzaj depresji, która nie jest spowodowana traumatycznymi przeżyciami, a niewłaściwym działaniem neuroprzekaźników w ośrodkowym układzie nerwowym. Depresja endogenna bywa określana jako depresja duża, ciężka i jednobiegunowa. Jakie są objawy tej choroby? Czy depresja endogenna jest uleczalna?

Psychozę maniakalno-depresyjną uznaje się za jeden z rodzajów depresji. Nie jest to jednak do końca prawidłowa nazwa tej jednostki nozologicznej. Zaburzenie maniakalno-depresyjne lepiej określić jako cyklofrenia albo choroba afektywna dwubiegunowa. Zaburzenie afektywne dwubiegunowe jest bardzo ciężkie nie tylko ze względu na to, co dzieje się z człowiekiem, ale także z powodu reakcji otoczenia. Bliscy chorego często nie rozumieją, dlaczego ich dawny przyjaciel zachowuje się tak dziwnie i opuszczają go. To najgorsze, co może się przydarzyć, bo aby wygrać z depresją, potrzebne jest wsparcie innych.

Brytyjscy psychiatrzy, chcąc sprawić, żeby zajęcia dla studentów były bardziej atrakcyjne, pokazują, na czym polegają częste zaburzenia psychiczne za pomocą postaci z "Gwiezdnych wojen". Są przy tym zgodni: prawie wszystkie postaci z tej sagi filmowej wykazują objawy chorób psychicznych. Zdaniem ekspertów Darth Vader ma zespół stresu pourazowego i można u niego zaobserwować objawy osobowości borderline, a Jabba jest psychopatą. Co ciekawe, specjalistom nie chodzi o trywializowanie poważnych chorób – postaci filmowe rzezcywiście pomagają uczyć nowych psychiatrów.

Zaburzenia psychotyczne to szeroka grupa zaburzeń psychicznych, których wspólną cechą jest zaburzony stan umysłu, zakłócenia postrzegania rzeczywistości, zaburzenia myślenia i brak krytycyzmu wobec własnych, nieprawidłowych spostrzeżeń i osądów. Co trzeba wiedzieć?

Zaburzenie osobowości zależnej (ang. Dependent Personality Disorder) określano dawniej jako asteniczne zaburzenie osobowości. Inne nazwy osobowości zależnej to zaburzenie obawowo-lękowe albo zaburzenie osobowości typu C. Do jego cech charakterystycznych zalicza się przesadną potrzebę bycia zaopiekowanym przez kogoś, nadmierną uległość, lęk przed odrzuceniem i ograniczoną zdolność podejmowania ważnych życiowych decyzji. Osoba zależna pragnie scedować odpowiedzialność za swoje wybory na innych. Żywi przekonanie, że sama nie jest w stanie podjąć rozsądnej decyzji, jest skazana na porażkę, pomyłkę i liczne błędy i tylko inni ludzie mogą zabezpieczyć jej los.

Osobowość anankastyczna to termin określający jedno z zaburzeń osobowości. Wiąże się ona z nadmierną dbałością o szeroko rozumiany porządek, ostrożnością, przesadnym perfekcjonizmem i ze sztywnymi przekonaniami. Osobom o cechach anankastycznych brakuje elastyczności, spontaniczności i swobody działania. Czy i jak należy leczyć osobowość anankastyczną?

Dysmorfofobia (ang. Body Dysmorphic Disorder, BDD) jest zaburzeniem psychicznym, które sprawia, iż pacjent wierzy, że ma zniekształcone ciało i jest brzydki. Wspomniane schorzenie dotyka około 1-2 proc. całej populacji. Dysmorfofobia nie jest widoczna gołym okiem, ale może ona odcisnąć poważne piętno na psychice pacjenta. Wiele osób z powodu dysmorfofobii miewa myśli samobójcze.

Schizofrenię hebefreniczną określa się inaczej jako schizofrenię zdezorganizowaną. Ten typ zaburzeń schizofrenicznych został ujęty w Międzynarodowej Klasyfikacji Chorób i Problemów Zdrowotnych ICD-10 pod kodem F20.1. Schizofrenik zdezorganizowany przejawia absurdalne i niespójne zachowania, rozkojarzoną mowę, spłycone lub nieadekwatne reakcje emocjonalne. W obrazie klinicznym mogą wystąpić objawy pozytywne – omamy i urojenia – ale nie mają one charakteru usystematyzowanego. Pojawiają się chaotycznie. Schizofrenia hebefreniczna rozwija się dosyć wcześnie, bo w okresie adolescencji.

Hormony a zachowanie są nadal mało znane. Choroba dotyka zazwyczaj nastolatków i młode osoby. Prawdopodobnie duży wpływ na możliwość zachorowania na ten rodzaj psychozy mają uwarunkowania rodzinne. Znane są czynniki wywołujące chorobę, takie jak: stres, niedobór dopaminy, uszkodzenia DNA. Od czego jeszcze zależą zaburzenia schizofreniczne i kto jest najbardziej narażony na chorobę?

Stworzono nowy lek dla osób cierpiących na schizofrenię. Farmaceutyk jest na tyle innowacyjny, że zwalcza takie objawy, jak marazm i apatia, czego nie udało się osiągnąć dotychczasowymi lekami.

Zespół lęku uogólnionego (ang. GAD – Generalized Anxiety Disorder , inaczej – lęk uogólniony) jest to zaburzenie psychiczne zaliczane do zaburzeń lękowych. Charakteryzuje go nierealistyczny, uporczywy i przesadzony lęk przed potencjalnym nieszczęściem, które może dotknąć zarówno osobę chorą, jak i jej rodzinę. Rozpoznawany jest wtedy, gdy dorośli i dzieci ciągle się zamartwiają i odczuwają lęk bez żadnej wskazanej przyczyny. Często rozmyślają nad tym, co już się wydarzyło lub nad tym, co się wydarzy, czy zostaną zaakceptowani przez środowisko, spełnią wymagania rodziny, znajomych z pracy itp. Dzieci i młodzież z GAD – inaczej niż dorośli – nie zdają sobie często sprawy, że ich poziom lęku nie jest adekwatny do sytuacji.

Oddychanie holotropowe (OH) to technika oddychania mająca na celu pogłębienie samoświadomości, odprężenie, odcięcie się od bodźców zewnętrznych, a także oczyszczenie duchowe. Metoda ta została wprowadzona przez małżeństwo - Stanislava i Christinę Grof. Obecnie jest kultywowana na zasadzie sesji terapeutycznych, które wspomagają rozwój emocjonalny, jak i fizyczny. Niekiedy oddychanie holotropowe praktykują okultyści jako metodę projekcji astralnej lub doświadczenia OOBE – doświadczenia bycia poza ciałem.