Żywienie pozajelitowe

Adrian Witczak, poseł Koalicji Obywatelskiej, od 15 lat korzysta z sondy i dzięki temu, mimo wielokrotnej resekcji jelita, żyje. Niestety wielu chorych umiera, bo leczenie żywieniowe jest w Polsce nadal traktowane po macoszemu. - Skupiamy się na podawaniu leków, ale nie wspieramy organizmu, by to leczenie wytrzymał - podkreśla poseł.

Nie tylko serce może dostać zawału. Ostrego niedokrwienia mogą doświadczyć także jelita, a śmiertelność w tym wypadku wynosi nawet 90 proc. Główną przyczyną jest miażdżyca, ale chorobie mogą sprzyjać także tabletki antykoncepcyjne czy popularne leki przeciwbólowe.

Główny Inspektorat Farmaceutyczny wycofuje serię preparatu witaminowego stosowanego w żywieniu pozajelitowym. Wykryto w nim wadę jakościową, a decyzja ma rygor natychmiastowej wykonalności.

Miała niespełna dwa lata, gdy doszło do tragedii. Chemikalia poparzyły jej przełyk. Od tej pory musi być odżywiana dojelitowo. To oznacza podłączenie do specjalnej pompy przez co najmniej 10 godzin dziennie, ale Joanna nie narzeka. Nauczyła się z tym żyć. Dziś ma 23 lata i swoją historią chce dodać otuchy osobom, które podobnie, jak ona muszą dostawać "pokarm przez rurkę". - Nie tyję, nie chudnę. W zasadzie moje życie nie zmieniło się w ogóle - zapewnia.

Zespół szoku pokarmowego, inaczej zwany zespołem ponownego odżywiania, to najogólniej mówiąc zaburzenie gospodarki elektrolitowej, będące konsekwencją nieprawidłowego odżywiania i skrajnego niedożywienia. Może wiązać się z niektórymi chorobami psychometabolicznymi, ale historycznie związany jest z czasami wojny. Nieleczony zespół szoku pokarmowego może doprowadzić do skrajnego wyniszczenia organizmu i śmierci. Jak sobie z tym radzić?

Żywienie dojelitowe to jedna z form leczenia żywieniowego, polegająca na dostarczaniu do organizmu substancji odżywczych drogą inną niż doustna. Aby zaopatrzyć organizm we wszelkie niezbędne składniki, konieczne jest wytworzenie przetoki bądź założenie sztucznego dostępu. Co warto wiedzieć?

Żywienie pozajelitowe to podawanie substancji odżywczych metodą dożylną, z pominięciem żołądka i jelit. Każda mieszanka odżywcza jest przygotowywana dla pacjenta indywidualnie. Na czym dokładnie polega żywienie pozajelitowe? Jakie są wskazania do żywienia pozajelitowego?

Anna ma 29 lat i od 2,5 roku nic nie zjadła i nie wypiła. Jak to możliwe? Lekarze też na początku nie wiedzieli. Wmawiali jej depresję i anoreksję. Prawda okazała się jednak gorsza. Ania ma zaburzenia motoryki przewodu pokarmowego i przez 19 godzin dziennie żywi się pozajelitowo. Jej życie podporządkowane jest kroplówce.