To warzywo to bomba magnezu. W Polsce mało znane

Okra pochodzi z Afryki, ale dziś jest uprawiana również w Azji, Ameryce Południowej i cieplejszych regionach Europy. Jej podłużne, zielone strąki przypominają nieco fasolkę szparagową lub małą paprykę. Można je gotować, dusić, smażyć i grillować. Dobrze sprawdzają się też w zupach i sosach, ponieważ podczas obróbki wydzielają charakterystyczną, lekko kleistą substancję, która naturalnie zagęszcza potrawy.

W 100 g okry znajduje się jedynie około 30 kcal. Warzywo dostarcza przy tym błonnika pokarmowego, który wspiera prawidłową pracę jelit, pomaga regulować rytm wypróżnień i zwiększa uczucie sytości. Błonnik rozpuszczalny może być wykorzystywany przez bakterie jelitowe, dlatego produkty bogate w ten składnik wspierają prawidłowe funkcjonowanie mikrobioty.

Okra jest także źródłem ważnych witamin i minerałów. W 100 g zawiera około 57 mg magnezu i 23 mg witaminy C. Składniki te wspierają m.in. pracę mięśni i układu nerwowego, prawidłowe krzepnięcie krwi oraz funkcjonowanie układu odpornościowego. Ponadto dostarcza karotenoidów, w tym luteiny i beta-karotenu. Związki te działają antyoksydacyjnie, pomagając ograniczać stres oksydacyjny i chronić komórki przed uszkodzeniami.

Dzięki dużej zawartości błonnika okra może być korzystnym dodatkiem do diety osób dbających o stabilny poziom glukozy. Błonnik spowalnia opróżnianie żołądka i wchłanianie części składników odżywczych, co może ograniczać gwałtowne wzrosty cukru po posiłku. Nie oznacza to jednak, że okra leczy cukrzycę. Może jedynie wspierać zbilansowaną dietę, która pozostaje jednym z elementów profilaktyki zaburzeń metabolicznych.

Okra jest zazwyczaj dobrze tolerowana, jednak osoby z wrażliwym przewodem pokarmowym powinny wprowadzać ją do jadłospisu stopniowo. Większa ilość błonnika może u niektórych powodować wzdęcia lub uczucie pełności. Ostrożność powinny zachować także osoby z alergiami.