Torbielowatość nerek

Torbielowatość nerek to zaburzenie, w którym w nerkach pojawiają się liczne torbiele, które wraz z rozwojem organizmu powiększają się, dając obraz guzów w narządach. Choroba może rozwijać się w różnym stopniu w obu nerkach. Na skutek zmian torbielowatych występuje upośledzenie sprawności czynnościowej nerek, skłonność do przewlekłych, nawracających zakażeń, nadciśnienie tętnicze, a nawet mocznica. Torbielowatość nerek może być wrodzona (choroba dziedziczna) lub nabyta. W tej pierwszej zmiany w obu nerkach rozwijają się powoli, a ujawniają dopiero po 40 roku życia. Torbielowatość nabyta rozwija się u osób z przewlekłymi schorzeniami nerek, które są dializowane.


1. Klasyfikacja torbielowatości nerek

Wyróżnia się następujące rodzaje torbielowatości nerek:

Zobacz film: "Dlaczego warto wykonywać badania profilaktyczne?"

  • wielotorbielowatość nerek autosomalna dominująca to choroba genetyczna
Nerki z wielotorbielowatością
Nerki z wielotorbielowatością

Do poprawy stanu zdrowia podczas choroby nerek może przyczynić się dializa.

zobacz galerię

spowodowana produkcją nieprawidłowego białka odpowiedzialnego za powstawanie torbieli, które jest syntetyzowane w organizmie jeszcze przed urodzeniem, a

torbiele w nerkach rozwijają się przez całe życie. Choroba zawsze dotyczy obu nerek. wielotorbielowatość nerek autosomalna recesywna jest to rzadko występująca choroba genetyczna, która rozwija się jeszcze przed urodzeniem. Choroba charakteryzuje się obecnością licznych torbieli w nerkach, a w niektórych przypadków również w płucach. W ciężkich przypadkach, urodzone dzieci umierają w ciągu kilku dni po urodzeniu, natomiast w pozostałych przypadkach upośledzona funkcja nerek pogłębia się w miarę postępowania choroby, doprowadzając w ciągu kilku miesięcy do rozwoju nadciśnienia tętniczego i i przewlekłej niewydolności nerek, co doprowadza do zaburzeń wzrostu i niedokrwistości. torbielowatość nerek nabyta występuje najczęściej u osób w przebiegu długotrwałych chorób nerek, niezależnie od ich przyczyny. Najczęściej dotyczy pacjentów ze schyłkową niewydolnością nerek, dializowanych przez dłuższy okres.

2. Objawy, zapobieganie i leczenie torbielowatości nerek

Objawy torbielowatości nerek:

  • obustronne wypełnienie bocznych części brzucha przez powiększone nerki,
  • tępy ból brzucha lub okolicy lędźwiowej spowodowany rozciągnięciem torbieli lub uciskiem na sąsiednie narządy,
  • ostry, nagły ból brzucha pojawiający się przy krwawieniu do torbieli, pęknięciu torbieli lub przy rozwoju zakażenia,
  • nadciśnienie tętnicze,
  • okresowy krwiomocz,
  • zaburzenia zagęszczania moczu,
  • bóle głowy.

Jeśli chodzi o torbielowatość nabytą, to schorzenie to najczęściej przebiega bezobjawowo, okresowo mogą pojawiać się bóle w okolicy lędźwiowej, nagły krwiomocz czy objawy kolki nerkowej.


W rozpoznaniu choroby przeprowadza się badanie urograficzne, scyntygrafię, ultrasonografię lub tomografię układu moczowego. Ponieważ torbielowatość nerek to choroba wrodzona, leczy się w zasadzie tylko schorzenia jej towarzyszące, np. zakażenia bakteryjne torbieli, nadciśnienie tętnicze czy kamicę nerkową. Około połowa przypadków kończy się rozwojem schyłkowej niewydolności nerek i koniecznością leczenia nerkozastępczego.

spis treści
rozwiń

Polecane dla Ciebie

Pomocni lekarze

Szukaj innego lekarza

Komentarze

Wysyłając opinię akceptujesz regulamin zamieszczania opinii w serwisie. Grupa Wirtualna Polska S.A. z siedzibą w Warszawie jest administratorem twoich danych osobowych dla celów związanych z korzystaniem z serwisu. Zgodnie z art. 24 ust. 1 pkt 3 i 4 ustawy o ochronie danych osobowych, podanie danych jest dobrowolne, Użytkownikowi przysługuje prawo dostępu do treści swoich danych i ich poprawiania.
    Podoba Ci się ten artykuł? Chcesz więcej? Polub
    i bądź na bieżąco!