Tyreoglobulina - wskazania do badania, opis badania, normy
Tyreoglobulina jest używana jako marker nowotworowy przy raku tarczycy. Markery nowotworowe służą głównie do oceniania skuteczności leczenia nowotworów, a także dzięki nim możliwa jest diagnoza nawrotów choroby nowotworowej. Ponadto oznaczenie stężenia tyreoglobuliny może służyć określeniu przyczyny nadczynności tarczycy. Poziom tyreoglobuliny, u pacjentów, którym usunięto tarczycę, tzn. wykonano zabieg tyreoidektomii, w ramach leczenia raka, powinien być bardzo niski, a wręcz niewykrywalny.
Tyreoglobulina jest używana jako marker nowotworowy przy raku tarczycy
W tym artykule:
Tyreoglobulinam - wskazania do badania
Badanie stężenia tyreoglobuliny wykonuje się między innymi wtedy, gdy istnieje potrzeba sprawdzenia, czy po usunięciu tarczycy nie zostały resztki tkanki. Oznaczenie stężenia tyreoglobuliny przeprowadza się także profilaktycznie, nawet jeśli wynik poprzedniego badania był negatywny. Osoby, u których podejrzewa się zapalenie tarczycy, np. chorobę Hashimoto, nadczynność tarczycy, powiększenie tarczycy lub podejrzewana jest choroba Gravesa-Basedowa, także powinny wykonać badanie poziomu stężenia tyreoglobuliny we krwi.
Tyreoglobulina - opis badania
Do badania konieczna jest próbka krwi z żyły łokciowej. Po uzyskaniu wyniku lekarz może zdecydować o konieczności przeprowadzenia scyntygrafii tarczycy, z użyciem jodu radioaktywnego lub o potrzebie leczenia jodem radioaktywnym. Celem jest uwidocznienie lub zniszczenie pozostałej tkanki tarczycy. Po kilku tygodniach, czasem miesiącach, badanie tyreoglobuliny jest wykonane powtórnie, aby ocenić skuteczność leczenia.
Badanie poziomu białka tyreoglobuliny nie jest rutynowo wykonywane przed leczeniem raka tarczycy ze względu na to, że białko to wytwarzane jest także przez zdrową tkankę tarczycy, a nie tylko nowotworową. Dlatego też wyższy poziom tyreoglobuliny we krwi nie musi oznaczać od razu istnienia zmian nowotworowych w tym gruczole.
Tyreoglobulina - normy
Wartości referencyjne w przypadku tyreoglobuliny zależą od wielu czynników takich, jak płeć, wiek badanego, metoda oznaczenia, a także badana populacja. Po otrzymaniu wyniku badania należy skonsultować się z lekarzem. Jednak po usunięciu tarczycy oraz ewentualnym leczeniu radioaktywnym jodem, poziom tyreoglobuliny powinien być na bardzo niskim poziomie lub nawet na poziomie niewykrywalnym, ze względu na to, że tyreoglobulina wytwarzana jest tylko w tarczycy.
Musisz to wiedzieć
- Tarczyca a Hashimoto – przyczyny, objawy, leczenie, dieta
- Powiększona tarczyca - objawy, rodzaje, wielkość
- Osteoporoza a tarczyca
Obecność tyreoglobuliny w wyniku badania oznacza, że tarczyca nie została usunięta w całości lub pozostały niewycięte wszystkie tkanki nowotworowe. Natomiast jeśli po operacji poziom tyreoglobuliny był niski i zwiększył się po jakimś czasie, istnieje duże prawdopodobieństwo wznowy raka. Jeżeli doszło do wznowy, należy regularnie badać poziom tyreoglobuliny. Istotne są zmiany w stężeniu tyreoglobuliny. Należy także wiedzieć, że stężenie tyreoglobuliny nie jest proporcjonalne do ilości występującej tkanki nowotworowej.
Warto także pamiętać o tym, że u 15-20% osób chorych na raka tarczycy pojawiają się przeciwciała przeciw tyreoglobulinie, które mogą zawyżać lub zaniżać wyniki badań. Dzieje się też tak w chorobie Hashimoto. Jest to choroba autoimmunologiczna, w której organizm sam wytwarza przeciwciała skierowane w stronę własnych komórek tarczycy. Dlatego też, oprócz badania stężenia tyreoglobuliny, często bada się poziom przeciwciał.
Badanie markerów nowotworowych ma duże znaczenie w diagnozowaniu nawrotów chorób, dlatego należy regularnie je wykonywać.
Źródła
- Wartość oznaczania stężenia tyreoglobuliny w aspiratach z węzłów chłonnych szyi u chorych ze zróżnicowanym rakiem tarczycy
- Jakob M., Normy laboratoryjne, Via Medica, Gdańsk 2010, ISBN 978-83-7555-232-4
- Tomaszewski J., Diagnostyka laboratoryjna, Wydawnictwo Lekarskie PZWL, Warszawa 2001, ISBN 83-200-3591-0
- Kokot F., Kokot S. Badania laboratoryjne - zakres norm i interpretacja, Wydawnictwo Lekarskie PZWL, Warszawa 2002, ISBN 83-200-2711-X
Treści w naszych serwisach służą celom informacyjno-edukacyjnym i nie zastępują konsultacji lekarskiej. Przed podjęciem decyzji zdrowotnych skonsultuj się ze specjalistą.
