Urolog - czym się zajmuje i co leczy? Jak wygląda wizyta?

Urolog jest lekarzem specjalistą zajmującym się diagnostyką, leczeniem i profilaktyką chorób z zakresu układu moczowego oraz płciowego. Lekarz tej specjalizacji zajmuje się chorobami cewki moczowej, moczowodów, pęcherza, nerek, ale również prostaty, jąder czy prącia.

Urologia to dziedzina medycyny zajmująca się układem moczowym mężczyzn i kobiet. To dlatego do poradni urologicznej nie chodzą wyłącznie dorośli mężczyźni, jak się powszechnie uważa.

Leczą się tu także kobiety i dzieci (dzieci u urologa dziecięcego). Czym zajmuje się urolog? O ile u wszystkich grup pacjentów specjalista zajmuje się chorobami nerek oraz zaburzeniami funkcjonowania układu moczowego, u mężczyzn diagnozuje również narządy płciowe.

Urolog zajmuje się leczeniem farmakologicznym i operacyjnym zarówno schorzeń i zaburzeń, jak i wad układu moczowo-płciowego. Lista nieprawidłowości, które znajduje się w centrum jego uwagi, jest spora.

Rozpoczynają ją przypadłości, choroby i problemy związane z układem moczowym. To na przykład:

• nietrzymanie moczu,
• krwiomocz,
• białkomocz,
• wielomocz,
• skąpomocz,
• bezmocz,
• kamica układu moczowego,
• torbielowatość nerek,
• wady moczowodu i pęcherza moczowego,
• zakażenia i stany zapalne dróg moczowych i narządów płciowych.

U mężczyzn diagnostyka jest rozszerzona o dolegliwości ze strony zewnętrznych narządów płciowych. U panów lekarz urolog diagnozuje i leczy również takie schorzenia, jak:

• stulejka,
• łagodny rozrostu stercza (inaczej rozrostu prostaty),
• wnętrostwo,
• wodniak jądra,
• załupek,
• inne wady anatomiczne zewnętrznych męskich narządów płciowych,
• choroba Peyroniego (schorzenie cechuje skrzywienie prącia, co uniemożliwia erekcję),
• zaburzenia erekcji.

Kwestią nowotworów układu moczowego i płciowego u mężczyzn (pęcherza, jąder, nerek gruczołu krokowego) zajmuje się urolog onkolog.

Wizyta u urologa kojarzy się z zakłopotaniem, skrępowaniem i dyskomfortem. To naturalne. Jednak kiedy obserwuje się niepokojące objawy, nie ma co zwlekać. Trzeba przełamać wstyd – przecież chodzi o zdrowie.

Aby porozmawiać z urologiem, należy poprosić lekarza rodzinnego o skierowanie lub udać się na wizytę prywatną, pokrywając jej koszt samodzielnie. Ile kosztuje wizyta u urologa? Cena zawiera się w przedziale 100-200 zł.

Jakie objawy powinny skłonić do konsultacji urologicznej?

• nawracające infekcje dróg moczowych i narządów płciowych,
• ból podczas oddawania moczu,
• nietrzymanie moczu,
• utrzymujące się parcie na pęcherz,
• zmiana koloru moczu,
• nadmierna lub niedostateczna potrzeba oddawania moczu,
• ból: podbrzusza, dolnej części pleców lub jąder,
• świąd lub pieczenie w okolicach cewki moczowej,
• wady rozwojowe związane z układem moczowym (zwykle stwierdzane już u noworodków).

Jak wygląda wizyta u urologa? Jak się do niej przygotować? Najważniejsze to zadbać o higienę osobistą. Niezbędne jest dokładane umycie się, ze szczególnym uwzględnieniem okolic intymnych. Trzeba ze sobą zabrać wyniki badań, historię choroby, a także listę przyjmowanych leków.

Podczas wizyty urolog poprosi i dokładne opisanie dolegliwości. Ważny jest ich charakter, natężenie i częstotliwość, a także czynniki je wywołujące. Następnie lekarz przechodzi do badania.

Zwykle wygląda ono nieco inaczej w przypadku mężczyzn i kobiet, co wynika z faktu, że zewnętrzne narządy płciowe u kobiet nie są jednocześnie częścią układu moczowego jak u mężczyzn.

Jak wygląda badania? Należy rozebrać się od pasa w dół. W przypadku kobiet polega na badaniu palpacyjnym podbrzusza, okolic kręgosłupa lędźwiowego, krocza i cewki moczowej.

W przypadku mężczyzn konieczne jest obejrzenie genitaliów oraz badanie dotykowe. Gdy pada podejrzenie problemów z prostatą, konieczne jest badanie per rectum, to jest przez odbyt.

Urolog może zlecić wykonanie badań diagnostycznych, zarówno laboratoryjnych, jak i obrazowych. To na przykład ultrasonografia dróg moczowych czy urografia, jak i cystoskopia czy badanie urodynamiczne. Specjalista, w zależności od schorzenia, współpracuje również z nefrologiem, ginekologiem, endokrynologiem, onkologiem czy diabetologiem.