W Polsce niedoceniana, Włosi uwielbiają. "Kaszka" źródłem błonnika i witamin
Polenta często bywa lekceważona, bo wygląda jak kaszka. A szkoda, bo w kuchni potrafi więcej niż niejeden popularniejszy produkt. Można ją smażyć, piec, zapiekać i serwować na słodko lub wytrawnie. Poza tym, że jest wszechstronna, ma także szereg wartości odżywczych. Może wspierać pracę jelit i dostarczać witamin cennych dla układu nerwowego.
Polenta to wszechstronny, ale niedoceniany składnik w kuchni
W tym artykule:
Czym właściwie jest polenta?
Polenta to tradycyjne danie przygotowywane z mąki lub kaszki kukurydzianej, gotowanej na wodzie, mleku lub bulionie. Dziś najczęściej kojarzona jest z kuchnią północnych Włoch, ale jej historia sięga czasów, gdy w wielu europejskich regionach używano lokalnych zbóż, takich jak proso lub jęczmień, zanim kukurydza została sprowadzona z Ameryki. Po XVI wieku to właśnie kukurydza stała się głównym składnikiem polenty, wygryzając wcześniejsze wersje.
To danie o prostym składzie, ale niezwykle wszechstronnym zastosowaniu. Może być podawane w formie gładkiej, kremowej masy podobnej do puree lub po zastygnięciu krojone na plastry, które można grillować, smażyć albo zapiekać.
Dzięki łagodnemu smakowi polenta świetnie komponuje się zarówno z wyrazistymi dodatkami wytrawnymi, jak grzyby, sery, zioła lub warzywa a także z delikatniejszymi wersjami na słodko, np. z owocami, miodem lub orzechami. Dobrze przyjmuje przyprawy i dodatki, więc można ją z łatwością dopasować do różnych gustów i okazji. To przykład kuchni, w której prostota idzie w parze z funkcjonalnością.
Co potrafi polenta, czego nie daje ryż?
Polenta ma jedną dużą przewagę nad ryżem: jej konsystencję można dowolnie modyfikować. Na ciepło staje się kremową bazą do gulaszy, sosów lub warzyw, a po wystudzeniu zastyga i daje się kroić, smażyć, grillować lub zapiekać. Sprawdza się tam, gdzie ryż byłby zbyt sypki albo zbyt neutralny.
Ma też bardziej sycące działanie i dzięki zawartości błonnika z pełnoziarnistej wersji kaszki kukurydzianej może wspierać trawienie. To także ciekawa bezglutenowa alternatywa, która nadaje potrawom oryginalny wygląd i konsystencję.
Wartości odżywcze – czy to zdrowy wybór?
Polenta, przygotowywana z mąki lub kaszki kukurydzianej, dostarcza głównie węglowodany, a w wersji z pełnego ziarna także błonnik, witaminy z grupy B, magnez i cynk. Jest lekkostrawna, naturalnie bezglutenowa i ma niski poziom tłuszczu.
W zależności od stopnia rozdrobnienia i sposobu przygotowania polenta może mieć niższy indeks glikemiczny niż białe pieczywo czy ryż, co pomaga w stabilizowaniu poziomu cukru we krwi. W połączeniu z warzywami i białkiem (np. serem, rybą, strączkami) jeszcze wolniej podnosi glikemię.
Jak ją przygotować, by nie była nudna?
Polenta nie musi być mdłą papką, wszystko zależy od dodatków i sposobu podania. Można ją serwować na ciepło z warzywami, sosem pomidorowym, pesto lub jajkiem sadzonym. Po ostudzeniu zastyga, więc świetnie sprawdza się w formie pasków z piekarnika, grillowanych plastrów albo zapiekanek. W wersji na słodko, np. z owocami, orzechami i odrobiną miodu lub masła orzechowego zaskakuje deserowym smakiem. Kluczem jest dobre doprawienie i połączenie z wyrazistymi składnikami.
Kto powinien sięgnąć po polentę?
Polenta to dobry wybór dla osób na diecie bezglutenowej. Nie zawiera glutenu, więc może zastąpić pieczywo, makaron lub kasze zawierające pszenicę.
Sprawdzi się też u tych, którzy potrzebują lekkostrawne posiłki, np. przy problemach żołądkowych. Dzięki temu, że jest dość neutralna w smaku, łatwo ją dopasować do potrzeb dzieci i seniorów. W wersji z dodatkiem warzyw i białka może być też ciekawym urozmaiceniem zdrowej diety odchudzającej.
Źródła
- NaukaJedzenia.pl
Treści w naszych serwisach służą celom informacyjno-edukacyjnym i nie zastępują konsultacji lekarskiej. Przed podjęciem decyzji zdrowotnych skonsultuj się ze specjalistą.
