Zespół Fregoliego

Do tej pory nie ma jednorodnego stanowiska co do przyczyn rozwoju zespołu Fregoliego. Podaje się jedynie, że myśli urojeniowe mogą wynikać z zaburzeń psychicznych lub neurologicznych. Oprócz irracjonalnego przekonania, że wszyscy ludzie to tak naprawdę jedna osoba, u chorego pojawiają się też urojenia prześladowcze.

Nazwa choroby wywodzi się od nazwiska włoskiego aktora – Leopolda Fregoliego, który zyskał sławę właśnie dlatego, że podczas swoich występów teatralnych potrafił niezwykle szybko zmieniać swój wizerunek sceniczny.

Po raz pierwszy schorzenie to opisali Paul Courbon i Gustave Fail w 1927 roku. Ich publikacja traktowała o przypadku młodej kobiety, która twierdziła, że prześladują ją dwaj mężczyźni, przybierający postać różnych ludzi. Zespół Fregoliego to rodzaj zaburzenia paranoidalnego. Jako jednostka chorobowa należy do urojeniowego syndromu błędnej identyfikacji (ang. Delusional Misidentification Syndrome, DMS). Chorzy na DMS wierzą, że ludzie, przedmioty albo miejsca utraciły lub zmieniły swoją tożsamość. W grupie zaburzeń urojeniowych błędnej identyfikacji, oprócz zespołu Fregoliego, znajdują się takie choroby, jak:

• zespół sobowtóra – kiedy pacjent wierzy, iż istnieje osoba identyczna pod względem wizualnym i psychicznym do niego samego;
• zespół Capgrasa – kiedy pacjent jest przekonany, że ludzie z najbliższego otoczenia (rodzina, przyjaciele, sąsiedzi, znajomi) zostali zamienieni na „obcych intruzów”, identycznie wyglądających;
• zespół intermetamorfozy – kiedy pacjent twierdzi, że osoby z jego najbliższego środowiska wymieniają się między sobą wyglądem zewnętrznym i „pożyczają sobie” tożsamość.

Zespół Fregoliego należy do zaburzeń urojeniowych ksobnych. Co to znaczy? Chorzy odnoszą do siebie własne irracjonalne myśli i są przekonani, że świat stoi w opozycji do nich, że każdy czyha na ich życie. Z tego też względu syndromowi błędnej identyfikacji często towarzyszą urojenia prześladowcze. Wskutek nieznajomości precyzyjnych przyczyn rozwoju choroby nie udało się do tej pory opracować skutecznych metod leczenia. Terapia zespołu Fregoliego bazuje na leczeniu objawowym, czyli farmakoterapii – chorym podaje się leki przeciwpsychotyczne – oraz na pracy z psychoterapeutą. Miejmy nadzieję, że najnowsze odkrycia w zakresie funkcjonowania mózgu pozwolą na znalezienie skutecznej metody leczenia i pomocy osobom chorym na zespół Fregoliego.

Źródła

1. Bilikiewicz A., Pużyński S., Rybakowski J., Wciórka J., (red.), Psychiatria. Podstawy psychiatrii, t. 1, Wydawnictwo Medyczne Urban & Partner, Wrocław 2002, ISBN 83-87944-67-X.