Ziele dymnicy – właściwości, wskazania, przeciwwskazania, przygotowanie naparu

Dymnica pospolita (łac. Fumaria officinalis), znana także jako dymnica lekarska, rutka polna, dymówka, ptasia ruta, czy kokorycza lekarska, to jednoroczna roślina lecznicza z rodziny makowatych.

Dymnica pospolita występuje niemal w całej Europie. W Polsce rozpowszechniona jest na całym obszarze, w niższych położeniach. Rośnie głównie na łąkach, miedzach oraz polach, traktowana jest jako uciążliwy chwast. Jest rośliną jednoroczną, kwitnącą od kwietnia do października.

Surowcem leczniczym jest ziele dymnicy (Fumariae herba). Znajduje ono zastosowanie w lecznictwie oraz kosmetyce, gdzie wykorzystuje się wysuszone, całe lub połamane, nadziemne części rośliny.

Ziele dymnicy zawiera m.in. alkaloidy, związki flawonoidowe, kwasy fenolowe, śluzy, związki goryczowe, żywice, czy sole mineralne. Ma ono dość nieprzyjemny zapach i charakterystyczny słono-gorzki smak.

Jakie są korzyści zdrowotne płynące ze spożywania ziela dymnicy?

Ziele dymnicy wykazuje właściwości moczopędne, żółciopędne, rozkurczające, przeciwdrobnoustrojowe, przeciwbakteryjne, przeciwutleniające, antyarytmiczne oraz spazmolityczne.

Wskazaniem do zastosowania dymnicy są m.in.:

• dolegliwości ze strony układu pokarmowego, niestrawność, uczucie pełności i wzdęcia,
• dolegliwości spowodowane zaburzeniami czynności wątroby,
• choroby pęcherzyka żółciowego,
• nadmierne skurcze jelit,
• bolesne miesiączki,
• nieregularne wypróżnienia,
• dermatozy, wykwity skórne, egzema, łuszczyca,
• cera tłusta, łojotokowa lub trądzikowa,
• migrena,
• świerzb.

Pomimo dużego potencjału leczniczego, dymnica pospolita stosowana wewnętrznie w nieodpowiedni sposób lub w nadmiarze, może być szkodliwa. Dlatego też leczenie jej preparatami wskazane jest pod kontrolą lekarza.

Na rynku dostać można wiele produktów zawierających ziele dymnicy. Są to zarówno suplementy diety (także wieloskładnikowe), jak i inne wyroby medyczne, które najczęściej przeznaczone są do stosowania w zaburzeniach trawienia oraz do wspomagania dróg żółciowych.

W sprzedaży dostępne jest także wysuszone, cięte lub rozdrobnione ziele. Takie zioła na zdrowie służą do przygotowania leczniczych naparów oraz herbatek.

Napar z ziela dymnicy należy przygotowywać według informacji umieszczonych na opakowaniu produktu. Najczęściej jednak zaleca się 1 łyżeczkę ziela zalać filiżanką wrzącej wody i pozostawić na 10-15 min pod przykryciem.

Oprócz stosowania zewnętrznego napary z ziela dymnicy można stosować także zewnętrznie w chorobach skóry (do przemywania).

Ziele dymnicy nie powinno być stosowane w dużych ilościach, zwłaszcza wewnętrznie. Stosowanie naparów z rośliny najbezpieczniej jest omówić z lekarzem.

Przeciwwskazaniem do stosowania ziela dymnicy jest m.in.:

• nadwrażliwość na składniki obecne w roślinie, uczulenie na kurkumę,
• niedrożność dróg żółciowych,
• podwyższone ciśnienie wewnątrzgałkowe,
• niskie ciśnienie krwi,
• epilepsja,
• okres ciąży i laktacji,
• wiek poniżej 18. roku życia.

Ponadto należy zachować szczególną ostrożność w przypadku stosowania niektórych leków (zwłaszcza glikozydów nasercowych) i produktów o podobnym działaniu.

Ważne jest, by nie przekraczać sugerowanych dawek. Długotrwałe przyjmowanie nadmiernych ilości ziela dymnicy może prowadzić do pewnych skutków ubocznych, takich jak podrażnienia przewodu pokarmowego (nudności, wymioty, biegunka).

Może prowadzić też do ataków padaczki, obniżenia ciśnienia tętniczego krwi, czy wzrostu ciśnienia wewnątrzgałkowego.