Żywienie pozajelitowe – charakterystyka, wskazania

Żywienie pozajelitowe to podawanie substancji odżywczych metodą dożylną, z pominięciem żołądka i jelit. Każda mieszanka odżywcza jest przygotowywana dla pacjenta indywidualnie. Na czym dokładnie polega żywienie pozajelitowe? Jakie są wskazania do żywienia pozajelitowego?

1. Żywienie pozajelitowe – charakterystyka

Żywienie pozajelitowe polega na wprowadzeniu specjalnej mieszanki metodą dożylną. W ten sposób organizm się czerpie niezbędne do życia składniki i substancje odżywcze. Zostaje całkowicie pominięta droga poprzez żołądek i jelita.

Żywienie pozajelitowe nie wymaga codziennego nakłuwania pacjenta. Specjalny cewnik jest wszczepiany chorym w znieczuleniu ogólnym na klatce piersiowej. Cewnik podłączony jest do przedsionka serca i to tam, poprzez kroplówkę, trafiają składniki odżywcze. Z przedsionka serca składniki odżywcze rozchodzą się po całym organizmie.

Zobacz film: "Jak działa żołądek?"

Dzięki najnowszej technologii chorzy mogą opuścić szpital. Cewnik należy wymieniać co kilka miesięcy. Przed wypisaniem ze szpitala, osoby wymagające żywienia pozajelitowego, przechodzą szkolenie obsługi cewnika i mogą wrócić do domu. Osoby takie muszą szczególnie dbać o higienę – własną, jak i domu.

Żywienie pozajelitowe w szpitalu
Żywienie pozajelitowe w szpitalu

2. Żywienie pozajelitowe – mieszanka odżywcza

Osoby wymagające żywienia pozajelitowego otrzymują mieszankę odżywczą. Składa się z glukozy, witamin, białka, soli mineralnych, elektrolitów i tłuszczy. Sama mieszanka wymaga starannego przygotowania. Chorzy będący już w domu muszą przygotowywać ją samodzielnie, dbając o odpowiednią higienę rąk. Jakiekolwiek zakażenie, które przedostałoby się wewnątrz organizmu, zagraża życiu pacjenta. Należy również rozłożyć podawanie składników odżywczych w czasie. Zbyt szybkie podawanie mieszanki mogłoby przyczynić się do zatorów bądź zaburzeń metabolicznych, co mogłoby doprowadzić do śmierci.

Wskazówki, jak poprawić pracę przewodu pokarmowego
Wskazówki, jak poprawić pracę przewodu pokarmowego [10 zdjęć]

Produkty bogate w błonnik pomagają w prawidłowej pracy przewodu pokarmowego i zapobiegają zaparciom....

zobacz galerię

3. Żywienie pozajelitowe – wskazania

Żywienie pozajelitowe stosuje się u osób, u których układ trawienny przestał działać. Tylko dzięki specjalnemu cewnikowi, najnowszej technologii i lekarzom, ludzie po wypadkach, urazach lub innych chorobach uniemożliwiających prawidłowe funkcjonowanie układu pokarmowego, mogą żyć.

Wskazania do żywienia pozajelitowego może być zaawansowana choroba Leśniowskiego-Crohna, zapalenia jelit, martwica jelit, schorzenia jelit, takie jak nowotwory jelit i inne poważne dysfunkcje tego narządu. Ogólnie rzecz ujmując, żywienie pozajelitowe sprawdza się u osób, które mają bardzo wyniszczony chorobą układ pokarmowy. Najczęściej żywienie pozajelitowe jest wymagane u osób z zespołem krótkiego jelita, czyli stanu, w którym jelito zostało częściowo lub całkowicie usunięte.

spis treści
rozwiń

Polecane dla Ciebie

Pomocni lekarze

Szukaj innego lekarza

Komentarze

Wysyłając opinię akceptujesz regulamin zamieszczania opinii w serwisie. Grupa Wirtualna Polska S.A. z siedzibą w Warszawie jest administratorem twoich danych osobowych dla celów związanych z korzystaniem z serwisu. Zgodnie z art. 24 ust. 1 pkt 3 i 4 ustawy o ochronie danych osobowych, podanie danych jest dobrowolne, Użytkownikowi przysługuje prawo dostępu do treści swoich danych i ich poprawiania.
    Ważne tematy