Choroba Osgood-Schlattera

Przyczyny choroby Osgood-Schlattera

Dokładna przyczyna powstania choroby Osgood-Schlattera nie jest znana, choć przypuszcza się, że spowodowana jest przez tzw. złamanie awulsyjne (z przeciążenia) guzowatości kości piszczelowej.

Zmiany przy schorzeniu Osgooda i Schlattera (RTG)

Objawy schorzenia to ból w okolicy guzowatości kości piszczelowej. ... »

Zbyt duży wysiłek fizyczny prowadzi jednak do większego rozwoju siły i wytrzymałości tego mięśnia w porównaniu do jego przyczepu – guzowatości kości piszczelowej. Powoduje to oderwanie fragmentu kości piszczelowej, do której przymocowane jest więzadło rzepki. W obrębie guzowatości powstaje stan zapalny i obrzęk. Kość naprawi się, ale guzowatość ulega zgrubieniu i pozostaje ból w tym miejscu.

Czynniki ryzyka choroby:

• wiek (chłopcy 13-14 r.ż, dziewczęta 11-12 r.ż),
• płeć (schorzenie występuje nieco częściej u chłopców),
• czynne uprawianie sportów, takich jak: piłka nożna, koszykówka, siatkówka, gimnastyka, balet, łyżwiarstwo figurowe.

Objawy Osgood-Schlattera

Objawy sugerujące występowanie choroby to:

• ból, obrzęk i zbyt duża wrażliwość na dotyk w miejscu przyczepu ścięgna rzepki do kości,
• ból kolana, który pogarsza się w trakcie wysiłku fizycznego, np. podczas biegania, skakania, wspinania się po schodach,
• napięcie mięśni, szczególnie mięśnia czworogłowego uda.

W zależności od indywidualnego przypadku ból może być łagodny lub ciężki, trwać od tygodni do kilku miesięcy. Schorzenie występuje zwykle tylko w jednym kolanie.

Diagnostyka i leczenie choroby Osgood-Schlattera

Choroba Osgood-Schlattera rozpoznawana jest na podstawie objawów i badania radiologicznego piszczeli. Lekarz przeprowadza najpierw fizykalne badanie kolana, sprawdza także prawidłowość ruchu stawu biodrowego. Badanie radiologiczne wykonuje się w celu dokładniejszego zbadania obszaru, w którym występuje schorzenie.

Ból najczęściej znika w momencie, gdy kości przestają rosnąć. Zanim to nastąpi, można go zmniejszyć i złagodzić, stosując środki farmakologiczne (niesteroidowe leki przeciwzapalne) czy okłady z lodu. Leczenie polega na ograniczeniu aktywności, można stosować także opaski i ortezy. Czasem konieczne jest założenie gipsu na nogę na 3-4 tygodnie. Ważnym aspektem w leczeniu jest fizjoterapia. Odpowiednie ćwiczenia pozwolą rozciągnąć mięsień czworogłowy uda i ścięgna, co może przyczynić się do zmniejszenia napięcia w tym miejscu, gdzie ścięgno rzepki przywiązuje się do kości. Ćwiczenia mięśnia czworogłowego mogą także pomóc w stabilizacji stawu kolanowego.