Pokaż kategorie abcZdrowie.pl
Pokaż kategorie

Niedoczynność tarczycy

Niedoczynność tarczycy to zespół objawów wywołanych niedoborem hormonów produkowanych przez tarczycę. To schorzenie występuje prawie 5 razy częściej u kobiet niż u mężczyzn. Szacuje się, że niedoczynność tarczycy dotyczy aż 1-6% osób do 60 roku życia, a częstość występowania wzrasta z wiekiem.

Tarczyca i jej funkcje

Tarczyca jest nieparzystym gruczołem wydzielania wewnętrznego, umiejscowionym w przednio-dolnej części szyi. Zbudowana jest z dwóch płatów bocznych połączonych wąską cieśnią. Jest odpowiedzialna za wytwarzanie hormonów takich jak trójjodotyronina (T3) i tyroksyna (T4), które wpływają na metabolizm organizmu oraz gospodarkę wapniowo-fosforanową (kalcytonina).

Regulacja wytwarzania hormonów tarczycy jest uzależniona od przysadki mózgowej oraz podwzgórza, które znajdują się w mózgu. Podwzgórze wytwarza hormon zwany tyreoliberyną, który pobudza przysadkę mózgową do wydzielania innego hormonu – tyreotropiny (TSH). TSH z kolei działa bezpośrednio na komórki tarczycy, wzmagając produkcję docelowych hormonów, jak T3 i T4.
Hormony tarczycy wpływają na wiele istotnych procesów w organizmie człowieka. Co ważne, oprócz wspomnianego działania na metabolizm, „regulują swój poziom w organizmie”, hamując wydzielanie zarówno hormonu TSH, jak i tyreoliberyny. Tak swoisty mechanizm wewnętrznej regulacji poziomu hormonów nazywamy sprzężeniem zwrotnym. Jest to o tyle ważne, gdyż ten precyzyjny mechanizm zapewnia nam odpowiednią czynność tarczycy, gwarantującą optymalną ilość jej hormonów.

Przyczyny niedoczynności tarczycy

Istnieje wiele schorzeń, które mogą doprowadzić do niedoczynności tarczycy. Jeżeli choroba spowodowana jest uszkodzeniem gruczołu tarczowego, wtedy niedoczynność tarczycy określana jest jako pierwotna. Czasami zdarza się, że niedobór hormonów tarczycy wynika ze zmniejszonej stymulacji ze strony przysadki mózgowej, czyli zmniejszenia produkcji hormonu TSH. Taką niedoczynność nazywamy wtórną. Rzadko, niedoczynność tarczycy wynika z niedoboru hormonu produkowanego przez podwzgórze. Jest to tzw. trzeciorzędowa niedoczynność tarczycy.

Do głównych przyczyn pierwotnej niedoczynności tarczycy należą:

  • przewlekłe autoimmunologiczne zapalenie tarczycy (choroba Hashimoto) – to jedna z najczęstszych przyczyn niedoczynności tarczycy. Niebolesne zapalenie tarczycy jest związane z obecnością przeciwciał przeciwko tyreoperoksydazie (jeden z enzymów występujący w tarczycy) oraz tyreoglobulinie (białko występujące w tarczycy) oraz nacieków limfocytarnych dotykających ten narząd. W wyniku wymienionych zmian dochodzi do powolnego rozwoju niedoczynności. Nie ma skutecznego leczenia przyczynowego. Osoby z tą chorobą do końca życia zmuszone są przyjmować suplementację tyroksyny i w ten sposób zastępować czynność tarczycy.
  • inne choroby zapalne tarczycy (podostre zapalenie tarczycy, poporodowe zapalenie tarczycy, niebolesne zapalenie tarczycy).
  • niedobór jodu w środowisku.
  • całkowite lub częściowe wycięcie tarczycy.
  • wrodzona niedoczynność tarczycy – u dzieci, których matki chorowały z powodu niedoczynności tarczycy i nie były z tego powodu leczone lub były leczone niedostatecznie.
  • leczenie radiojodem z powodu nadczynności tarczycy.
  • napromienianie okolicy szyi z powodu nowotworów (np. piersi, chłoniaka). Należy podkreślić, że niedoczynność może rozwinąć się nawet po kilku latach od leczenia.
  • stosowanie niektórych leków (np. amiodaronu, leku antyarytmicznego, który stosuje się u pacjentów z migotaniem przedsionków lub komorowymi zaburzeniami rytmu serca).

Do innych, rzadszych przyczyn niedoczynności tarczycy należą: defekty wytwarzania hormonów tarczycy, ekspozycja na substancje powodujące powstanie wola (czyli powiększenia tarczycy) – np. maniok, nadchlorany, azotany. 

Wtórna niedoczynność tarczycy powstaje wtedy, gdy przyczyna leży w przysadce mózgowej i niewystarczające jest wydzielanie TSH. Mówimy wówczas o niedoczynności przysadki, która może być konsekwencją nowotworu, uszkodzenia urazowego bądź naczyniopochodnego. O trzeciorzędowej niedoczynności tarczycy mówimy wtedy, gdy przyczyna leży w podwzgórzu, które nie produkuje wystarczającej ilości tyreoliberyny (TRH), w wyniku czego nie jest produkowana wystarczająca ilość TSH i w konsekwencji również hormonów tarczycy. Ten rodzaj niedoczynności jest stosunkowo rzadki, a jego przyczynami mogą być nowotwór okolicy podwzgórza bądź sarkoidoza. We wtórnej i trzeciorzędowej niedoczynności tarczycyobjawy są zazwyczaj słabiej zaznaczone niż w niedoczynności pierwotnej. Za to mogą pojawić się dodatkowo objawy niedoczynności innych gruczołów i narządów, gdyż przysadka i podwzgórze regulują czynność nie tylko tarczycy.

Wrodzona niedoczynność tarczycy

Pod pojęciem wrodzonej niedoczynności tarczycy kryje się stan niedostatecznego wytwarzania hormonów tarczycy już w życiu płodowym. Stan taki występuje u jednego na 3500-4000 noworodków. Zaburzenie to w postaci płodowej i noworodkowej jest o tyle groźne, że bardzo ważne jest wczesne postawienie rozpoznania (co nie odgrywa aż tak ważnej roli u osób dorosłych), gdyż brak leczenia może skutkować nieodwracalnymi zmianami - hormony tarczycy determinują prawidłowy rozwój fizyczny, neuropsychologiczny oraz poniemowlęcy proces wzrostu. Rozpoznanie powinno być postawione w pierwszych dniach życia. Obecnie raczej nie stanowi to problemu, gdyż przeprowadza się masowe badania przesiewowe u noworodków polegające na oznaczeniu TSH w kropli krwi pobranej w 3-5 dniu po urodzeniu.

Przyczyny wrodzonej niedoczynności tarczycy:

  • agenezja lub dysgenezja tarczycy - inaczej mówiąc, jest to brak tarczycy lub jej nieprawidłowe wykształcenie wynikające z zaburzeń powstających w okresie organogenezy (okresie wykształcania się zawiązków narządów wewnętrznych i gruczołów dokrewnych).
  • wtórna niedoczynność tarczycy – podobnie jak w „niedoczynności tarczycy dorosłych”, polega na nieprawidłowościach dotyczących przysadki czy podwzgórza i wydzielania tyreoliberyny i tyreotropiny.
  • przejściowa wrodzona niedoczynność tarczycy - wynika z niedoboru jodu w pożywieniu matki, podawania w ciąży leków przeciwtarczycowych bądź obecności w organizmie matki przeciwciał przeciwtarczycowych (np. w przypadku przewlekłego limfocytarnego zapalenia tarczycy), które przedostają się do łożyska i „wpływają” na stan tarczycy płodu.

Objawy niedoczynności tarczycy

W niedoczynności tarczycy dochodzi do spowolnienia wszystkich procesów w organizmie, co jest powodowane przez obniżenie podstawowej (spoczynkowej) przemiany materii. Objawy kliniczne mogą być mniej lub bardziej nasilone. Zazwyczaj ma to związek z zaawansowaniem niedoczynności.

  • Najczęściej spadek tempa metabolizmu powoduje postępujące osłabienie, zwiększenie masy ciała, senność oraz zmniejszenie tolerancji wysiłku. Dochodzi także do zmian w wyglądzie skóry oraz włosów. Włosy stają się bardziej łamliwe, wysuszone oraz mają tendencję do wypadania. Ze względu na zmniejszony przepływ krwi i zahamowanie czynności gruczołów łojowych oraz potowych skóra staje się sucha, szorstka, blada, pojawia się nadmierne rogowacenie skóry – tzw. objaw brudnych kolan lub łokci.
  • Dochodzi także do zmniejszenia perystaltyki przewodu pokarmowego, co może skutkować przewlekłymi zaparciami. W skrajnych przypadkach, kiedy obserwujemy bardzo głęboki niedobór hormonów tarczycy, może dojść nawet do niedrożności przewodu pokarmowego.
  • Chory może skarżyć się także na pogorszenie koncentracji, zaburzenia pamięci oraz nastroje depresyjne.
  • U niektórych chorych może pojawić się chrypka, zwolnienie akcji serca (bradykardia). Skutkiem niedoczynności tarczycy są także zaburzenia miesiączkowania u kobiet. Miesiączki stają się bardziej obfite, a cykle mają tendencję do skracania się. Czasami pojawiają się problemy z zajściem w ciążę i donoszeniem ciąży. U mężczyzn schorzenie to skutkuje zaburzeniami libido oraz potencji.
  • Objawy mogą dotyczyć także układu nerwowego, mogą wystąpić mononeuropatie (np. zespół cieśni nadgarstka), parestezje, osłabienie odruchów, a czasami także osłabienie słuchu.

Subkliniczna niedoczynność tarczycy

Stosunkowo często możemy mieć do czynienia z tak zwaną subkliniczną niedoczynnością tarczycy. Nie stwierdza się wówczas typowych objawów (przy obniżonym stężeniu hormonów tarczycy), ale mogą występować stany obniżonego nastroju, depresja, a także zaburzenia gospodarki lipidowej – tj. zwiększone stężenie cholesterolu całkowitego i frakcji LDL. To z kolei zwiększa zagrożenie miażdżycąi chorobami układu krążenia.

Śpiączka hipometaboliczna

Pod nazwą tą kryje się stan będący konsekwencją skrajnej, ciężkiej niedoczynności tarczycy, będący bezpośrednim zagrożeniem dla życia. Obecnie zdarza się stosunkowo rzadko, najczęściej jednak u osób starszych, zwłaszcza kobiet. Śpiączka hipometaboliczna objawia się utratą kontaktu z otoczeniem, wychłodzeniem ciała (do temperatury poniżej 30 stopni C), istotnym zwolnieniem akcji serca oraz zmniejszoną częstością oddechów, co skutkuje niedotlenieniem i wzrostem zawartości dwutlenku węgla we krwi. Często stanem poprzedzającym wystąpienie śpiączki jest otępienie oraz osłabienie.

Diagnostyka niedoczynności tarczycy

Rozpoznanie niedoczynności tarczycy opiera się głównie na charakterystycznych objawach klinicznych oraz badaniach laboratoryjnych poziomów TSH oraz tyroksyny (T4) w surowicy krwi. Trójjodotyronina (T3) ma mniejsze znaczenie diagnostyczne. Jeżeli TSH jest podwyższone, wtedy przyczyną niedoczynności tarczycy jest choroba gruczołu, czyli niedoczynność pierwotna. Dla odmiany, w niedoczynności wtórnej i trzeciorzędowej, poziom hormonu TSH jest obniżony. Hormony T3 oraz T4 ulegają obniżeniu zarówno w niedoczynności pierwotnej i wtórnej, jak i trzeciorzędowej. W niedoczynności subklinicznej tarczycy zazwyczaj dochodzi do niewielkiego wzrostu hormonu TSH, podczas gdy docelowe hormony tarczycy mogą znajdować się jeszcze w granicach normy.

Inne badanie laboratoryjne pomocne w rozpoznaniu przyczyny niedoczynności tarczycy to ocena stężenia przeciwciał przeciwtarczycowych (antyTPO) w surowicy krwi. Zwiększone stężenie tych przeciwciał obserwujemy w autoimmunologicznym zapaleniu tarczycy typu Hashimoto. W morfologii krwi można czasami zaobserwować niedokrwistość, której przyczyną może być upośledzenie syntezy hemoglobiny (białka przenoszącego tlen w krwinkach czerwonych), niedobór żelaza (upośledzenie wchłaniania w jelitach, zwiększona utrata żelaza w wyniku obfitych miesiączek), niedobór kwasu foliowego (zaburzenia wchłaniania w jelitach) lub niedokrwistość z niedoboru witaminy B12.

U wielu pacjentów dochodzi do zaburzenia gospodarki lipidowej, zwiększenia stężenia cholesterolu całkowitego, frakcji LDL (złego cholesterolu) oraz trójglicerydów. Zwiększeniu ulegać może także stężenie enzymów wątrobowych (AST oraz fosfatazy alkalicznej), a także LDH (dehydrogenazy mleczanowej) oraz kinazy kreatynowej (CK). Czasami dochodzi do obniżenia poziomu sodu (hiponatremia) w surowicy krwi oraz niewielkiego wzrostu poziomu wapnia.

W diagnozowaniu przyczyn niedoczynności tarczycy pomocne są także badania dodatkowe:

  • USG tarczycy – obraz jest uzależniony od przyczyny niedoczynności tarczycy. W przypadku najczęstszej (choroby Hashimoto) tarczyca w USG ma charakterystyczny obraz (tzw. wygryzienia przez mole);
  • USG jamy brzusznej, w przypadku znacznie nasilonych objawów - w zaawansowanej chorobie może dojść do pojawienia się płynu w jamie otrzewnowej;
  • RTG klatki piersiowej – analogicznie do wyżej wymienionego może pojawić się płyn w jamie opłucnej;
  • EKG – może wykazać bradykardię zatokową (zbyt wolną czynność serca) oraz niski woltaż załamków.

Leczenie niedoczynności tarczycy

Zasadą leczenia pierwotnej niedoczynności tarczycy jest zastępcze podawanie preparatów zawierających tyroksynę - czyli tak zwane leczenie substytucyjne (tyroksyna ulega przemianie w organizmie w drugi ze wspomnianych hormonów, czyli trójjodotyroninę). Leczenie to daje dobre i szybkie wyniki. Wymaga jednak długotrwałego, systematycznego zażywania podtrzymujących dawek leku. Wielkość dawki, zarówno leczniczej, jak i podtrzymującej, każdorazowo powinien ustalić lekarz endokrynolog, zazwyczaj na podstawie kontrolnych badań hormonalnych. 

Leczenie monitoruje się przede wszystkim na podstawie stężenia hormonu TSH. Poziom hormonów docelowych często ulega zmianom dobowym, a poziom TSH cechuje się większą stabilnością. Jeżeli w trakcie leczenia poziom TSH ulega zmniejszeniu, a następnie normalizacji jest to sygnał, że leczenie jest skuteczne. Poziom TSH zazwyczaj oznacza się nie wcześniej niż 4-6 tygodni od ostatniej zmiany dawkowania leków. Co istotne, we wtórnej i trzeciorzędowej niedoczynności tarczycy, skuteczność leczenia można monitorować jedynie na podstawie badania poziomu tyroksyny (T4).

Właściwe rozpoznanie i podjęcie systematycznego leczenia pozwala zlikwidować nieomal zupełnie opisane objawy niedoczynności gruczołu tarczowego. W przypadku wspomnianej wcześniej śpiączki hipometabolicznej, leczenie musi być prowadzone w ramach oddziału intensywnej terapii. Zazwyczaj polega na stosowaniu hormonów tarczycy we wlewach dożylnych oraz uważnym monitorowaniu stanu chorego.

Leczenie wrodzonej niedoczynności tarczycy polega oczywiście także na podawaniu preparatów tyroksyny – czyli suplementacji hormonów tarczycy. Wyniki leczenia we wrodzonej niedoczynności tarczycy zależą od wczesnego rozpoznania i rozpoczęcia leczenia, systematyczności oraz ilości prawidłowo funkcjonującej tkanki tarczycy. Dodatkowo dziecko powinno być poddawane jak najwcześniejszej rehabilitacji psychologicznej.

Kontrowersje wielu pacjentów zwraca rozpoznanie u nich wspomnianej wcześniej subklinicznej niedoczynności tarczycy. Decyzję o włączeniu leczenia opiera się przede wszystkim na poziomie TSH oraz samopoczuciu pacjenta. Leczenie preparatami tyroksyny stosuje się przede wszystkim wtedy, gdy stężenie TSH wynosi powyżej 10 mIU/l. W przypadku wartości między 5 a 10 mIU/l decyzję o suplementacji podejmuje się indywidualnie.

Niedoczynność u kobiet w ciąży i karmiących

Należy wspomnieć o tym, że jeżeli kobieta zachodzi w ciążę, dawka hormonów tarczycy powinna zostać zwiększona przynajmniej o 30-50%, oczywiście wraz z uważnym monitorowaniem poziomu T4 oraz TSH we krwi. Po urodzeniu dziecka, zazwyczaj dawka leku zostaje zmniejszona.

Rokowanie w niedoczynności tarczycy

W przypadku niedoczynności tarczycy istotne znaczenie ma wczesne rozpoznanie i leczenie niedoczynności tarczycy. Jeżeli choroba pozostaje nieleczona, może dojść do groźnych powikłań (w skrajnych przypadkach opisywana wcześniej śpiączka metaboliczna). Większość chorób tarczycy powodujących niedoczynność to schorzenia przewlekłe, wymagające leczenia do końca życia. Na szczęście preparaty hormonów tarczycy są dobrze tolerowane przez pacjentów.

Zapobieganie niedoczynności tarczycy

Niestety można zapobiegać tylko niektórym postaciom niedoczynności tarczycy, przede wszystkim wynikającym z niedoborów jodu. Aktualnie przypadki niedoboru jodu zdarzają się rzadko z uwagi na wzbogacanie w jod soli kuchennej dostępnej powszechnie w sklepach. W przypadku zapobiegania niedoczynności wrodzonej istotne znaczenie mają wspomniane już wcześniej badania przesiewowe (oznaczanie TSH u wszystkich noworodków zaraz po urodzeniu).

Bibliografia

  • Zgliczyński S. (red.), Choroby tarczycy, Urban & Partner, Wrocław 2001, ISBN 83-85842-38-1
  • Syrenicz A. Endokrynologia w codziennej praktyce lekarskiej, Pomorska Akademia Medyczna, Szczecin 2009, ISBN 978-83-61517-14-6
  • Szczeklik A. (red.), Choroby wewnętrzne, Medycyna Praktyczna, Kraków 2011, ISBN 978-83-7430-289-0

Źródła zewnętrzne

Marta Bednarska,
Komentarze (7)
~ewa
~ewa

Witam robilam ostatnio badania i poziom TSH-20 lekarz stwierdzil niedoczynnosc tarczycy i dal skierowanie do endokrynologa.niestety na nfz sa zapisy po nowym roku wiec musze szukac kogos prywatnie.czy musze zrobic jakies dodatkowe badania czy juz ten endokrynolog mi je zleci bo nie wiem?

Odpowiedz
~oleńka
~oleńka

@~ewa:20?to strasznie wysoki wynik kiedy u mnie wykryto niedoczynnosc tarczycy mój wynik wynosił 4,32 to już ponad normę potem niestety mimo rozpoczętego leczenia nadal rósł ale po dwukrotnym zwiększeniu dawki unormował się a ostatnio nawet zadowalająco spadł muszę wspomniec że przez wysoki poziom TSH nie mogłam nawet się starac o zajście w ciążę ponieważ istnieje wysokie ryzyko poronienia a że ja już niestety jedno mam za sobą i drugi raz nie chciałabym tego przechodzic musieliśmy z mężem cierpliwie czekac az wynik się unormuje.ale wracając do sedna sprawy to prywatnie możesz sobie zrobic FT4, anty TPO , prolaktynę i kortyzol myślę że to pozwoli ci zaoszczedzic czasu bo jezeli sama ich nie zrobisz to idąc do endokrynologa pewnie dostaniesz na nie skierowanie moze nie na wszystkie ale na wiekszosc pewnie tak ale sama wiesz ile bedziesz czekac na kolejna wizyte bo juz samo usg tarczycy powinien wykonac lekerz w gabinecie.ja niestety nie moge korzystac z usług takiego specjalisty w ramach nfz poniewaz nie ma u nas takiego lekarza.wiec musze chodzic prywatnie jedno jest dobre przynajmniej nie trzeba az tak długo czekac.jeśli bedziesz miała jeszcze jakies pytania to nie krepuj sie ekspertem nie jestem ale jeśli tylko będę mogła ci pomóc chetnie odp na pyt pozdrawiam

Odpowiedz
~Sylwia
~Sylwia

@~oleńka: to wszystko zależy od tego jakimi normami posługuje się dane laboratorium. U mnie norma jest do 5,60 więc patrząc na Twój wynik to mogłabym stwierdzić, że Twoje TSH jest w porządku.

Odpowiedz
~kaśka333
~kaśka333

Witam mam 27 lat, robiłam ostatnio badania i wyszło mi TSH 7,43. Byłam u endokrynologa, ale nie czuje się zbyt pewnie. Nie badał mnie, zrobił usg gdzie ponoć nic nie wyszło złego jednak nie jest pewien bo usg było stare i złej jakości. Doktor przepisał mi jod, który kazał zażywać 1 raz dziennie100 mcg i nic poza tym... chciałam zapytać czy to wystarczy by zbić poziom tsh?

Odpowiedz
~mara
~mara

ostatnio przeczytałam, ze leki obniżające cholesterol obniżają poziom hormonu tarczycy

Odpowiedz
~oliwka1234
~oliwka1234

@~kaśka333 chodzę do endokrynologa od 12 lat (8 lat w prokocimiu) i jeszcze nigdy nie został mi przepisany jod na zbicie tsh. Tylko i wyłącznie takie leki jak letrox, euthyrox, eltroxin itp. Poszukaj innego lekarza, ten to jakiś konował jest.

Odpowiedz
~Damian
~Damian

Moje TSH początkowe 227 skrajna niedoczynność i hashimoto. Zmiany nowotworowe. Po 7mc-ach tsh 0.3 ft3 ift4 w normie. Czuje ,że żyje. Właśnie usunięto mi tarczyce. Zobaczymy jak leczenie przebiegnie dalej.

Odpowiedz
zapytaj lekarza

za darmo

  • Odpowiedź w 24 godziny
  • Bez żadnych opłat
  • Lekarze, psychologowie, dietetycy

lekarzy jest teraz online

0/500

Niedoczynność tarczycy - najnowsze pytania

grupy wsparcia i fora dyskusyjne

Artykuły Niedoczynność tarczycy
Hormony

Niedoczynność jąder

Niedoczynność jąder to inaczej hipogonadyzm męski. Wyróżniamy hipogonadyzm pierwotny i wtórny. Hipogonadyzm pierwotny zwany jest też jądrowym lub hipergonadotropowym. Upośledza on pracę jąder, działanie komórek Leydiga i komórek Sertoliego. Pierwotna...

Hormony

Niedoczynność przysadki

Niedoczynność przysadki mózgowej to choroba, która jest spowodowana zbyt małym wydzielaniem hormonów przysadki mózgowej. Przysadka mózgowa to niewielki gruczoł położony u podstawy czaszki składający się z dwóch płatów. Przyczyny i objawy niedoczynności...

Hormony

Niedoczynność przytarczyc

Niedoczynność przytarczyc to choroba spowodowana zbyt małą produkcją parathormonu, czyli hormonu powstającego w przytarczycach - niewielkich narządach położonych obok tarczycy. Parathormon jest istotny w regulacji poziomu wapnia we krwi i wraz z witaminą...

Hormony

Nadczynność tarczycy

Nadczynność tarczycy

Nadczynność tarczycy to zwiększone wydzielanie hormonów tarczycy ponad ilości, których potrzebuje organizm. Nadczynność tarczycy zwana jest często hipertyreozą (ang. hyperthyreosis lub hyperthyroidism). Może przyjmować postać jawną, z całym wachlarzem...

Hormony

Wole tarczycy

Wole tarczycy w medycynie to powiększenie tarczycy wywołane przez różne czynniki. Jest skutkiem nieprawidłowości funkcjonowania tarczycy. Powiększeniu mogą ulec różne części tarczycy. Wole może się uwidocznić na szyi lub rozrastać za mostkiem i w klatce...

Badania

USG tarczycy

Badanie USG tarczycy jest bezbolesne oraz całkowicie bezpieczne. Pozwala na określenie kształtów, rozmiarów oraz położenia i struktury gruczołu tarczowego. Ponieważ jest on umiejscowiony dość powierzchownie, jest łatwo dostępny w trakcie badania. USG...

Badania

Biopsja tarczycy

Biopsja tarczycy

Tarczyca to gruczoł położony z przodu szyi, w jej dolnej części. Leży tuż przed tchawicą. Składa się z prawego i lewego płata, które są ze sobą połączone. Gruczoł ten przypomina swym kształtem motyla. Jeśli tarczyca jest powiększona, powoduje to widoczny...

Choroby i dolegliwości

Zapalenia tarczycy

Zapalenia tarczycy

Zapalenia tarczycy (ZT) stanowią grupę chorób prezentujących różne objawy wynikające z różnych procesów chorobowych przebiegających w tarczycy. Pod względem objawów ZT można ogólni

Badania

Badanie izotopowe tarczycy (scyntygrafia tarczycy)

Badanie izotopowe tarczycy pozwala uzyskać jej obraz, z którego lekarz może odczytać choroby tarczycy, tj. odszczepy pozagruczołowe, przerzuty nowotworowe. Badanie to polega na podaniu (doustnie lub dożylnie) izotopu promieniotwórczego, który wypełnia...

Dieta w chorobach tarczycy

Dieta przy niedoczynności tarczycy

Nadwaga, ospałość, problemy z koncentracją mogą być objawami niedoczynności tarczycy. Jest ona spowodowana brakiem hormonów tarczycy. Niezbędne jest leczenie. Jednak pomóc może rów

lekarzy jest teraz online

Zapytaj lekarza
zapytaj lekarza

za darmo

  • Odpowiedź w 24 godziny
  • Bez żadnych opłat
  • Lekarze, psychologowie, dietetycy

lekarzy jest teraz online

0/500