Białko całkowite - charakterystyka, stężenie, powyżej normy, poniżej normy

Białko całkowite we krwi to zbiór wszystkich frakcji białek krwi, takich jak: albuminy, globuliny, fibrynogeny, lipoproteiny, glikoproteiny i wiele innych. Dotąd poznano ponad 300 białek występujących we krwi, a liczba ich stale rośnie. Oprócz białek występujących na stałe we krwi, istnieją też białka pojawiające się w osoczu okresowo, w razie stanów chorobowych, np. białka wydzielane przez komórki nowotworowe lub białka będące produktem rozpadu komórek. Prawidłowy poziom białka całkowitego we krwi osób zdrowych zależy głównie od równowagi między wytwarzaniem, a rozpadem dwóch głównych frakcji białkowych krwi- albumin i globulin.

1. Białko całkowite - charakterystyka

Białko całkowite pełni we krwi następujące role:

Zobacz film: "Badania krwi - stężenie białka całkowitego"

  • odpowiada za dystrybucję płynów pomiędzy przestrzenią wewnątrznaczyniową i pozanaczyniową;
  • bierze udział w procesach krzepnięcia krwi (np. fibrynogen);
  • pełni funkcję transportową, jest nośnikiem hormonów, leków, metali we krwi, metabolitów (albuminy, haptoglobina);
  • pełni funkcję enzymatyczną;
  • bierze udział w reakcjach odpornościowych, np. immunoglobuliny - przeciwciał wytwarzanych przez komórki układu odpornościowego, białka układu dopełniacza, białka ostrej fazy;
  • jest składnikiem układu buforującego, czyli odpowiedzialnego za utrzymanie równowagi kwasowo-zasadowej, a co za tym idzie, pH naszego organizmu na poziomie 7,35 (nawet niewielkie wahania pH mogą doprowadzić do śmierci).
Czy dieta wysokobiałkowa jest zdrowa?
Czy dieta wysokobiałkowa jest zdrowa? [10 zdjęć]

Dieta wysokobiałkowa jest jedną z najbardziej popularnych. W Polsce znana jest pod nazwą diety Atkinsa...

zobacz galerię

2. Białko całkowite - stężenie

Stężenie białka całkowitego w osoczu w warunkach prawidłowych wynosi 66 - 87 g/l. Spadek poziomu białka poniżej normy określamy mianem hipoproteinemii, zaś wzrost ponad normę - hiperproteinemii. Oprócz stężenia białka całkowitego, ważne są też odpowiednie proporcje składających się na nie frakcji - zaburzenie proporcji poszczególnych białek może informować o zaburzeniu funkcji wątroby, nerek, chorobie nowotworowej i wielu innych.

3. Białko całkowite - powyżej normy

Zazwyczaj przyczyną podwyższonego białka całkowitego jest nadmierna produkcja immunoglobulin (czyli przeciwciał układu odpornościowego). Dzieje się tak przede wszystkim w rozrostach nowotworowych układu chłonnego, do których zaliczamy:

  • szpiczaka mnogiego;
  • chorobę Waldenstroma;
  • chorobę ciężkich łańcuchów;
  • inne rzadsze choroby układu chłonnego.

Podwyższenie białka całkowitego obserwuje się również:

Oprócz powyższych przyczyn, podwyższone stężenie białka całkowitego może być poważnym odwodnieniem, a także błędem podczas pobrania krwi (np. zbyt długi ucisk stazy, który powoduje ucieczkę wody do tkanek i zagęszczenie próbki krwi).

Musisz to wiedzieć

4. Białko całkowite - poniżej normy

Niski poziom białka całkowitego może być wynikiem obniżenia syntezy białek, utraty białek lub rozcieńczenia krwi.
Do przyczyn obniżenia poziomu białka całkowitego należą:

  • nadmierna utrata białka przez nerki (np. w przebiegu kłębuszkowego zapalenia nerek, nefropatii cukrzycowej, amyloidozy nerek itd.);
  • nadmierna utrata białka przez przewód pokarmowy (np. stany zapalne przewodu pokarmowego, nowotwory przewodu pokarmowego, uchyłki itd.);
  • nadmierna utrata białka przez skórę (np. rozległe oparzenia, łuszczyca, pęcherzyca);
  • duże krwotoki;
  • sepsa;
  • rozległe urazy;
  • zaawansowane choroby nowotworowe;
  • zahamowanie syntezy białek w wątrobie (np. toksyczne uszkodzenie wątroby, marskość wątroby);
  • zaburzenia wchłaniania białek w jelicie (np. zespoły złego wchłaniania po usunięciu części jelita, ciężkie biegunki);
  • niedobory białka w diecie;
  • przewodnienie;
  • błąd przy pobraniu krwi (np. pacjent leżący podczas pobrania krwi może mieć zaniżone stężenie białka krwi z powodu rozcieńczenia).

Za krytyczny poziom białka całkowitego uznaje się 45 g/l. Poniżej tego poziomu dochodzi do rozwoju obrzęków i znacznego spadku wypełnienia łożyska naczyniowego, tzw. hipowolemii (białka odpowiadają w dużej mierze za utrzymanie płynu w łożysku naczyniowym, gdy białka jest z mało dochodzi do ucieczki wody do tkanek).

spis treści
rozwiń

Polecane dla Ciebie

Pomocni lekarze

Szukaj innego lekarza

Komentarze

Wysyłając opinię akceptujesz regulamin zamieszczania opinii w serwisie. Grupa Wirtualna Polska S.A. z siedzibą w Warszawie jest administratorem twoich danych osobowych dla celów związanych z korzystaniem z serwisu. Zgodnie z art. 24 ust. 1 pkt 3 i 4 ustawy o ochronie danych osobowych, podanie danych jest dobrowolne, Użytkownikowi przysługuje prawo dostępu do treści swoich danych i ich poprawiania.
    Podoba Ci się ten artykuł? Chcesz więcej? Polub
    i bądź na bieżąco!