Biopsja nosa

Biopsja błony śluzowej nosa jest zwykle wykonywana, jeśli podczas badania fizykalnego dostrzeżone zostaną nieprawidłowości w wyglądzie tkanki, a także przypadku problemów dotyczących błon śluzowych nosa. Stosowana jest do potwierdzenia zmian nowotworowych oraz zmian martwiczych w obrębie błony śluzowej nosa.

Do nosa rozpylany jest środek przeciwbólowy. W niektórych przypadkach może być to również zastrzyk znieczulający. Pobrany zostaje mały fragment zmienionej chorobowo tkanki. Pobrana próbka z nosa zostaje poddana analizie laboratoryjnej, a dokładnie badaniu immunohistochemicznemu.
Do zabiegu nie jest konieczne specjalne przygotowanie, ale pacjent może zostać poproszony o niespożywanie, na kilka godzin przed, pokarmów.

W trakcie badania może wystąpić uczucie ciśnienia lub szarpania podczas usuwania tkanki. Po biopsji należy unikać dmuchania nosa. Po wycięciu fragmentu tkanki obszar ten ulega drętwieniu i przez kilka dni po zabiegu można nadal odczuwać ból w miejscu pobrania tkanki. W przypadku krwawienia należy delikatnie ścisnąć nozdrza. Jeżeli to nie pomoże, konieczne może być wypalanie (uszczelnienie naczyń krwionośnych za pomocą lasera).

Jeżeli badanie histopatologiczne fragmentu tkanki pobranej z nosa wykaże zmiany nieprawidłowe, może to wskazywać na występowanie:

• ziarniniaka martwiczego tj. choroby Wegenera (Ziarniniak Wegenera, ziarniniakowatość Wegenera) – martwicze zapalenie małych tętnic obejmujące głównie górne drogi oddechowe, płuca i nerki, objawiające się m.in. występowaniem owrzodzeń w jamie nosowej;
• polipy nosa;
• nowotwory jam nosa i zatok przynosowych;
• sarkoidozę (choroba Besniera-Boecka-Schaumanna), choroba układu odpornościowego charakteryzująca się powstawaniem ziarniniaków (małych grudek zapalnych), które nie podlegają martwicy, najczęściej pojawia się w węzłach chłonnych i płucach, ale praktycznie każdy organ może być nią dotknięty, a więc także jama i przegroda nosowa;
• infekcje (gruźlica, zakażenia grzybicze).

Dalsze przeprowadzenie badań pozwoli na dokładne zdiagnozowanie występujących zmian.

Biopsja nosa jest badaniem mało inwazyjnym. Po jej wykonaniu mogą wystąpić jedynie niewielkie krwawienia lub infekcje w obszarze badanym. Wykonywana może być wielokrotnie, bez względu na wiek. Nie ma niebezpieczeństwa stosowania tej metody badania u kobiet w ciąży i kobiet w II połowie cyklu miesiączkowego, u których występuje podejrzenie zapłodnienia.

Źródła

1. Lekarze POZ i stomatolodzy mogą pomóc we wczesnym wykryciu nowotworów głowy i szyi
2. J. Iwaszkiewicz Zarys otolaryngologii PZWL. Warszawa 1967
3. Durko M., Godycki-Ćwirko M., Kosiek K., Latkowski B. Choroby uszu, nosa, jamy ustnej, gardła i krtani, Wydawnictwo Lekarskie PZWL, Warszawa 2008, ISBN 978-83-200-3705-0
4. Latkowski B. Otorynolaryngologia - kompendium, Wydawnictwo Lekarskie PZWL, Warszawa 2007, ISBN 978-83-200-3628-2