Cloranxen – działanie, dawkowanie, przeciwwskazania, opinie, zamienniki

Cloranxen ma właściwości przeciwlękowe, przeciwdrgawkowe, uspokajające oraz nasenne. Stosowanie Cloranxen jest uzasadnione w przypadku występowania objawów lęku, nadmiernego napięcia emocjonalnego i pobudzenia psychoruchowego towarzyszące zaburzeniom nerwicowym i niektórym chorobom somatycznym. Ponadto Cloranxen łagodzi skutki abstynencji alkoholowej, jak majaczenie alkoholowe oraz stany poprzedzające delirium. Stosuje się go również w ogniskowych napadach padaczkowych.

Główny składnik Cloranxen to substancja czynna - klorazepan, długo działająca pochodna benzodiazepiny (BZD). Wiąże się z receptorem benzodiazepinowym (RBZD), co powoduje określoną reakcję w komórce, czyli jest jego agonistą. RBZD są częścią receptorów zwanych receptorami GABA-A, które mają zdolność wiązania wielu substancji m.in. kwasu - aminomasłowego (GABA). Klorazepan, jak inne BZD, działa pośrednio przez nasilenie zdolności wiązania się GABA z receptorem GABA-A. Ze względu na hamujące czynność komórek nerwowych działanie GABA, benzodiazepiny wykazują pośrednie działanie hamujące w ośrodkowym układzie nerwowym.

Przeciwwskazania do stosowania leku Cloranxen to uczulenie na którykolwiek z jego składników. Ponadto pacienci z objawami w postaci: nużliwości mięśni (myasthenia gravis), ciężkiej niewydolności oddechowej, zespołu bezdechu sennego, ciężkiej niewydolności wątroby, jaskrą również nie powinni stosować Cloranxenu. Preparatu nie powinno podawać się dzieciom i młodzieży poniżej 12 roku życia.

Podczas stosowania preparatu Cloranxen zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych i obsługiwania urządzeń mechanicznych może być ograniczona z powodu wystąpienia zaburzenia zdolności koncentracji, senności lub niepamięci. Jednoczesne stosowanie innych leków, a także alkoholu może nasilać uspokajające działanie klorazepanu.

Skutki uboczne Cloranxen może wywołać w postaci: senności, ból i zawroty głowy, znużenie, drażliwość, niezborność ruchowa, niewyraźna mowa, stany depresji, zaburzenia świadomości. Niekiedy może pojawić się zwiększenie masy ciała, utrata libido, zaburzenia miesiączkowania i zahamowanie owulacji.

Może także wystąpić suchość błon śluzowych, zaparcie, gwałtowne spadki ciśnienia krwi. Wystąpić również mogą: pobudzenie ruchowe, agresja, euforia, omamy, bezsenność i wysypka skórna. Długotrwałe stosowanie dużych dawek prowadzi do zależności psychofizycznej. Lek Cloranxen może upośledzać sprawność psychofizyczną i zdolność prowadzenia pojazdów oraz obsługę maszyn.

Lek Cloranxen przyjmuje się doustnie. Dawkę i częstotliwość przyjmowania leku ustala lekarz.Czas stosowania leku powinien być ograniczony i nie być dłuższy niż 4 tygodnie. Lek należy odstawiać stopniowo, gdyż nagłe przerwanie jego podawania może wywołać drżenie mięśniowe, pobudzenie, bezsenność, halucynacje i zaburzenia orientacji. Podczas leczenia nie należy pić alkoholu.

• Zespół lęku uogólnionego
• Zaburzenia lękowe
• Napad lęku

Zazwyczaj dorośli zażywają Cloranxen zwykle 5–30 mg na dobę 1 × na dobę, wieczorem; dawka początkowa wynosi zazwyczaj 5 mg na dobę, dawka maksymalna to 30 mg na dobę.

Pacjenci stosujący Cloranxen podkreślają negatywne skutki, jakie przynosi terapia tym preparatem, tj. jak senność, strach i niepokój. Do tego objawy bólu głowy i osłabienie organizmu. Wiele osób skarży się na sny, które są bardzo realistyczne i nie sposób ich odróżnić od rzeczywistości. Wada Cloranxen to również jego wysoka cena.

Lekarz może na prośbę pacjenta przepisać zamiennik Cloranxen. Zrobi to z powodu złej tolerancji leku lub wybierze tańszy zamiennik. Zamiast Cloranxen mogą zostać przepisane: Frisium, Alprox, Xanax, Alpragen.