Cortineff maść – dawkowanie, wskazania i przeciwwskazania

Cortineff to maść do oczu, która zawiera fludrokortyzon w postaci octanu fludrokortyzonu. To fluorowana pochodna hydrokortyzonu i lek z grupy kortykosteroidów.

Substancja wykazuje silne działanie przeciwzapalne i przeciwalergiczne, działa przeciwświądowo i przeciwobrzękowo. Hamuje wytwarzanie płynu wysiękowego w przypadku zapaleń przedniego odcinka gałki ocznej oraz po urazach rogówki i twardówki.

Co zawiera Cortineff? Oprócz substancji czynnej (octan fludrokortyzonu) znajdują się w nim substancje pomocnicze: chlorek benzalkoniowy, lanolina i wazelina biała.

Preparat stosuje się miejscowo do worka spojówkowego w leczeniu stanów zapalnych.

Wskazania do stosowania leku Cortineff obejmują krótkotrwałe leczenie:

• zapalenie błony naczyniowej oka,
• zapalenie rogówki,
• zapalenie alergiczne spojówek i brzegów powiek.

Jak stosować Cortineff? Preparat ma postać maści, stosuje się ją miejscowo, podając do oka. Bardzo ważne jest, by używać go zgodnie z zaleceniami lekarza oraz:

• niewielką ilość maści podawać do worka spojówkowego 2–3 razy na dobę,
• nie stosować dłużej niż 2 tygodnie,
• nie przekraczać ustalonych dawek,
• przed zastosowaniem maści zdjąć miękkie soczewki kontaktowe,
• nie dotykać końcówką tuby powierzchni oka ani powiek, ani żadnej innej powierzchni, by uniknąć jej zanieczyszczenia.

Cortineff maść do oczu jest lekiem jałowym. Stosowanie zanieczyszczonych maści może prowadzić do poważnych uszkodzeń wzroku, nawet do utraty widzenia.

Preparatu Cortineff nie można stosować w przypadku stwierdzonej nadwrażliwość na fludrokortyzon lub inny składnik preparatu. Inne przeciwwskazania to:

• grzybicze, bakteryjne, gruźlicze lub wirusowe zakażenie oka lub brzegów powiek,
• jaskra,
• choroby połączone z ubytkami nabłonka rogówki,
• stany ropne lub niezagojone rany.

Stosowanie preparatu w przypadku kobiet w ciąży jest dopuszczone jedynie w sytuacji, gdy lekarz po rozważeniu oczekiwanych korzyści i możliwego ryzyka uzna stosowanie preparatu za absolutnie konieczne.

Ponieważ preparat zawiera lek z grupy kortykosteroidów, w okresie karmienia piersią przed zastosowaniem preparatu należy skonsultować się z lekarzem. Jeżeli ten uzna, że włączenie leku jest wskazane, podczas terapii należy zachować ostrożność.

W przypadku dzieci decyzję o stosowaniu u konkretnej grupy wiekowej również podejmuje lekarz.

Po zastosowaniu miejscowym fludrokortyzon jest wchłaniany w bardzo małych ilościach, niemniej Cortineff, jak każdy lek, może powodować działania niepożądane. Te nie wystąpią u wszystkich pacjentów.

Mogą wystąpić miejscowe skutki uboczne, dotyczące oka, takie jak: łzawienie, pieczenie, podrażnienie, świąd, zaczerwienienie spojówek oraz chwilowe zaburzenia widzenia, ustępujące kilka minut po zastosowaniu maści ocznej.

Fludrokortyzon stosowany miejscowo na uszkodzony nabłonek rogówki może opóźniać proces gojenia i sprzyjać występowaniu zakażeń.

Długotrwałe stosowanie kortykosteroidów może po kilku tygodniach spowodować odwracalne zwiększenie ciśnienia wewnątrzgałkowego i doprowadzić do wystąpienia jaskry, zaćmy. Gdy wystąpi nieostre widzenie lub inne zaburzenia widzenia, należy skontaktować się z lekarzem.

Warto wspomnieć, że innym lekiem o tej samej nazwie, który zawiera fludrokortyzon, są tabletki Cortineff. To glikokortykosteroid wykazujący działanie mineralokortykosteroidowe (steroid) i preparat hormonalny nie zawierający hormonów płciowych o właściwościach przeciwzapalnych.

Lek zwiększa wydalanie potasu oraz zatrzymujących w organizmie sód i wodę.

Wykorzystuje się go w terapii zastępczej pierwotnej i wtórnej niewydolności kory nadnerczy w chorobie Addisona i leczenia zespołu nadnerczowo-płciowego z utratą soli.

Jedna tabletka Cortineff zawiera 100 mikrogramów (μg) fludrokortyzonu octanu (Fludrocortisoni acetas). Substancja pomocnicza o znanym działaniu: laktoza jednowodna. Jedna tabletka zawiera 57,90 mg laktozy jednowodnej.

Dawki ustala się indywidualnie, zależnie od rodzaju choroby i reakcji pacjenta na leczenie. Zwykle stosuje się 100 mikrogramów do 300 mikrogramów (od 1 do 3 tabletek) na dobę lub od 200 mikrogramów do 300 mikrogramów(od 2 do 3 tabletek)co drugi lub trzeci dzień.