Dyspepsja - przyczyny, objawy, diagnoza, leczenie

spis treści
rozwiń

Dyspepsja, powszechnie nazywana niestrawnością, objawia się bólem podbrzusza, który trwa przynajmniej cztery tygodnie. Szacuje się, że aż 25 proc. populacji doświadcza dyspepsji. Bardziej narażone na nią są osoby dorosłe niż dzieci.

1. Dyspepsja - przyczyny

W połowie przypadków przyczyna dyspepsji nie jest znana. Takie przypadłości określa się dyspepsją czynnościową, nieorganiczną lub idiopatyczną. Jednak, gdy mówimy o dyspepsji organicznej, udaje się wskazać obecność procesów chorobowych. Jakie są jej przyczyny?

Zobacz film: "#dziejesienazywo: Dlaczego warto robić screening?"

Przyczyny dyspepsji czynnościowej nie są łatwe do zdiagnozowania, jednak osoby z tym schorzeniem stanowią około połowę wszystkich chorych. Wiadomo, że u pacjentów występuje szereg dysfunkcji układu pokarmowego: pracy żołądka, który wolniej się opróżnia. U wielu osób przyczyną dyspepsji czynnościowej jest stres, nerwica i depresja.

2. Dyspepsja - objawy i diagnoza

Dolegliwości można podzielić w zależności od objawów (tzw. objawów dyspeptycznych) na:

  • dyspepsję typu refluksowego: zgaga i zwracanie,
  • dyspepsję typu wrzodowego: dolegliwości podobne do wrzodów,
  • dyspepsję motoryczną układu pokarmowego: wczesne uczucie sytości, nudności oraz słabo zlokalizowane uczucie dyskomfortu w jamie brzusznej,
  • dyspepsję nieklasyfikowaną: objawy niepodobne do powyższych.

Jeśli dyskomfort lub ból w środkowym nadbrzuszu utrzymuje się przez dłuższy czas (co najmniej 4 tygodnie), warto wybrać się do lekarza rodzinnego.

Z pewnością najczęstszą metodą wykrycia choroby jest gastroskopia. Osoby z dyspepsją czynnościową stanowią około 20-40 proc. pacjentów konsultujących się w gabinecie gastrologicznym. Objawy przypominają sugerują czasem inne dolegliwości, np. chorobę refluksową żołądka. Jednak w jej przebiegu dochodzi do zwracania drażniącej zawartości żołądka do przełyku.

3. Dyspepsja - leczenie

Nie istnieje jeden ustalony sposób leczenia dyspepsji. Proces zależy w dużej mierze od przyczyny. Pacjent otrzymuje kilka zaleceń dotyczących odżywiania i trybu życia. Najważniejsze jest spożywanie 3-4 niewielkich posiłków zamiast 1-2 obfitych. Przed jedzeniem warto ogrzać się lub chwilę odpocząć, a podczas tej czynności wskazane jest niespieszne tempo. Warto zrezygnować ze smażonych potraw i jeść kolację przynajmniej trzy godziny przed snem. Oprócz wprowadzenia zmian w sposobie odżywiania pacjent ma za zadanie przyjmować leki, które hamują wydzielanie kwasu solnego, leki prokinetyczne oraz łagodne środki o działaniu przeciwdepresyjnym. Jest to typowe leczenie objawowe. U niektórych pacjentów jest bardzo skuteczne, u innych dolegliwości nie mijają przez całe życie.

Polecane dla Ciebie

Pomocni lekarze

Szukaj innego lekarza

Komentarze

Wysyłając opinię akceptujesz regulamin zamieszczania opinii w serwisie. Grupa Wirtualna Polska S.A. z siedzibą w Warszawie jest administratorem twoich danych osobowych dla celów związanych z korzystaniem z serwisu. Zgodnie z art. 24 ust. 1 pkt 3 i 4 ustawy o ochronie danych osobowych, podanie danych jest dobrowolne, Użytkownikowi przysługuje prawo dostępu do treści swoich danych i ich poprawiania.
    Podoba Ci się ten artykuł? Chcesz więcej? Polub
    i bądź na bieżąco!