Implanty a rak piersi

Okazuje się, że zabieg wszczepienia implantów jest najczęściej wykonywaną operacją plastyczną na świecie. Dane pochodzące z USA wskazują, że w tym kraju na zabieg zdecydowało się blisko 300 tysięcy kobiet. Odpowiednio dobrane implanty pozwalają na uzyskanie nie tylko powiększenia piersi, ale także korekcji ich kształtu oraz wielkości. U kobiet po mastektomii czyli operacyjnym odjęciu piersi w przebiegu leczenia choroby nowotworowej, wykonuje się rekonstrukcję z wykorzystaniem protez piersi.

Ze względu na to, że implanty to jednak ciało obce, które umieszcza się wewnątrz tkanek ludzkiego organizmu, zaczęto się zastanawiać, czy ich wszczepienie ma jakikolwiek związek z ryzykiem rozwoju raka piersi.

Wszczepianie implantów piersi ma już ponad 50 letnią historię, od początku stosowano głównie implanty silikonowe. Silikon jest polimerem, który używa się w medycynie nie tylko w protezach piersi, ale także przy produkcji strzykawek, wenflonów, rurek dotchawiczych oraz sztucznych zastawek serca.

W latach 80 ubiegłego wieku, w mediach zaczęły się pojawiać różne, nie potwierdzone dowodami, przypuszczenia w kierunku rakotwórczego działania żelu silikonowego.

Pierwszy raz poważnie zajęto się tym problemem w 1986 roku w Stanach Zjednoczonych. Naukowcy z Los Angeles przebadali blisko 3000 kobiet, u których wszczepiono implanty piersi w okresie 1959, a 1980 rokiem, czyli ponad dwudziestoletnim przedziale czasowym. Nie stwierdzono wtedy zwiększonego ryzyka rozwoju raka piersi w tej grupie pacjentek. Obserwację kontynuowano. W 1992 roku ponownie przebadano wspomnianą grupę kobiet – i ponownie nie stwierdzono, aby ryzyko rozwoju raka piersi różniło się od występującego w populacji.

Podobne badania na dużych, kilkutysięcznych grupach kobiet z wszczepionymi implantami powtarzano jeszcze niezależnie w Kanadzie w 1992 roku, w 1996 roku oraz w 2000 roku. Eksperci są zgodni co do faktu, że u kobiet z implantami piersi nie stwierdza się częstszego występowania raka piersi, a u kobiet po rekonstrukcji piersi z użyciem implantów nie ma zwiększonego ryzyka nawrotu raka.

Ze względu na to, że w prawie 75% przypadków raka piersi u kobiet nie stwierdza się obciążenia genetycznego tym nowotworem, ogromnie ważną rolę zajmują badania mające na celu wczesne wykrycie nowotworu. Wiadomo, że im mniej zaawansowane stadium raka, im mniejszym guz – tym większa szansa na usunięcie nowotworu i pełne wyleczenie.

U kobiet z wszczepionymi implantami, ocena piersi może być nieco utrudniona. W przypadku samobadania piersi, polecanego kobietom w każdym wieku, kobiety z implantami piersi powinny zwrócić szczególną uwagę na każdą zmianę w wielkości, kształcie lub spoistości piersi, a także sprawdzać regularnie czy pod pachami nie ma zgrubień, mogących odpowiadać powiększonym węzłom chłonnym. Konieczna jest także kontrola u ginekologa, najlepiej co pół roku, z wnikliwym badaniem piersi przez lekarza.

U kobiet z implantami piersi po przekroczeniu 40. roku życia, zaleca się podobnie jak w innych kobiet w tej grupie wiekowej badania mammograficzne. Ponieważ implanty mogą utrudniać prawidłową interpretację badania mammograficznego, należy poinformować o tym koniecznie lekarza kierującego na badanie. W takiej sytuacji stosuje się nieco inne ułożenie piersi pod aparatem, dodatkowe projekcje, a zdjęcia powinien opisywać lekarz doświadczony w ocenie piersi z implantami.

Leczenie w przypadku raka piersi u kobiet z implantami nie odbiega od standardowego postępowania. Jeszcze do niedawna uważano, że w przypadku wszczepionych implantów istnieją przeciwwskazania do tzw. leczenia oszczędzającego. Leczenie oszczędzające pozwala na zachowanie piersi – usuwa się guz z dużym marginesem tkanek, a nie całą pierś. Po zabiegu konieczne jest przejście serii naświetlań. W 2008 roku naukowcy zweryfikowali pogląd na tą sprawę i doszli do wniosku, że u kobiet z wszczepionymi implantami można, bez obaw, wykonać zabieg oszczędzający. Co istotne, także rokowanie w przypadku stwierdzonego raka piersi jest podobne jak w przypadku pozostałych kobiet.

Źródła

1. Dal Pozzo E., Dilts J., Kiedy TO przydarzy się Tobie. Poradnik dla kobiet chorych na raka piersi, Świat Książki, Warszawa 2009, ISBN 978-83-247-1290-8
2. Czekanowski R. Choroby gruczołu sutkowego - menopauza - hormonalna terapia zastępcza, Borgis, Warszawa 2003, ISBN 83-85284-37-0
3. Markowska J. Ginekologia onkologiczna, Urban & Partner, Wrocław 2006, ISBN 83-60290-12-1
4. Dębski R. Ginekologia kliniczna Tom 1-3, Urban & Partner, Wrocław 2009, ISBN 978-83-7609-013-9