Kwas laurynowy – gdzie występuje i jakie ma właściwości?

Kwas laurynowy to organiczny związek chemiczny, nasycony kwas tłuszczowy, trigliceryd o średnim łańcuchu, który jest obecny w naturalnych tłuszczach i olejach. Jego wzór chemiczny: C12H24O2. Gdzie go znaleźć?

Szczególnie cennym źródłem kwasu laurynowego jest olej z orzechów kokosowych (stanowi około 50% jego zwartości). Wydaje je kokos właściwy (inaczej palma kokosowa, kokosowiec właściwy, Cocos nucifera L.). To gatunek z monotypowego rodzaju kokos (Cocos L.), należącego do rodziny arekowatych.

Zasobne w kwas laurynowy są też owoce wawrzynu szlachetnego (inaczej laur, Laurus nobilis L.). To gatunek krzewu należący do rodziny wawrzynowatych (Lauraceae). To właśnie z niego pochodzą liście laurowe (od których kwas zaczerpnął swą nazwę). Występuje również w pokarmie kobiecym.

Trójglicerydy o średniej długości łańcucha lub kwasy tłuszczowe, takie jak kwas laurynowy, cechują się specyficzną strukturą chemiczną, która umożliwia organizmowi całkowite wchłonięcie.

Jak działa substancja? W obrębie organizmu kwas laurynowy przekształca się w monolaurynę. Ten monogliceryd kwasu laurynowego, czyli połączenie gliceryny z cząsteczką kwasu laurynowego, to związek o właściwościach przeciwwirusowych, przeciwbakteryjnych i przeciwgrzybiczych. Mechanizm jego działania opiera się na naruszeniu błon lipidowych patogenów oraz ich zniszczenie.

Jakie właściwości ma kwas laurynowy? Badania dowodzą, że kwas laurynowy wykazuje aktywność przeciwko chorobotwórczym bakteriom, wirusom i grzybom – niszczy je, wspomagając układ immunologiczny. Działa jak naturalny antybiotyk, nie niszcząc naturalnej flory bakteryjnej.

Kwas laurynowy wspiera leczenie zakażeń wirusowych, takich jak grypa, przeziębienie, opryszczka, zapalenie oskrzeli, grzybica, chlamydioza, półpasiec, infekcje jelitowe wywołane przez Giardia lamblia czy rzeżączka.

Doskonale radzi sobie z eliminowaniem chorobotwórczych bakterii z układu pokarmowego, takich jak na przykład Helicobacter pylori, która odpowiada za wrzody żołądka. Związek może być także stosowany do łagodzenia świądu po ukąszeniu owadów.

To jednak nie wszystko, ponieważ substancja pomaga zapobiegać infekcjom układu pokarmowego, wspiera walkę z trądzikiem, a i poprawia kondycję włosów oraz skóry. Posiada właściwości kojące, które przyśpieszają gojenie mikrourazów. Sprawdza się w leczeniu łysienia oraz do walki z grzybicą stóp. Jest dobrym źródłem energii dla sportowców.

Pomaga również utrzymać cholesterol na właściwym poziomie, pozytywnie wpływając na poziom „dobrego” cholesterolu HDL. Dzięki temu wspiera prawidłowe funkcjonowanie układu krążenia.

Kwas laurynowy jest wykorzystywany w medycynie naturalnej, kosmetyce i dermatologii. Można go stosować wewnętrznie, ponieważ wspiera funkcjonowanie układu odpornościowego, układu krążenia i układu pokarmowego. Warto po niego sięgać, gdy problemem jest osłabiona odporność oraz zaburzenia flory bakteryjnej jelit (rozrost drobnoustrojów chorobotwórczych) lub problemy związane z funkcjonowaniem układu krążenia.

Substancję można także stosować zewnętrznie w przypadku pojawienia się kłopotów ze skórą, przyczyną których jest cera trądzikowa, problematyczna, wrażliwa, sucha. Wskazaniem są także zniszczone, łamliwe i wypadające włosy.

Branża kosmetyczna i dermatologiczna wykorzystuje kwas laurynowy także do produkcji dezodorantów, kosmetyków, środków owadobójczych i detergentów. Z kolei branża gastronomiczna wykorzystuje kwas laurynowy do produkcji żywności jako emulgator i środek konserwujący.

Jak stosować kwas laurynowy?

Kwas laurynowy można dodawać do kremów do twarzy oraz ciała, odżywek, balsamów i szamponów do włosów.

Jak spożywać kwas laurynowy? Jeśli występuje jako proszek, wystarczy wymieszać z wodą objętość jednej płaskiej miarki (1 ml) do 2 razy dziennie podczas posiłku.

Kwas laurynowy uznaje się za substancję bezpieczną, zarówno jeśli chodzi o stosowanie zewnętrzne, jak i wewnętrzne. Nie jest toksyczny, a w kontakcie ze skórą nie wywołuje świądu, podrażnień, opuchlizny czy zaczerwienienia. Warto pamiętać, że czysty kwas laurynowy może być lekko drażniący dla błon śluzowych. Jedynym przeciwwskazaniem do jego stosowania jest wystąpienie nadwrażliwości.