Milgamma - charakterystyka i cel stosowania, przeciwwskazania, działania niepożądane

Milgamma to lek stosowany w leczeniu chorób układu nerwowego wywoływanych niedoborem witamin z grupy B, takich jak witamina B1 oraz witamina B6. Można podawać go zarówno doustnie, jak i dożylnie. Milgamma to lek wydawany w aptekach za okazaniem recepty od lekarza.

Milgamma 100

Milgamma 100 występuje w postaci drażetek do stosowania doustnego. Substancjami czynnymi zawartymi w drażetkach są dwie witaminy z grupy B – benfotiamina, rozpuszczalna w tłuszczach, pochodna tiaminy (witaminy B) oraz witamina B6, występująca w postaci chlorowodorku pirydoksyny.

Oprócz substancji czynnych lek zawiera również substancje pomocnicze takie jak: dwutlenek krzemu, powidon K 30, talk, guma arabska, celuloza mikrokrystaliczna, karboksymetyloceluloza sodowa, szelak, sacharoza, węglan wapnia, polisorbat 80, wosk Montana, dwutlenek tytanu, glicerydy usieciowione, skrobia kukurydziana, glicerol.

Milgammę 100 podaje się w przypadku wystąpienia schorzeń układu nerwowego. Niedobór witamin z grupy B może doprowadzić do zaburzeń czucia, przede wszystkim w obrębie kończyn dolnych oraz stóp.

Milgamma N

Milgamma N jest lekiem dostępnym w postaci roztworu do wstrzykiwań. Zawiera on witaminę B12 w formie cyjanokobalaminy, tiaminę w formie chlorowodorku oraz pirydoksynę, również w formie chlorowodorku.

Lek ten znalazł zastosowanie w terapii schorzeń układu nerwowego o różnej etiologii, stanów zapalnych nerwów, neuralgii. Stosowany jest również u pacjentów dotkniętych polineuropatią cukrzycową lub alkoholową, zespołem korzonkowym lub mialgią.

Dodatkowo, lek Milgamma N może być podawany pacjentom z półpaścem, pozagałkowym zapaleniem nerwu wzrokowego lub porażeniem nerwu twarzowego. W wielu przypadkach stosowany jest w formie środka wzmacniającego.

Przeciwwskazaniem do stosowania preparatów Milgamma N oraz Milgamma 100 jest nadwrażliwość na cyjanokobalaminę, chlorowodorek pirydoksyny lub tiaminę w formie chlorowodorku. Leków nie powinno się również stosować w przypadku uczulenia którąkolwiek z substancji pomocniczych leku. Wśród innych przeciwwskazań do stosowania leku Milgamma lekarze wymieniają ciężkie zaburzenia przewodnictwa w sercu, niewyrównaną niewydolność serca, okres ciąży, okres laktacji. Preparatów pod żadnym pozorem nie wolno podawać noworodkom oraz dzieciom, które nie ukończyły trzeciego roku życia.

Każdy lek może powodować działania niepożądane, tak jest również w przypadku leków Milgamma N oraz Milgamma 100.

Wśród najczęstszych skutków ubocznych występujących po zażyciu Milgammy 100 producent preparatu wymienia reakcję anafilaktycznę, drętwienie dłoni, drętwienie stóp, alergię skórną, pokrzywkę, światłowstręt, problemy związane z układem pokarmowym (nudności, wymioty).

Działaniami niepożądanymi leku Milgamma N są z kolei: nudności, wymioty, spowolnione tętno, zaburzenia rytmu serca, drętwienie kończyn, skurcze mięśni, swędzenie skóry, wysypka na skórze, niewydolność oddechowa, obrzęk naczynioruchowy, wstrząs anafilaktyczny.

Preparat Milgamma N powinien być podawany pacjentom głęboko domięśniowo. W przypadku ciężkich stanów zaleca sie podawać 2 mililitry leku na dobę. W przebiegu chorób przewlekłych lub przebiegających w sposób łagodny zalecane jest podawanie 2 mililitrów leku, dwa, trzy razy w ciągu tygodnia.

Zalecana dla leku Milgamma 100 dawka to zazwyczaj jedna drażetka przyjmowana przez pacjenta minimum raz dziennie lub maksymalnie trzy razy dziennie.