Na porodówkach duże zmiany. Wejdą w życie 7 maja

Jedną z najważniejszych nowości jest większy nacisk na łagodzenie bólu porodowego. Szpital będzie musiał zapewnić pacjentce dostęp przynajmniej do jednej farmakologicznej metody uśmierzania bólu. Placówki mają też publikować na swoich stronach internetowych informacje o dostępnych metodach i aktualizować je co najmniej raz w roku. Dzięki temu kobieta jeszcze przed porodem będzie mogła sprawdzić, czego może spodziewać się w wybranym szpitalu.

Większą rolę zyskają położne POZ. Edukacja przedporodowa będzie mogła rozpoczynać się już od początku ciąży, a nie dopiero od 21. tygodnia. Osoba prowadząca ciążę — lekarz lub położna — będzie miała obowiązek skierować pacjentkę do położnej rodzinnej. To ważne, bo wcześniejszy kontakt pozwala lepiej przygotować kobietę do porodu, rozpoznać czynniki ryzyka i szybciej zareagować, także w sytuacjach przemocy domowej czy problemów psychicznych.

Zmiany obejmują również badania w ciąży. Do 10. tygodnia ma być oznaczany poziom ferrytyny, a test obciążenia glukozą wykonany między 24. a 28. tygodniem ciąży. W określonych przypadkach, np. przy obciążonym wywiadzie rodzinnym lub niepokojących zmianach w piersiach, kobieta ma otrzymać skierowanie na USG piersi do 12. tygodnia.

Nowy standard przewiduje także konsultację anestezjologiczną między 33. a 37. tygodniem ciąży. Ma ona pomóc wcześniej omówić możliwe formy analgezji. Zmieniono również organizację opieki przy znieczuleniu zewnątrzoponowym — po początkowej obserwacji anestezjolog nie będzie musiał stale przebywać przy jednej pacjentce, co ma zwiększyć dostępność znieczulenia dla kolejnych rodzących.

Przepisy wzmacniają też prawo do kontaktu "skóra do skóry". Dziecko powinno mieć zapewnione dwie godziny nieprzerwanego kontaktu z matką zarówno po porodzie naturalnym, jak i po cięciu cesarskim, jeśli pozwala na to stan mamy i noworodka. Gdy nie jest to możliwe, kontakt powinien zostać umożliwiony osobie bliskiej, najczęściej ojcu.

Standard podkreśla też ograniczenie zbędnej medykalizacji porodu. Procedury takie jak nacięcie krocza, przebicie pęcherza płodowego czy ciągły zapis KTG przy porodzie fizjologicznym powinny być stosowane tylko wtedy, gdy są rzeczywiście uzasadnione.

Kobiety po stracie ciąży lub urodzeniu martwego dziecka mają być bardziej chronione. Pacjentka ma prawo do pobytu w sali jednoosobowej, z dala od kobiet w ciąży i matek zdrowych noworodków. Szpital powinien umożliwić pożegnanie dziecka i, jeśli kobieta tego chce, przygotowanie pamiątki. Po stracie kobieta i jej rodzina mają być objęci opieką położnej POZ.

Źródło: gov.pl