Neuroswoista enolaza (NSE) - przebieg badania, intepretacja wyników

Neuroswoista enolaza (NSE) to marker nowotworowy o wysokiej czułości. Enolaza występuje naturalnie w ośrodkowym i obwodowym układzie nerwowym, rdzeniu nadnerczy, szyszynce oraz w przysadce mózgowej.

Podwyższone wartości NSE są obserwowane między innymi w przypadku guzów neuroendokrynnych, glejaka oraz drobnokomórkowego raka płuc.

Badanie enolazy służy diagnostyce, ocenie zaawansowania oraz monitorowania skuteczności leczenia niektórych chorób nowotworowych, głównie u pacjentów chorych na drobnokomórkowy nowotwór płuc.

Oznaczenie poziomu NSE jest najczęściej wykorzystywane w przypadku podejrzenia nerwiaka zarodkowego (neuroblastomy), raka płuc oraz raka rdzeniastego tarczycy.

Badanie neuroswoistej enolazy polega na pobraniu krwi, najczęściej z żyły łokciowej, do jednorazowej strzykawki. Pacjent nie musi być na czczo i może udać się do laboratorium o dowolnej porze.

Ważne jest jednak, by nie zgłaszać się na badanie w przebiegu przeziębienia, a na kilka dni przed unikać stresu, nadmiernego wysiłku fizycznego, picia alkoholu, palenia papierosów i nadużywania kawy.

Norma enolazy to 12,5–25 ng/ml, każdy wynik poniżej lub powyżej prawidłowych wartości jest wskazaniem do wizyty u lekarza. Wzrost NSE obserwuje się u pacjentów chorych na drobnokomórkowego raka płuc (postać ograniczona i uogólniona), nerwiaka zarodkowego, rdzeniastego raka tarczycy, a także w przebiegu nowotworów neuroendokrynnych. Często nieprawidłowy wynik wskazuje również na nasieniaka jądra, nowotwór nerki lub prostaty.

Podwyższony wynik neuroswoistej enolazy zdarza się również w stanach, niezwiązanych ze zmianami nowotworowymi, takimi jak:

• choroby płuc,
• choroby wątroby,
• choroby nerek,
• choroby prostaty,
• uraz mózgu,
• krwotok podpajęczynówkowy,
• zawał mózgu,
• zapalenie opon mózgowych,
• wstrząs septyczny.