Okulary progresywne – budowa, wskazania i przeciwwskazania

Okulary progresywne to takie, których konstrukcja pozwala na wyraźne widzenie zarówno z daleka i z bliska, jak i na odległości pośrednie. Dla kogo stworzono okulary progresywne? Są one wybawieniem dla osób, które potrzebują dwóch par okularów: jednej niezbędnej do codziennego funkcjonowania i drugiej do czytania.

Soczewki progresywne wynaleziono w 1959 roku, a wraz z nią stworzono pierwsze okulary progresywne. Wówczas była to rewolucja w optyce. Dziś to wciąż jedna z najbardziej zaawansowanych technologicznie szkieł okularowych na rynku.

Konstrukcja szkieł progresywnych opiera się na strefach widzenia odpowiadających różnym odległościom patrzenia. To rozwiązanie dostępne dla każdej wady wzroku: krótkowzroczności, dalekowzroczności oraz astygmatyzmu.

Soczewki progresywne przeznaczone są do korekcji wady wzroku zwanej presbiopią. To starczowzroczność, która dotyka większość ludzi po 40. roku życia. Ma to związek z utratą naturalnej giętkości soczewki w oku, czego konsekwencją jest zaburzona akomodacja.

Nastawność gałki ocznej objawia się trudnością w dostosowaniu się oka do oglądania przedmiotów znajdujących się w różnych odległościach. W rezultacie widziany obraz staje się nieostry.

Okulary progresywne są wieloogniskowe. Umownie dzieli się je na trzy pola. Górna część odpowiada za wyraźne widzenie dali, dolna część pozwala wyraźnie widzieć bliskie odległości. Na środku znajduje się tak zwana strefa pośrednia.

Oznacza to, że górna część szkła progresywnego, zwanego również wieloogniskowym, koryguje krótkowzroczność, zaś dolna część dalekowzroczność. Środek sprawia, że wyraźny jest obraz pośredni.

W szkłach progresywnych, w bocznych częściach soczewki, znajdują się obszary peryferyjne. Są one nieaktywne, co powoduje minimalną deformację obrazu. Większość osób tego nie dostrzega.

Wieloogniskowe szkła okularowe są droższe od jednoogniskowych. Można powiedzieć, że koszt soczewek progresywnych wynosi mniej więcej tyle, ile cena dwóch par szkieł standardowych: jednych do dali, drugich do bliży.

Ceny okularów progresywnych zaczynają się od kilkuset złotych. Ostateczna cena okularów zależy od rodzaju wybranych szkieł i ich materiału, wybranej oprawy i kosztów montażu.

Okulary progresywne nie są długowieczne, zwykle trzeba je zmieniać po 2-3 latach. Ma to związek nie tyle z ich zużyciem, co wadą wzroku. Prezbiopii nie da się zatrzymać, stąd warto chodzić do okulisty na kontrolne badanie wzroku raz do roku.

Okulary jednoogniskowe – do bliży i do dali - pozwalają dobrze widzieć na bliskie lub dalekie odległości. Korzystając z okularów do czytania, by zobaczyć coś, co znajduje się dalej, trzeba zerkać znad oprawek albo założyć drugą parę okularów przeznaczonych do dali. W przypadku okularów progresywnych nie ma takiej potrzeby.

Soczewki progresywne, zarówno w opinii specjalistów, jak i użytkowników, są bardzo komfortowe w użytkowaniu. Trzeba jednak o czym wiedzieć. Choć przejście między strefami do widzenia na różne odległości jest płynne i fizjologiczne, adaptacja do nowej sytuacji zajmuje oczom trochę czasu. Ponieważ jednak korygują i krótkowzroczność, i dalekowzroczność, przyzwyczajenie się do ich noszenia wymaga czasu.

Okulary progresywne są przeznaczone dla każdej osoby, które przekroczyła 40. rok życia i odczuwa dyskomfort spowodowany prezbiopią. Jednak nie jest to rozwiązanie dla każdego.

Kto nie może nosić okularów progresywnych? Osoby, które dużo czasu spędzają przed ekranem monitora. W takiej sytuacji zwężające obraz szkła wieloogniskowe są ograniczeniem, nie ułatwieniem życia. Korzystanie z okularów progresywnych odradza się także osobom, które mają:

• zwyrodnienia plamki żółtej,
• zaćmę,
• zeza,
• zaburzenia błędnika,
• jaskrę,
• zaburzenia widzenia obuocznego,
• występuje duża różnica w korekcji pomiędzy prawym i lewym okiem,
• występuje duży astygmatyzm, istnieje potrzeba zastosowania korekcji pryzmatami.